Saiki wis dicithak

Ayub 37 FHB Father's Heart Bible™

RamaYesusRoh
Diskon 15% kanggo pesenan kapisan panjenengan →
Kitab

Gludhuging Swantene Gusti Allah

Atine Elihu deg-degan krungu gludhug. Dheweke nyritakake salju, es, lan mendhung kang mubeng miturut dhawuhe Allah, kautus kanggo paukuman utawa kanggo sih-kasetyan prajanjian, lan takon apa Ayub bisa mbabar langit. Menenga lan gatekna, pangandikane, nalika prahara nglumpuk ing pucuking cakrawala.

Pasal 37.

Marga saka iku uga, atiku gumeter lan mencolot saka panggonane. Rungokna kanthi tliti gludhuging swantene, marang gumuruh kang metu saka lesane. Ing sangisore langit kabeh iku diuculake, sarta kilate tekan pojok-pojoking bumi. Sawise iku ana swara nggero; Panjenengane nggludhug kanthi swantene kang mulya, lan ora ngempet kilat nalika swantene keprungu. Gusti Allah nggludhug kanthi swantene kanthi elok; Panjenengane nindakake prakara-prakara agung kang ora bisa kita mangerteni. Awit marang salju Panjenengane ngandika: “Tibaa ing bumi,” lan marang udan: “Dadia udan deres kang santer.” Panjenengane nyegel tangane saben manungsa, supaya saben wong kang katitahake dening Panjenengane padha ngreti marang pakaryane. a a v7 ‘Nyegel tangan’ iku pralambang basa Ibrani: prahara saka Gusti Allah mandhegake sakehing pakaryaning manungsa, njalari wong padha leren lan nggatekake apa kang lagi ditindakake dening Panjenengane. Banjur kewan-kewan padha mlebu ing pandhelikane lan tetep ana ing rong-ronge. Saka kamare metu lesus, lan saka angin-angin kang sumebar tekane hawa adhem. Marga ambeganing Gusti Allah banjur dumadi es, lan banyu kang jembar dadi beku atos. Panjenengane ngebaki mega kandel kanthi banyu; mega-mega padha ngecarake kilate. Mega-mega iku padha mubeng-mubeng miturut tuntunane, nindakake apa kang didhawuhake dening Panjenengane marang kabeh ing salumahing jagad kang dienggoni. Dadia kanggo paukuman, utawa kanggo tanahe, utawa kanggo katresnan prajanjian, Panjenengane kang ndadekake kalakon.

Rungokna bab iki, Ayub; menenga lan gatekna kaelokane Gusti Allah. Apa kowe ngerti kepriye anggone Gusti Allah paring dhawuh marang mega-mega mau, lan agawe kilate mendhunge sumorot? Apa kowe ngerti kepriye anggone mega-mega padha gumantung ngambang, kaelokane Panjenengane kang sampurna ing kawruh? Kowe, kang sandhanganmu panas nalika bumi lerem sangisoring angin kidul, apa kowe bisa, bareng karo Panjenengane, njereng langit, kang atose kaya pangilon tembaga tuangan?

Mulangna marang aku kabeh apa kang kudu kita aturake marang Panjenengane; aku kabeh ora bisa ngaturake prakarane marga saka pepeteng. Apa kudu dikabarake marang Panjenengane yen aku kepengin matur? Apa ana wong kang njaluk supaya diuntal entek? Lan saiki ora ana wong kang bisa ndeleng padhang nalika sumorot ing langit, sawise angin liwat lan mbrisihake langit. Saka lor tekane cahya kencana; kaagungan kang nggegirisi ngubengi Gusti Allah. Sang Mahakwasa—aku kabeh ora bisa nggayuh Panjenengane; Panjenengane agung ing pangwasa, nanging ing kaadilan lan kabeneran kang luber Panjenengane ora tumindak luput. Mulane wong-wong padha wedi marang Panjenengane; Panjenengane ora nggatekake marang wong kang wicaksana miturut pandelenge dhewe.