ഇയ്യോബ് 37 FHB Father's Heart Bible™

37 ¹“ഇതു കേട്ടും എന്റെ ഹൃദയം വിറകൊള്ളുന്നു, അതിന്റെ സ്ഥാനത്തുനിന്ന് കുതിച്ചുചാടുന്നു. ²അവിടുത്തെ ശബ്ദത്തിന്റെ ഇടിമുഴക്കം, അവിടുത്തെ വായിൽനിന്നു പുറപ്പെടുന്ന മുഴക്കം, ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കുവിൻ. ³ആകാശത്തിനു കീഴിലെല്ലാം അവിടുന്ന് അതിനെ അഴിച്ചുവിടുന്നു, അവിടുത്തെ മിന്നൽ ഭൂമിയുടെ അറ്റങ്ങളോളവും. ⁴അതിനു പിന്നാലെ ഒരു ശബ്ദം ഗർജിക്കുന്നു; അവിടുന്ന് തന്റെ മഹത്തായ ശബ്ദത്താൽ ഇടിമുഴക്കുന്നു, അവിടുത്തെ ശബ്ദം കേൾക്കുമ്പോൾ മിന്നലുകളെ അവിടുന്ന് തടഞ്ഞുനിർത്തുന്നില്ല. ⁵ദൈവം തന്റെ ശബ്ദത്താൽ അദ്ഭുതകരമായി ഇടിമുഴക്കുന്നു; നമുക്കു ഗ്രഹിക്കാനാവാത്ത മഹത്കാര്യങ്ങൾ അവിടുന്ന് ചെയ്യുന്നു. ⁶എന്തെന്നാൽ മഞ്ഞിനോട്, ‘ഭൂമിയിൽ പെയ്യുക,’ എന്നും മഴയോട്, ‘ശക്തമായ പേമാരിയായിത്തീരുക,’ എന്നും അവിടുന്ന് പറയുന്നു. ⁷താൻ സൃഷ്ടിച്ച ഏവരും അവിടുത്തെ പ്രവൃത്തി അറിയേണ്ടതിന് അവിടുന്ന് ഓരോ മനുഷ്യന്റെയും കൈ മുദ്രവയ്ക്കുന്നു. ^a a v7 “കൈ മുദ്രവയ്ക്കുന്നു” എന്നത് ഒരു എബ്രായ ശൈലിയാണ്: ദൈവത്തിന്റെ കൊടുങ്കാറ്റ് എല്ലാ മനുഷ്യാധ്വാനവും നിർത്തിവയ്പിക്കുന്നു, അങ്ങനെ മനുഷ്യർ നിന്ന് അവിടുന്ന് ചെയ്യുന്നതു ശ്രദ്ധിക്കുന്നു. ⁸അപ്പോൾ മൃഗങ്ങൾ തങ്ങളുടെ ഒളിയിടങ്ങളിലേക്കു ചെന്ന് തങ്ങളുടെ ഗുഹകളിൽ വസിക്കുന്നു. ⁹അതിന്റെ അറയിൽനിന്നു ചുഴലിക്കാറ്റു വരുന്നു, ചിതറിക്കുന്ന കാറ്റുകളിൽനിന്നു തണുപ്പും. ¹⁰ദൈവത്തിന്റെ ശ്വാസത്താൽ മഞ്ഞുകട്ട രൂപംകൊള്ളുന്നു, വിശാലമായ ജലം ഉറഞ്ഞു കട്ടിയായിത്തീരുന്നു. ¹¹അവിടുന്ന് കനത്ത മേഘത്തെ ഈർപ്പംകൊണ്ടു നിറയ്ക്കുന്നു; മേഘങ്ങൾ അവിടുത്തെ മിന്നൽ ചിതറിക്കുന്നു. ¹²അവിടുത്തെ നയിക്കലാൽ അവ വട്ടംചുറ്റിത്തിരിയുന്നു, ജനവാസമുള്ള ഭൂമുഖത്തെങ്ങും അവിടുന്ന് അവയോടു കല്പിക്കുന്നതെന്തും ചെയ്യേണ്ടതിന്. ¹³ശിക്ഷണത്തിനായോ, തന്റെ ദേശത്തിനായോ, ഉടമ്പടിയുടെ സ്നേഹത്തിനായോ ആകട്ടെ, അവിടുന്ന് അതു സംഭവിപ്പിക്കുന്നു.

¹⁴“ഇയ്യോബേ, ഇതു കേൾക്കുക; അനങ്ങാതെ നിന്ന് ദൈവത്തിന്റെ അദ്ഭുതങ്ങൾ ചിന്തിക്കുക. ¹⁵ദൈവം അവയുടെമേൽ തന്റെ കല്പന വയ്ക്കുന്നതും അവിടുത്തെ മേഘത്തിന്റെ മിന്നൽ തിളങ്ങിക്കുന്നതും എങ്ങനെയെന്നു നീ അറിയുന്നുവോ? ¹⁶മേഘങ്ങൾ തൂങ്ങി സമനില പാലിച്ചുനില്ക്കുന്നതു എങ്ങനെയെന്നും, അറിവിൽ പൂർണനായവന്റെ അദ്ഭുതങ്ങൾ എന്തെന്നും നീ അറിയുന്നുവോ? ¹⁷തെക്കൻകാറ്റിൻകീഴിൽ ദേശം നിശ്ചലമായിരിക്കുമ്പോൾ നിന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ ചൂടുപിടിക്കുന്നവനേ, ¹⁸വാർത്തുണ്ടാക്കിയ ലോഹക്കണ്ണാടിപോലെ ഉറപ്പുള്ള ആകാശത്തെ അവിടുത്തോടൊപ്പം വിരിച്ചുനിവർത്താൻ നിനക്കു കഴിയുമോ?

¹⁹“അവിടുത്തോട് ഞങ്ങൾ എന്തു പറയണമെന്നു ഞങ്ങളെ പഠിപ്പിക്കുക; ഇരുട്ടുനിമിത്തം ഞങ്ങൾക്കു ഞങ്ങളുടെ വാദം അവതരിപ്പിക്കാനാവുന്നില്ല. ²⁰എനിക്കു സംസാരിക്കണമെന്ന് അവിടുത്തോടു പറയേണമോ? വിഴുങ്ങപ്പെടാൻ ആരെങ്കിലും ആവശ്യപ്പെടുമോ? ²¹കാറ്റു കടന്നുപോയി അവയെ തെളിയിച്ചശേഷം, ആകാശത്തു പ്രകാശം ശോഭിക്കുമ്പോൾ അതിലേക്കു നോക്കാൻ ഇപ്പോൾ ആർക്കും കഴിയുന്നില്ല. ²²വടക്കുനിന്നു സ്വർണശോഭ വരുന്നു; ഭയാനകമായ മഹിമ ദൈവത്തെ ചുറ്റിനില്ക്കുന്നു. ²³സർവശക്തനെ—നമുക്ക് എത്തിച്ചേരാൻ കഴിയുന്നില്ല; അവിടുന്ന് ശക്തിയിൽ മഹാനാകുന്നു, എങ്കിലും ന്യായത്തിലും സമൃദ്ധമായ നീതിയിലും അവിടുന്ന് അന്യായം ചെയ്യുന്നില്ല. ²⁴അതുകൊണ്ടു മനുഷ്യർ അവിടുത്തെ ഭയപ്പെടുന്നു; തങ്ങളുടെ സ്വന്തം കണ്ണിൽ ജ്ഞാനികളായവരെ അവിടുന്ന് ഗണ്യമാക്കുന്നില്ല.”