Die donder van sy stem
Elihu se hart klop wild by die donderweer. Hy beskryf sneeu, ys en wolke wat op God se bevel draai, gestuur vir tugtiging of vir verbondsliefde, en vra of Job die hemelruim kan uitsprei. Staan stil en dink na, sê hy, terwyl 'n storm op die horison saamtrek.
37 1“Hieroor bewe my hart ook en spring uit sy plek. 2Luister aandagtig na die donder van sy stem, na die gedreun wat uit sy mond uitgaan. 3Onder die hele hemel laat hy dit los, en sy weerlig na die uithoeke van die aarde. 4Daarna brul ’n stem; hy donder met sy majestueuse stem, en hy hou nie die weerlig terug wanneer sy stem gehoor word nie. 5God donder wonderbaarlik met sy stem; hy doen groot dinge wat ons nie kan begryp nie. 6Want vir die sneeu sê hy: ‘Val op die aarde,’ en vir die reënbui: ‘Wees ’n geweldige stortreën.’ 7Hy verseël die hand van elke mens, sodat elkeen wat hy gemaak het sy werk kan ken. a a v7 “Verseël die hand” is ’n Hebreeuse idioom: God se storm laat alle menslike werk ophou en laat mense stilstaan en oplet wat hy doen. 8Dan gaan die diere in hulle lêplekke in en bly in hulle gate. 9Uit sy kamer kom die warrelwind, en uit die verstrooiende winde die koue. 10Deur die asem van God vorm ys, en die breë waters vries solied. 11Hy laai die dik wolk met vog; die wolke verstrooi sy weerlig. 12Hulle draai rond en rond deur sy leiding, om te doen wat hy hulle ook al beveel oor die oppervlak van die bewoonde wêreld. 13Of dit vir tugtiging is, of vir sy land, of vir verbondsliefde, hy laat dit gebeur.
14“Luister hierna, Job; staan stil en dink na oor die wonders van God. 15Weet jy hoe God sy bevel op hulle lê en die weerlig van sy wolk laat flits? 16Weet jy hoe die wolke in ewewig hang, die wonders van hom wat volmaak in kennis is? 17Jy wie se klere warm is wanneer die land stil lê onder die suidewind, 18kan jy, saam met hom, die hemelruim uitsprei, hard soos ’n spieël van gegote metaal?
19“Leer ons wat ons vir hom moet sê; ons kan nie ons saak stel weens die duisternis nie. 20Moet vir hom gesê word dat ek wil praat? Sou iemand vra om verswelg te word? 21En nou kan niemand na die lig kyk wanneer dit helder aan die hemel is nie, nadat die wind verbygegaan en dit skoongevee het. 22Uit die noorde kom goue prag; ontsagwekkende majesteit omring God. 23Die Almagtige—ons kan hom nie bereik nie; hy is groot in krag, tog in geregtigheid en oorvloedige regverdigheid doen hy geen onreg nie. 24Daarom vrees mense hom; hy skenk geen aandag aan dié wat wys in hulle eie oë is nie.”