Job 37

37 ¹"Dahil dito'y nanginginig din ang aking puso at lumulukso mula sa kinalalagyan nito. ²Makinig kayong mabuti sa dagundong ng kanyang tinig, sa ugong na lumalabas mula sa kanyang bibig. ³Sa ilalim ng buong kalangitan ay pinakakawalan niya ito, at ang kanyang kidlat sa mga dulo ng lupa. ⁴Pagkatapos nito ay umaatungal ang isang tinig; dumadagundong siya sa kanyang maringal na tinig, at hindi niya pinipigil ang kidlat kapag naririnig ang kanyang tinig. ⁵Kahanga-hangang dumadagundong ang Diyos sa kanyang tinig; gumagawa siya ng mga dakilang bagay na hindi natin maunawaan. ⁶Sapagkat sa niyebe ay sinasabi niya, ‘Bumagsak ka sa lupa,’ at sa ambon ng ulan, ‘Maging isang malakas na buhos.’ ⁷Tinatatakan niya ang kamay ng bawat tao, upang makilala ng lahat niyang nilikha ang kanyang gawa. ^a a v7 Ang "tinatatakan ang kamay" ay isang idyomang Hebreo: pinatitigil ng bagyo ng Diyos ang lahat ng gawain ng tao, na nagpapahinto sa mga tao at nagpapapansin sa kanila sa kanyang ginagawa. ⁸Kung magkagayon ay pumapasok ang mga hayop sa kanilang mga taguan at nananatili sa kanilang mga lungga. ⁹Mula sa silid nito ay lumalabas ang buhawi, at mula sa naghahagibis na mga hangin ang lamig. ¹⁰Sa hininga ng Diyos ay nabubuo ang yelo, at ang malalawak na tubig ay nagyeyelong buo. ¹¹Nilululanan niya ng halumigmig ang makapal na ulap; ikinakalat ng mga ulap ang kanyang kidlat. ¹²Umiikot ang mga ito nang paulit-ulit ayon sa kanyang patnubay, upang gawin ang anumang iniuutos niya sa kanila sa balat ng tinatahanang daigdig. ¹³Maging para sa pagtutuwid, o para sa kanyang lupain, o para sa pag-ibig ng tipan, pinangyayari niya ito.

¹⁴"Makinig ka dito, Job; tumigil ka at pagbulayan ang mga kababalaghan ng Diyos. ¹⁵Alam mo ba kung paano inuutusan ng Diyos ang mga ito, at pinakikislap ang kidlat ng kanyang ulap? ¹⁶Alam mo ba kung paano nakabitin nang timbang ang mga ulap, ang mga kababalaghan niya na sakdal sa kaalaman? ¹⁷Ikaw na ang mga damit ay mainit kapag ang lupain ay natatahimik sa ilalim ng hanging timog, ¹⁸kaya mo bang kasama niya na iladlad ang mga langit, na matigas na parang salamin na binubo mula sa metal?

¹⁹"Ituro mo sa amin kung ano ang dapat naming sabihin sa kanya; hindi namin mailahad ang aming usapin dahil sa kadiliman. ²⁰Dapat ba siyang sabihan na nais kong magsalita? May sinuman bang hihiling na lamunin? ²¹At ngayon ay walang makakatingin sa liwanag kapag ito ay maningning sa mga langit, matapos dumaan ang hangin at linisin ang mga ito. ²²Mula sa hilaga ay dumarating ang gintong karilagan; nababalot ang Diyos ng kahanga-hangang kadakilaan. ²³Ang Makapangyarihan sa lahat—hindi natin siya maaabot; dakila siya sa kapangyarihan, gayunma'y sa katarungan at masaganang katuwiran ay hindi siya gumagawa ng mali. ²⁴Kaya't natatakot sa kanya ang mga tao; hindi niya pinapansin ang mga marunong sa kanilang sariling paningin."