યોબ 37 FHB Father's Heart Bible™

37 ¹“આ સાંભળીને પણ મારું હૃદય ધ્રૂજે છે અને પોતાની જગ્યાએથી ઊછળી પડે છે. ²તેમની વાણીના ગડગડાટને, તેમના મુખમાંથી નીકળતા ગરજાટને ધ્યાનથી સાંભળો. ³આખા આકાશ નીચે તેઓ તેને છૂટું મૂકે છે, અને પોતાની વીજળીને પૃથ્વીના છેડા સુધી મોકલે છે. ⁴તેની પાછળ એક વાણી ગર્જના કરે છે; તેઓ પોતાની પ્રતાપી વાણીથી ગરજે છે, અને જ્યારે તેમની વાણી સંભળાય છે ત્યારે તેઓ વીજળીને રોકી રાખતા નથી. ⁵ઈશ્વર પોતાની વાણીથી અદ્ભુત રીતે ગરજે છે; તેઓ એવાં મહાન કાર્યો કરે છે જે આપણે સમજી શકતા નથી. ⁶કારણ, તેઓ બરફને કહે છે, ‘પૃથ્વી પર પડ,’ અને વરસાદની ઝાપટને, ‘જોરદાર વર્ષા બન.’ ⁷તેઓ દરેક માણસના હાથ પર મહોર મારે છે, જેથી તેમણે બનાવેલા સૌ કોઈ તેમનું કાર્ય જાણે. ^a a v7 “હાથ પર મહોર મારવી” એ એક હિબ્રૂ રૂઢિપ્રયોગ છે: ઈશ્વરનું તોફાન સર્વ માનવકાર્યને થંભાવી દે છે, જેથી લોકો અટકીને તેઓ જે કરી રહ્યા છે તે નોંધે. ⁸ત્યારે પશુઓ પોતાની ગુફાઓમાં જાય છે અને પોતાની બોડમાં રહે છે. ⁹પોતાના ઓરડામાંથી વંટોળિયો આવે છે, અને વિખેરનારા પવનોમાંથી ઠંડી આવે છે. ¹⁰ઈશ્વરના શ્વાસથી બરફ બને છે, અને વિશાળ જળ થીજીને કઠણ થઈ જાય છે. ¹¹તેઓ ગાઢ વાદળને ભેજથી ભરે છે; વાદળો તેમની વીજળીને વિખેરે છે. ¹²તેમના માર્ગદર્શન પ્રમાણે તેઓ ચારેબાજુ ફરે છે, જેથી વસેલી દુનિયાના મુખ પર તેઓ જે કંઈ તેમને આજ્ઞા કરે તે કરે. ¹³સુધારા માટે હોય, કે પોતાની ભૂમિ માટે, કે કરારના પ્રેમ માટે, તેઓ તેને થવા દે છે.

¹⁴“આ સાંભળ, અયૂબ; સ્થિર ઊભો રહે અને ઈશ્વરનાં અદ્ભુત કાર્યોનો વિચાર કર. ¹⁵ઈશ્વર તેમના પર પોતાની આજ્ઞા કેવી રીતે મૂકે છે, અને પોતાના વાદળની વીજળીને કેવી રીતે ચમકાવે છે, એ શું તું જાણે છે? ¹⁶વાદળો કેવી રીતે સમતોલ લટકે છે, જે જ્ઞાનમાં સંપૂર્ણ છે તેમનાં અદ્ભુત કાર્યો, એ શું તું જાણે છે? ¹⁷તું, જેનાં વસ્ત્રો ગરમ થાય છે જ્યારે દક્ષિણના પવનથી ભૂમિ શાંત પડી રહે છે, ¹⁸શું તું, તેમની સાથે, આકાશને પ્રસારી શકે, જે ઢાળેલી ધાતુના દર્પણ જેવું કઠણ છે?

¹⁹“અમારે તેમને શું કહેવું તે અમને શીખવ; અંધકારને કારણે અમે અમારી રજૂઆત કરી શકતા નથી. ²⁰હું બોલવા ઇચ્છું છું એમ શું તેમને કહેવું જોઈએ? શું કોઈ પોતાને ગળી જવાય એમ માગશે? ²¹અને હવે, જ્યારે આકાશમાં પ્રકાશ તેજસ્વી હોય છે ત્યારે કોઈ તેની સામે જોઈ શકતું નથી, જ્યારે પવન પસાર થઈને તેમને સાફ કરી ગયો હોય. ²²ઉત્તર તરફથી સોનેરી તેજ આવે છે; ભયાવહ પ્રતાપ ઈશ્વરને ઘેરી વળે છે. ²³સર્વસમર્થ—આપણે તેમની પાસે પહોંચી શકતા નથી; તેઓ પરાક્રમમાં મહાન છે, તોપણ ન્યાય અને પુષ્કળ નેકીમાં તેઓ કશો અન્યાય કરતા નથી. ²⁴તેથી લોકો તેમનો ભય રાખે છે; જેઓ પોતાની નજરમાં જ્ઞાની છે તેમના પર તેઓ ધ્યાન આપતા નથી.”