Ny Kotrokorana avy amin’ny Feony

Mitepo mafy ny fon'i Elihoa noho ny kotrokorana. Lazainy ny oram-panala, ny ranomandry, ary ny rahona mihodinkodina araka ny didin'Andriamanitra, alefa ho famaizana na ho fitiavana araka ny fanekena, ary manontany izy raha azon'i Joba atelina ny lanitra. Mijoroa moramora ka diniho, hoy izy, rehefa mivory eny amin'ny faravodilanitra ny tafio-drivotra.

Toko 37.

«Amin’izany koa dia mangovitra ny foko ka mitsambikina avy amin’ny toerany. Henoy tsara ny kotrokorana avy amin’ny feony, dia ny fikotrokotroka izay mivoaka avy amin’ny vavany. Alefany eny ambanin’ny lanitra rehetra izany, ary ny helatrany hatrany amin’ny faran’ny tany. Aorian’izany dia misy feo mierona; mikotrokorana amin’ny feony be voninahitra Izy, ary tsy mitana ny helatra Izy raha re ny feony. Mikotrokorana amin’ny feony mahagaga Andriamanitra; manao zava-lehibe Izy izay tsy azontsika takarina. Fa hoy Izy amin’ny oram-panala: “Mianjera ambonin’ny tany,” ary amin’ny ranonorana kosa: “Aoka ho orana mahery vaika.” Manisy tombo-kase ny tanan’ny olona rehetra Izy, mba hahafantaran’ny olona rehetra izay noforoniny ny asany. ^a Dia miditra any amin’ny fierany ny biby, ary mijanona ao amin’ny lavany. Avy any amin’ny efi-trano misy azy ny tafio-drivotra, ary avy amin’ny rivotra mizara ny hatsiaka. Amin’ny fofonain’Andriamanitra no misy ranomandry, ary mivaingana tsara ny rano malalaka. Mameno hamandoana ny rahona matevina Izy; ny rahona dia mampiely ny helatrany. Mihodidina tsy mitsahatra izy araka ny fitarihany, mba hanao izay rehetra andidiany azy eny ambonin’ny tany onenana. Na ho fananarana, na ho an’ny taniny, na ho famindrampo araka ny fanekena, dia ataony tonga izany.

«Henoy izao, Joba ô; mijanona ary diniho ny asa mahagaga nataon’Andriamanitra. Fantatrao ve ny fomba andidian’Andriamanitra azy ireo, ka mampamirapiratra ny helatry ny rahony? Fantatrao ve ny fomba ahatanan’ny rahona eny amin’ny rivotra, dia ny asa mahagaga nataon’Ilay tonga lafatra amin’ny fahalalana? Ianao izay mafana ny fitafianao raha mangina ny tany noho ny rivotra avy any atsimo, moa azonao atao va, miaraka Aminy, ny mamelatra ny lanitra, mafy tahaka ny fitaratra vita amin’ny metaly narotsaka?

«Ampianaro izahay izay holazainay Aminy; tsy afaka mandahatra ny adinay izahay noho ny aizina. Holazaina Aminy va fa te hiteny aho? Moa misy olona hangataka ho voatelina? Ary ankehitriny dia tsy misy olona mahatsinjo ny mazava rehefa mamirapiratra any amin’ny lanitra, rehefa nandalo ny rivotra ka nanadio azy ireo. Avy any avaratra ny hazavana volamena; manodidina an’Andriamanitra ny voninahitra mahatahotra. Ilay Tsitoha—tsy azontsika tratrarina Izy; lehibe amin’ny hery Izy, nefa amin’ny rariny sy ny fahamarinana be dia be dia tsy manao ratsy Izy. Noho izany dia matahotra Azy ny olona; tsy mitsinjo izay hendry amin’ny mason’ny tenany Izy.»