ነጐድጓድ ድምፁ

ልቢ ኤሊሁ በቲ ነጐድጓድ ይርዕድ። በረድን ዛሕልን፥ ብትእዛዝ እግዚኣብሄር ዝዘዋወር ደመናን ይገልፅ፥ ንተግሳፅ ወይ ንምሕረት ዝተሰደደ፥ ኢዮብ ንሰማያት ክዝርግሕ ይኽእልዶ ኢሉ ይሓትት። ህቦብላ ኣብ ጫፍ ሰማይ እናተኣከበ እንተሎ፥ ‘ደው ኢልካ ኣስተውዕል’ ይብል።

ምዕራፍ 37።

ብዝ ድማ ልበይ ይርዕድ፥ ካብ ቦታኡ ድማ ይዘልል። ነጐድጓድ ድምፁ ኣፀቢቕኩም ስምዑ፥ ነቲ ካብ ኣፉ ዝወፅእ ጓዕጓዕታ። ኣብ ትሕቲ ኵሉ ሰማይ የፍንዎ፥ መብረቑ ድማ ናብ ወሰናት ምድሪ። ድሕሪኡ ድማ ሓደ ድምፂ ይጓዝም፤ ብግሩም ድምፁ የንጐድጕድ፥ ድምፁ ምስ ተሰምዐ ከዓ ነቲ መብረቕ ኣይክልክሎን። እግዚኣብሄር ብድምፂ ብዘደንቕ የንጐድጕድ፤ ክንርድኦ ዘይንኽእል ዓበይቲ ነገራት ይገብር። ንበረድ ከዓ “ኣብ ምድሪ ውደቕ” ይብሎ እዩ እሞ፥ ንዝናም ድፍፍታ ድማ “ብርቱዕ ዝናም ኩን” ይብሎ። ነፍሲ ወከፍ ዝፈጠሮ ሰብ ግብሩ ምእንቲ ኽፈልጥ፥ ንኢድ ኵሉ ሰብ የሕትሞ። ^a ሽዑ እንስሳታት ናብ መሕብኦም ይኣትዉ፥ ኣብ ጐዳጕዶም ድማ ይቕመጡ። ካብ ክፍሉ ንፋስ ኣውሎ ይወፅእ፥ ካብ በታተንቲ ንፋሳት ድማ ዛሕሊ። ብእስትንፋስ እግዚኣብሄር በረድ ይኸውን፥ ገፊሕ ማያት ከዓ ረጊኡ ይፀንዕ። ነቲ ኸቢድ ደመና ብጠሊ ይፅዕኖ፤ ደመናት ከዓ መብረቑ ይዝርዉ። ብመሪሕነቱ ኸቢቦም ይዘውሩ፥ ኣብ ገፅ እታ ሰብ ዝነብረላ ዓለም ዝኣዘዞም ኵሉ ምእንቲ ኽገብሩ። ንተግሳፅ ኮነ፥ ንምድሩ ኮነ፥ ወይ ንምሕረት ኢሉ የምፅኦ።

ኦ ኢዮብ፥ ነዙይ ስማዕ፤ ደው ኢልካ ተኣምራት እግዚኣብሄር ኣስተውዕል። እግዚኣብሄር ከመይ ገይሩ ትእዛዙ ኣብ ልዕሊኦም ከም ዘንብር፥ ንመብረቕ ደመናኡ ድማ ከም ዘንፀባርቕ ትፈልጥዶ? እቲ ደመና ሚዛኑ ሓልዩ ኸመይ ከም ዝንጠልጠል፥ ተኣምራት እቲ ብፍልጠት ፍፁም ዝኾነ ትፈልጥዶ? ንስኻ ኽዳውንትኻ ዝሞቐ፥ እታ ምድሪ ብንፋስ ደቡብ ፀጥ ምስ ትብል፥ ምስኡ ኾይንካ ንሰማያት ክትዝርግሖ ትኽእልዶ፥ ከም መስትያት ፍሲ ነሃስ ዝተረረ?

እንታይ ክንብሎ ኸም ዘለና መሃረና፤ ብሰሪ እቲ ፀልማት ነገርና ከነቕርብ ኣይንኽእልን ኢና። ክዛረብ ከም ዝደሊ ኽንገሮዶ? ዝኾነ ሰብ ክውሓጥ ይልምንዶ? ሕዚ ድማ እቲ ብርሃን ኣብ ሰማያት ብሩህ ምስ ዝኸውን፥ ዝጥምቶ ሰብ የለን፥ ንፋስ ሓሊፉ ምስ ኣፅረዮ። ካብ ሰሜን ናይ ወርቂ ድምቀት ይወፅእ፤ ዘፍርሕ ግርማ ንእግዚኣብሄር ይኸብቦ። ነቲ ዅሉ ዝኽእል ክንበፅሖ ኣይንኽእልን ኢና፤ ብሓይሊ ዓብዪ እዩ፥ ብፍርድን ብብዙሕ ፅድቅን ግና ዓመፅ ኣይገብርን። ስለዙይ ሰባት ይፈርሕዎ፤ ነቶም ኣብ ዓይኖም ለባማት ዝመስሎም ኣይግደሰሎምን እዩ።