ايوب 33 FHB Father's Heart Bible™

33 ¹”پر هاڻي اي ايوب، منهنجيون ڳالهيون ٻڌ؛ جيڪو ڪجهه آئون چوان ٿو سو سڀ ڌيان سان ٻڌ. ²ڏس، مون پنهنجو وات کوليو آهي؛ منهنجي زبان تاري تي لفظ ٺاهي ٿي. ³منهنجا لفظ سڌي دل مان نڪرن ٿا، ۽ منهنجا چپ جيڪي ڄاڻن ٿا سو خلوص سان ٿا چون. ⁴خدا جي روح مون کي جوڙيو آهي، ۽ قادر مطلق جو ساهه مون کي زندگي ٿو ڏئي. ⁵جيڪڏهن تون ڪري سگهين تہ مون کي جواب ڏي؛ منهنجي اڳيان پنهنجو مقدمو ترتيب ڏئي بيهي رهه. ⁶ڏس، خدا جي اڳيان آئون بہ تو جهڙو آهيان؛ آئون بہ مٽيءَ مان ڇڪي ڪڍيو ويو آهيان. ⁷منهنجو ڊپ تو کي هرگز نہ ڊيڄاري، ۽ منهنجو دٻاءُ تو تي ڳرو نہ ٿئي.

⁸”يقيناً تو منهنجي ٻڌندي چيو—مون تنهنجي لفظن جو آواز پاڻ ٻڌو. ⁹’آئون پاڪ آهيان، بغاوت کان سواءِ؛ آئون صاف آهيان، ۽ مون ۾ ڪو ڏوهه ناهي. ¹⁰تڏهن بہ هو مون ۾ عيب ڳولي ٿو؛ مون کي پنهنجو دشمن شمار ٿو ڪري. ¹¹هو منهنجا پير ٻيڙين ۾ وجهي ٿو؛ منهنجن سڀني واٽن تي نظر ٿو رکي.‘

¹²”پر هن ڳالهه ۾ تون صحيح ناهين، آئون تو کي وراڻيان ٿو، ڇاڪاڻ تہ خدا ڪنهن بہ انسان کان وڏو آهي. ¹³تون هن سان ڇو جهيڙو ڪرين ٿو، جو هو ماڻهوءَ جي ڪنهن بہ ڳالهه جو جواب نہ ٿو ڏئي؟ ¹⁴ڇاڪاڻ تہ خدا هڪ طرح ڳالهائي ٿو، وري ٻئي طرح، پر ڪو بہ اهو سمجهي نہ ٿو. ¹⁵خواب ۾، رات جي رويا ۾، جڏهن ماڻهن تي، پنهنجن بسترن تي ننڊ ڪندي، گهري ننڊ پوي ٿي، ¹⁶تڏهن هو سندن ڪن کولي ٿو ۽ پنهنجون ڊيڄاريون مٿن ثبت ڪري ٿو، ¹⁷انسان کي بدڪاريءَ کان موڙڻ ۽ مرد کي غرور کان بچائڻ لاءِ، ¹⁸هو سندن جان کي کڏ کان، سندن حياتيءَ کي تلوار سان هلاڪ ٿيڻ کان روڪي ٿو.

¹⁹”ماڻهوءَ کي پنهنجي بستري تي درد سان بہ تنبيهه ڪئي وڃي ٿي، ۽ هڏن ۾ لڳاتار ڪسڻ سان، ²⁰تان جو سندس جان کي ماني کان نفرت ٿي پوي ٿي، ۽ سندس روح کي بهترين کاڌي کان. ²¹سندس گوشت گهلي ختم ٿي وڃي ٿو، ۽ سندس هڏا، جيڪي اڳ لڪل هئا، ٻاهر نڪري اچن ٿا. ²²سندس جان کڏ جي ويجهو ٿئي ٿي، ۽ سندس حياتي موت آڻيندڙن جي ويجهو.

²³”جيڪڏهن هن لاءِ ڪو قاصد هجي، ڪو وچولو—هزار مان هڪڙو—جيڪو ماڻهوءَ کي ٻڌائي تہ هن لاءِ ڇا درست آهي، ²⁴هن تي مهربان ٿي چوي تہ ’کيس کڏ ۾ لهڻ کان بچاءِ؛ مون کي فديو ملي ويو آهي.‘ ^a a v24 اهو فديو جيڪو جان کي کڏ کان ڇڏائي ٿو، اليهوءَ جي لفظن کان اڳتي ان فديي ڏانهن اشارو ڪري ٿو جيڪو اسان جو پيءُ هڪ ڏينهن يسوع ۾ مهيا ڪندو، جنهن گهڻن لاءِ پنهنجي جان فديي طور ڏني. ²⁵تڏهن سندس گوشت ٻار جي گوشت کان بہ وڌيڪ تازو ٿي وڃي ٿو؛ هو پنهنجي جوانيءَ جي ڏينهن ڏانهن موٽي ٿو. ²⁶هو خدا کي دعا ٿو ڪري، ۽ عبادت ڪندڙ هن وٽ قبول ٿئي ٿو؛ عبادت ڪندڙ خوشيءَ جي نعرن سان خدا جو چهرو ڏسي ٿو، ۽ خدا انهيءَ ماڻهوءَ کي سندس سچائي بحال ٿو ڪري. ²⁷هو ٻين اڳيان ڳائي ٿو ۽ چوي ٿو تہ ’مون گناهه ڪيو ۽ سڌي ڳالهه کي ڦيرايو، تڏهن بہ مون کي ان جو بدلو نہ ڏنو ويو. ²⁸هن منهنجي جان کي کڏ ۾ لهڻ کان ڇڏايو آهي، ۽ آئون روشني ڏسندس.‘

²⁹”ڏس، خدا اهي سڀ ڪم ماڻهوءَ سان بار بار ڪري ٿو، ³⁰تہ سندس جان کي کڏ مان موٽائي آڻي، جيئن هو جيئرن جي روشنيءَ سان روشن ٿئي.

³¹”اي ايوب، ڌيان ڏي؛ مون کي ٻڌ. خاموش ٿي وڃ، تہ آئون ڳالهايان. ³²جيڪڏهن تو وٽ چوڻ لاءِ ڪجهه آهي تہ مون کي جواب ڏي؛ ڳالهاءِ، ڇاڪاڻ تہ آئون توکي خوشيءَ سان سچار ٿيل ڏسڻ چاهيان ٿو. ³³جيڪڏهن نہ، تہ مون کي ٻڌ؛ خاموش ٿي وڃ، تہ آئون تو کي حڪمت سيکاريندس.“