ምሳሌ 23

23 ¹ከገዥ ጋራ ለመብላት በተቀመጥህ ጊዜ፣ በፊትህ ያለውን ጠንቅቀህ ተመልከት። ²ለምግብ ፍላጎት የተገዛህ ሰው ከሆንህ፣ ጒሮሮህ ላይ ቢላዋ አኑር። ³ጣፋጭ ምግቡን አትመኝ፤ አታላይ ምግብ ነውና።

⁴ለመክበር ራስህን አታድክም፤ ራስህን ለመግዛት ጥበብ ይኑርህ። ⁵ሀብትን በተመለከትህበት ቅጽበት ይጠፋል፤ ድንገት ክንፍ አውጥቶ እንደ ንስር ወደ ሰማይ ይበርራልና።

⁶የሥሥታም ሰውን እንጀራ አትብላ፤ ጣፋጭ ምግቡንም አትመኝ፤ ⁷ዋጋውን እያሰላ የሚኖር ዐይነት ሰው ነውና። “ብላ፤ ጠጣ!” ይልሃል፤ ልቡ ግን ከአንተ ጋራ አይደለም። ⁸የበላኸውን ጥቂት ምግብ ታስታውከዋለህ፤ መልካም ቃላትህንም ታባክናለህ።

⁹በተላላ ሰው ጆሮ አትናገር፤ የቃላትህን ጥበብ ይንቃልና።

¹⁰የቈየ የድንበር ድንጋይ አታንቀሳቅስ፤ የድኻ አደግንም እርሻ አትድፈር፤ ¹¹ቤዛቸው ኀያል ነውና፤ አባታችን ጒዳያቸውን ይዞ ከአንተ ጋራ ይከራከራል። ^a a v11 ማንም ሰው የሚከላከልለት የሌለውን ድኻ አደግ ሲበድል፣ አባታችን ራሱ ተከላካያቸው ይሆናል፤ ጒዳያቸውንም እንደ ራሱ ጒዳይ አድርጎ ይይዛል።

¹²ልብህን ለተግሣጽ፣ ጆሮህንም ለእውቀት ቃላት ስጥ።

¹³ልጅን ከመቅጣት ወደ ኋላ አትበል፤ በበትር ብትመታው አይሞትም። ¹⁴በበትር ምታው፤ ነፍሱንም ከሲኦል ታድናለህ።

¹⁵ልጄ ሆይ፣ ልብህ ጥበበኛ ቢሆን፣ የእኔም ልብ ደስ ይለዋል። ¹⁶ከንፈሮችህ ቅኑን በሚናገሩበት ጊዜ፣ ውስጤ ሐሴት ያደርጋል።

¹⁷ልብህ ኀጥኣንን አይቅና፤ ነገር ግን ቀኑን ሙሉ አባታችንን በመፍራት ጽና። ¹⁸በእርግጥ ወደፊት አለ፤ ተስፋህም አይቋረጥም።

¹⁹ልጄ ሆይ፣ ስማ፤ ጥበበኛም ሁን፤ ልብህንም በቀናው መንገድ ምራ። ²⁰በወይን ጠጅ ከሚሰክሩ፣ ሥጋ ከሚለቅሙም ጋራ አትሁን፤ ²¹ሰካራምና ሆዳም ይደኻሉና፤ እንቅልፋምነትም ቡትቶ ያለብሳቸዋል።

²²ሕይወትን የሰጠህን አባትህን ስማ፤ እናትህም ባረጀች ጊዜ አትናቃት። ²³እውነትን ግዛ፤ አትሽጠውም፤ ጥበብን፣ ተግሣጽንና ማስተዋልን ግዛ። ²⁴የጻድቅ ልጅ አባት እጅግ ደስ ይለዋል፤ ጥበበኛ ልጅ የወለደ በእርሱ ሐሴት ያደርጋል። ²⁵አባትህና እናትህ ደስ ይበላቸው፤ የወለደችህም ሐሴት ታድርግ።

²⁶ልጄ ሆይ፣ ልብህን ስጠኝ፤ ዐይኖችህም በመንገዶቼ ደስ ይበላቸው። ²⁷ጋለሞታ ጥልቅ ጒድጓድ ናትና፤ አመንዝራ ሴትም ጠባብ የውሃ ጒድጓድ ናት። ²⁸እንደ ወንበዴ ታደባለች፤ ብዙ ሰዎችንም ወደ ክህደት ትመራለች።

²⁹መከራ ያለበት ማን ነው? ኀዘንስ ያለበት ማን ነው? ጠብ ያለበት ማን ነው? ማጒረምረምስ ያለበት ማን ነው? ያለ ምክንያት ቍስል ያለበት ማን ነው? የፈዘዙ ዐይኖችስ ያሉት ማን ነው? ³⁰በወይን ጠጅ ዘንድ ረጅም ጊዜ የሚቀመጡ፣ የተቀላቀለ የወይን ጠጅ ለመቅመስ የሚሄዱ ናቸው። ³¹የወይን ጠጅ በቀላ ጊዜ አትመልከተው፤ በጽዋው ውስጥ ሲያብረቀርቅ፣ በልስላሴም ሲወርድ። ³²በመጨረሻ እንደ እባብ ይነክሳል፤ እንደ እፉኝትም ይነድፋል። ³³ዐይኖችህ እንግዳ ነገሮችን ያያሉ፤ ልብህም የተጣመመ ነገር ይናገራል። ³⁴በባሕር መካከል እንደ ተኛ ሰው ትሆናለህ፤ በመርከብ ምሰሶ ጫፍ ላይ እንደ ተኛ ሰውም ትሆናለህ። ³⁵“መቱኝ፤ ነገር ግን አላመመኝም፤ ደበደቡኝ፤ ነገር ግን አላወቅሁም፤ መቼ እነቃለሁ? ሌላ መጠጥ እፈልጋለሁ።”