اي منهنجا پٽ، پنهنجي دل مون کي ڏي
دسترخوان جا آداب، پر ان جي هيٺان ڪا سخت ڳالهه. حاڪم جي لذيذ کاڌن وٽ پاڻ سنڀال، ۽ ان دولت جي پٺيان پاڻ کي نه ٿڪاءِ جيڪا پَر ڪڍي اڏامي وڃي ٿي. آخر ۾ هڪ شرابيءَ جو نقشو آهي، جيڪو مار کائي ٿو پر محسوس نٿو ڪري، ۽ جاڳي ته رڳو ٻيو پيئڻ ڳولي ٿو.
23 1جڏهن تون ڪنهن حاڪم سان گڏجي ماني کائڻ ويهين، تڏهن غور سان ڏس تہ تنهنجي اڳيان ڇا آهي، 2پنهنجي ڳلي تي ڇُري رک، جيڪڏهن تون پيٽ جي خواهش جو غلام آهين. 3سندس لذيذ کاڌن جو لالچ نہ ڪر، ڇاڪاڻ تہ اهي ڌوڪي وارو کاڌو آهن.
4مالدار ٿيڻ لاءِ پاڻ کي نہ ٿڪاءِ؛ پاڻ کي روڪڻ جي سمجھ رک. 5جنهن گھڙيءَ تون دولت ڏانهن نهارين ٿو، اها غائب ٿي وڃي ٿي، ڇاڪاڻ تہ اوچتو ئي ان کي پَر نڪري اچن ٿا ۽ اها عقاب وانگر آسمان ڏانهن اڏامي وڃي ٿي.
6ڪنجوس ماڻهوءَ جي ماني نہ کاءُ، ۽ سندس لذيذ کاڌن جو لالچ نہ ڪر، 7ڇاڪاڻ تہ هو اهڙو ماڻهو آهي جيڪو خرچ جو حساب ڪندو رهي ٿو. هو تو کي چوي ٿو تہ ”کاءُ ۽ پي!“ پر سندس دل تو سان ناهي. 8تو جيڪو ٿورو کاڌو آهي، سو الٽي ڪري ڪڍي ڇڏيندين ۽ پنهنجا مٺا لفظ اجائي وڃائي ڇڏيندين.
9بيوقوف جي ڪنن ۾ ڳالهه نہ ڪر، ڇاڪاڻ تہ هو تنهنجن لفظن جي دانائيءَ کي حقير سمجھندو.
10پراڻو حد جو پٿر نہ کسڪاءِ ۽ يتيمن جي ٻنين تي قبضو نہ ڪر، 11ڇاڪاڻ تہ سندن ڇوٽڪارو ڏيندڙ زورآور آهي؛ اسان جو پيءُ تنهنجي خلاف سندن مقدمو پاڻ وڙهندو. a a v11 جڏهن ڪو اهڙي يتيم سان ظلم ڪري ٿو جنهن جو بچاءُ ڪندڙ ڪو ناهي، تڏهن اسان جو پيءُ پاڻ سندن بچاءُ ڪندڙ ٿئي ٿو ۽ سندن مقدمي کي پنهنجو ڪري وٺي ٿو.
12پنهنجي دل نصيحت ڏانهن ۽ پنهنجا ڪن علم جي ڳالهين ڏانهن لڳاءِ.
13ٻار کان تاديب نہ روڪ؛ جيڪڏهن تون کيس لٺ هڻندين تہ هو مرندو نہ. 14کيس لٺ هڻ، تہ تون سندس جان کي قبر کان بچائيندين.
15اي منهنجا پٽ، جيڪڏهن تنهنجي دل دانا آهي تہ منهنجي پنهنجي دل بہ خوش ٿيندي. 16منهنجو اندرين وجود خوش ٿيندو، جڏهن تنهنجا چپ سچي ڳالهه ڪندا.
17تنهنجي دل کي گنهگارن تي حسد نہ ڪرڻ ڏي، پر سڄو ڏينهن اسان جي پيءُ جي خوف ۾ قائم رهه. 18بيشڪ آئيندو آهي، ۽ تنهنجي اميد ڪٽجي نہ ويندي.
19اي منهنجا پٽ، ٻڌ ۽ دانا ٿي، ۽ پنهنجي دل کي سڌي واٽ تي قائم رک. 20انهن ۾ نہ ٿجانءِ جيڪي شراب پي متوالا ٿين ٿا، يا جيڪي گوشت کائي پاڻ کي ڍوئي ڇڏين ٿا، 21ڇاڪاڻ تہ شرابي ۽ پيٽو مفلسيءَ ۾ پوندا، ۽ اونگھ کين لِيڙا پهرائيندي.
22پنهنجي پيءُ جي ٻڌ، جنهن تو کي جنم ڏنو، ۽ جڏهن تنهنجي ماءُ پوڙهي ٿئي تہ ان کي حقير نہ سمجھ. 23سچ خريد ڪر ۽ ان کي نہ وڪڻ؛ دانائي، نصيحت ۽ سمجھ خريد ڪر. 24سچار ٻار جو پيءُ ڏاڍو خوش ٿيندو؛ جنهن جو پٽ دانا آهي، سو ان ۾ مگن رهندو. 25تنهنجو پيءُ ۽ تنهنجي ماءُ خوش ٿين؛ جنهن تو کي ڄڻيو، سا خوشيون ملهائي.
26اي منهنجا پٽ، پنهنجي دل مون کي ڏي، ۽ تنهنجيون اکيون منهنجين واٽن مان خوشي حاصل ڪن. 27ڇاڪاڻ تہ ڪسبي اونهي کڏ آهي، ۽ زناڪار عورت تنگ کوهه آهي. 28هوءَ ڌاڙيل وانگر گھات ۾ ويٺي آهي ۽ ڪيترن ئي مردن کي بيوفائيءَ ڏانهن ڇڪي ٿي.
29ڪنهن وٽ ڏک آهي؟ ڪنهن وٽ غم آهي؟ ڪنهن وٽ جھيڙو آهي؟ ڪنهن وٽ شڪايتون آهن؟ ڪنهن کي بي سبب زخم آهن؟ ڪنهن جون اکيون ڳاڙهيون آهن؟ 30جيڪي شراب تي ڊگھي دير تائين ويٺا رهن ٿا، جيڪي ملايل شراب جا پيالا چکڻ ويندا آهن. 31شراب ڏانهن نہ نهار جڏهن اهو ڳاڙهو آهي، جڏهن پيالي ۾ چمڪي ٿو ۽ نرميءَ سان لهي ٿو. 32آخر ۾ اهو نانگ وانگر ڏنگي ٿو ۽ زهريلي نانگ وانگر ڏنگ هڻي ٿو. 33تنهنجيون اکيون عجيب شيون ڏسنديون، ۽ تنهنجي دل اُلٽيون ڳالهيون ڪندي. 34تون ان ماڻهوءَ وانگر ٿيندين جيڪو سمنڊ جي وچ ۾ ليٽيل هجي، يا جهاز جي ٿنڀي جي چوٽيءَ تي ليٽيل هجي. 35”هنن مون کي ماريو، پر مون کي ڪو ڏک نہ ٿيو؛ هنن مون کي ڪٽيو، پر مون کي خبر ئي نہ پئي. مان ڪڏهن جاڳندس؟ مان ٻيو پيالو ڳوليندس.“
