Efa vita pirinty
Boky

Zanako ô, omeo ahy ny fonao

Fomba fisakafoana misy zavatra mafy kokoa eo ambanin'izany. Mitandrema eo anoloan'ny sakafo mamy an'ny mpanjaka, ary aza mandreraka tena manenjika harena izay mamoa elatra ka manidina. Mifarana amin'ny sarin'ny mpimamo izany, voadaka nefa tsy mahatsiaro, ary mifoha fotsiny mba hitady divay hafa indray.

Toko 23.

Rehefa mipetraka hihinana miaraka amin’ny mpanapaka ianao, dia diniho tsara izay eo anoloanao, ary apetraho eo amin’ny tendanao ny antsy, raha olona tompoin’ny filan-kanina ianao. Aza maniry ny hanin-tsoany, fa sakafo mamitaka izany.

Aza mandreraka ny tenanao hanana harena; manana fahendrena hanakanana ny tenanao. Raha vao mijery ny harena ianao, dia lasa izy, fa mitsiry elatra tampoka izy ka manidina mankany an-danitra tahaka ny voromahery.

Aza mihinana ny mofon’ny olona kamo, ary aza maniry ny hanin-tsoany, fa tahaka ny olona mikajy foana ny vidiny izy. «Homana sy misotroa!» hoy izy aminao, nefa tsy momba anao ny fony. Hoseranao ny kely izay nohaninao, ary ho very maina ny teninao mamy.

Aza miteny eo am-pandrenesan’ny adala, fa hanamavo ny fahendren’ny teninao izy.

Aza mamindra ny vato mari-tany fahiny, na manitsaka ny sahan’ny kamboty, fa mahery ny Mpanavotra azy ireo; i Raintsika no hiady ny adiny aminao. a a v11 Rehefa misy manao an-keriny ny kamboty tsy manana mpiaro, dia i Raintsika Izy ihany no mpiaro azy ary mandray ny raharahany ho Azy.

Ampifantaro amin’ny fampianarana ny fonao, ary amin’ny teny fahalalana ny sofinao.

Aza ahena amin’ny zaza ny famaizana; raha mamely azy amin’ny tsorakazo ianao, dia tsy ho faty izy. Mamelia azy amin’ny tsorakazo, dia hamonjy ny fanahiny amin’ny fasana ianao.

Zanako ô, raha hendry ny fonao, dia ho faly koa ny foko. Hifaly ny anatiko ao anatiny rehefa miteny izay mahitsy ny molotrao.

Aza avela hialona ny mpanota ny fonao, fa mahareta amin’ny fahatahorana an’i Raintsika mandritra ny andro hariva. Fa azo antoka fa misy hoavy, ary tsy ho tapaka ny fanantenanao.

Mihainoa, ry zanako, ka hendre, ary ampitondrao amin’ny lalana mahitsy ny fonao. Aza miray amin’ireo mamo divay, na amin’ireo mihinana hena be loatra, fa ho lasa mahantra ny mpimamo sy ny mpihinana be loatra, ary hampitafiana lamba rovitra azy ireo ny torimaso.

Henoy ny rainao izay niteraka anao, ary aza manamavo ny reninao rehefa antitra izy. Vidio ny marina ka aza amidy izany; vidio ny fahendrena sy ny fampianarana ary ny fahatakarana. Hifaly indrindra ny rain’ny zaza marina; ary izay niteraka zanaka hendry dia hahita fahafinaretana aminy. Aoka ho faly ny rainao sy ny reninao; aoka hifaly ilay niteraka anao.

Zanako ô, omeo ahy ny fonao, ary aoka hankafy ny lalako ny masonao. Fa lavaka lalina ny vehivavy janga, ary lavaka tery ny vehivavy mivadika. Mihanja izy tahaka ny jiolahy ary mitarika lehilahy maro ho amin’ny fivadihana.

Iza no manana loza? Iza no manana alahelo? Iza no manana fifandirana? Iza no manana fitarainana? Iza no manana ratra tsy misy antony? Iza no mena maso? Izay mitoetra ela amin’ny divay, izay mandeha hanandrana divay voafangaro. Aza mibanjina ny divay rehefa mena izy, rehefa mamirapiratra ao amin’ny kapoaka ary midina malefaka. Any amin’ny farany dia manaikitra tahaka ny menarana izy ary mandriritra tahaka ny bibilava. Zavatra hafahafa no hitan’ny masonao, ary teny mivadika no holazain’ny fonao. Ho tahaka ny mandry eo afovoan’ny ranomasina ianao, tahaka ny mandry eo an-tampon’ny andrin’ny sambo. «Notorotoroiny aho, nefa tsy nahatsiaro fanaintainana; nokapohiny aho, nefa tsy fantatro izany. Rahoviana aho no hifoha? Hitady divay hafa indray aho.»