Mga Kawikaan 23

23 ¹Kapag naupo kang kumaing kasalo ng isang pinuno, pagbulay-bulayan mong mabuti ang nasa harap mo, ²at maglagay ka ng patalim sa iyong lalamunan kung ikaw ay taong sunod sa hilig ng iyong sikmura. ³Huwag mong pagnasaan ang kaniyang masasarap na pagkain, sapagkat ito ay pagkaing nandaraya.

⁴Huwag mong pagurin ang iyong sarili sa paghahangad ng yaman; magkaroon ka ng karunungang pigilan ang iyong sarili. ⁵Sa isang sulyap mo lamang sa kayamanan, wala na ito, sapagkat bigla itong tutubuan ng mga pakpak at lilipad patungong langit na parang agila.

⁶Huwag mong kainin ang tinapay ng taong maramot, at huwag mong pagnasaan ang kaniyang masasarap na pagkain, ⁷sapagkat siya ang uri ng taong laging bumibilang ng halaga. “Kumain ka at uminom!” ang sabi niya sa iyo, ngunit ang kaniyang puso ay wala sa iyo. ⁸Isusuka mo ang kakaunting nakain mo at masasayang ang iyong magagandang salita.

⁹Huwag kang magsalita sa pandinig ng isang mangmang, sapagkat hahamakin niya ang karunungan ng iyong mga salita.

¹⁰Huwag mong galawin ang sinaunang batong panghangganan o pasukin ang mga bukid ng mga ulila, ¹¹sapagkat malakas ang kanilang Manunubos; ang ating Ama ang mananagot sa kanilang usapin laban sa iyo. ^a a v11 Kapag may nang-api sa ulilang walang sinumang magtatanggol sa kanila, ang ating Ama mismo ang nagiging tagapagtanggol nila at ginagawang sarili niya ang kanilang usapin.

¹²Ihandog mo ang iyong puso sa pagtuturo at ang iyong mga tainga sa mga salita ng kaalaman.

¹³Huwag mong ipagkait ang disiplina sa isang bata; kung siya ay iyong paluin ng pamalo, hindi siya mamamatay. ¹⁴Paluin mo siya ng pamalo, at ililigtas mo ang kaniyang kaluluwa mula sa libingan.

¹⁵Anak ko, kung matalino ang iyong puso, matutuwa rin ang sarili kong puso. ¹⁶Ang kaibuturan ng aking pagkatao ay magagalak kapag ang iyong mga labi ay nagsasalita ng tama.

¹⁷Huwag mong hayaang mainggit ang iyong puso sa mga makasalanan, kundi manatili ka sa pagkatakot sa ating Ama sa buong maghapon. ¹⁸Tunay na may kinabukasan, at ang iyong pag-asa ay hindi mapuputol.

¹⁹Makinig ka, anak ko, at magpakatalino, at panatilihin mong nasa tamang daan ang iyong puso. ²⁰Huwag kang mapabilang sa mga naglalasing sa alak o sa mga nagpapakabusog sa karne, ²¹sapagkat ang lasenggo at ang matakaw ay darating sa karalitaan, at ang katamaran ay magbibihis sa kanila ng basahan.

²²Makinig ka sa iyong ama na nagbigay sa iyo ng buhay, at huwag mong hamakin ang iyong ina kapag siya ay matanda na. ²³Bilhin mo ang katotohanan at huwag mong ipagbili; bilhin mo ang karunungan, ang pagtuturo, at ang pang-unawa. ²⁴Ang ama ng isang matuwid na anak ay labis na magagalak; ang sinumang nagkaroon ng anak na matalino ay maliligayahan sa kaniya. ²⁵Magalak nawa ang iyong ama at ina; magsaya nawa ang nagsilang sa iyo.

²⁶Anak ko, ibigay mo sa akin ang iyong puso, at hayaang malugod ang iyong mga mata sa aking mga daan. ²⁷Sapagkat ang babaeng bayaran ay isang malalim na hukay, at ang babaeng mangangalunya ay isang makipot na balon. ²⁸Siya ay nag-aabang na parang magnanakaw at humahantong sa kataksilan ang maraming lalaki.

²⁹Sino ang may kalungkutan? Sino ang may hinagpis? Sino ang may alitan? Sino ang may mga daing? Sino ang may mga sugat na walang dahilan? Sino ang may namumulang mga mata? ³⁰Yaong mga nagtatagal sa alak, yaong mga umiinom upang tikman ang mga mangkok ng halong alak. ³¹Huwag mong tinginan ang alak habang ito ay mapula, habang ito ay kumikislap sa kopa at dumudulas nang maayos pababa. ³²Sa huli, ito ay tumutuklaw na parang ahas at kumakagat na parang ulupong. ³³Ang iyong mga mata ay makakakita ng mga kakaibang bagay, at ang iyong puso ay magsasalita ng mga baluktot na bagay. ³⁴Ikaw ay magiging tulad ng isang nakahiga sa gitna ng dagat, tulad ng isang nakahiga sa tuktok ng poste ng barko. ³⁵“Hinampas nila ako, ngunit wala akong naramdamang sakit; binugbog nila ako, ngunit hindi ko namalayan. Kailan ako magigising? Maghahanap ako ng isa pang inumin.”