நீதிமொழிகள் 23

23 ¹நீ ஒரு அதிபதியோடு உணவருந்த உட்காரும்போது, உனக்கு முன்பாக இருப்பதை உற்றுக் கவனித்துப் பார், ²உன் தொண்டையில் கத்தியை வை, உண்ணும் ஆசையால் ஆளப்படுகிறவனாய் நீ இருந்தால். ³அவனுடைய ருசிகரமான பதார்த்தங்களை ஆசிக்காதே, ஏனெனில் அவை ஏமாற்றும் உணவு.

⁴செல்வந்தனாகும்படி உன்னையே வருத்திக்கொள்ளாதே; உன்னை அடக்கிக்கொள்ளும் ஞானம் உனக்கிருக்கட்டும். ⁵செல்வத்தின்மேல் நீ கண்வைக்கும் நொடியிலேயே அது மறைந்துபோகிறது, ஏனெனில் அது திடீரென இறக்கைகளை முளைப்பித்து, கழுகைப்போல் வானத்தை நோக்கிப் பறந்துவிடுகிறது.

⁶கஞ்சத்தனமுள்ளவனுடைய அப்பத்தை உண்ணாதே, அவனுடைய ருசிகரமான பதார்த்தங்களை ஆசிக்காதே, ⁷ஏனெனில் அவன் செலவைக் கணக்கிட்டுக்கொண்டேயிருக்கிற வகையான மனிதன். “உண்ணும், குடி!” என்று அவன் சொல்கிறான் உன்னிடம், ஆனால் அவனுடைய இருதயம் உன்னோடு இல்லை. ⁸நீ உண்ட கொஞ்சத்தையும் வாந்தியெடுத்துவிடுவாய், உன் இனிமையான வார்த்தைகளையும் வீணாக்கியிருப்பாய்.

⁹மூடனுடைய செவிகள் கேட்கப் பேசாதே, ஏனெனில் அவன் உன் வார்த்தைகளின் ஞானத்தை அசட்டைபண்ணுவான்.

¹⁰பூர்வகாலத்து எல்லைக்கல்லை நகர்த்தாதே, தந்தையற்றவர்களின் வயல்களில் அத்துமீறி நுழையாதே, ¹¹ஏனெனில் அவர்களுடைய மீட்பர் வல்லமையுள்ளவர்; எங்கள் பிதா உனக்கு விரோதமாய் அவர்களுடைய வழக்கை எடுத்து நடத்துவார். ^a a v11 தன்னைக் காப்பதற்கு யாருமில்லாத அனாதைக்கு ஒருவன் அநீதி செய்யும்போது, எங்கள் பிதா தாமே அவனுடைய பாதுகாவலராகி, அவனுடைய வழக்கைத் தம்முடையதாக ஏற்றுக்கொள்கிறார்.

¹²போதனைக்கு உன் இருதயத்தையும், அறிவின் வார்த்தைகளுக்கு உன் செவிகளையும் செலுத்து.

¹³பிள்ளையிடமிருந்து சிட்சையை விலக்காதே; பிரம்பினால் அவனை அடித்தால், அவன் சாகமாட்டான். ¹⁴பிரம்பினால் அவனை அடி, அப்பொழுது அவனுடைய ஆத்துமாவைப் பாதாளத்தினின்று விடுவிப்பாய்.

¹⁵என் மகனே, உன் இருதயம் ஞானமுள்ளதாயிருந்தால், என்னுடைய இருதயமும் மகிழ்ச்சியடையும். ¹⁶என் உள்ளத்தின் ஆழம் களிகூரும் உன் உதடுகள் நியாயமானதைப் பேசும்போது.

¹⁷பாவிகளைக் குறித்து உன் இருதயம் பொறாமைகொள்ளாதிருக்கட்டும், ஆனால் நாள்முழுவதும் எங்கள் பிதாவின் பயத்திலே நிலைத்திரு. ¹⁸மெய்யாகவே ஒரு எதிர்காலம் உண்டு, உன் நம்பிக்கை அறுப்புண்டுபோகாது.

¹⁹என் மகனே, கேள், ஞானமுள்ளவனாயிரு, உன் இருதயத்தை நேரான பாதையில் நடத்து. ²⁰மதுவினால் வெறிகொள்ளுகிறவர்களோடு நீ சேராதே, மாம்சத்தை அளவின்றி விழுங்குகிறவர்களோடும் சேராதே, ²¹ஏனெனில் வெறியனும் பெருந்தீனிக்காரனும் தரித்திரத்திற்குள்ளாவார்கள், தூக்கமயக்கம் அவர்களைக் கந்தைகளால் உடுத்தும்.

²²உனக்கு ஜீவனளித்த உன் தகப்பனுக்குச் செவிகொடு, உன் தாய் முதிர்வயதானபோது அவளை அசட்டைபண்ணாதே. ²³சத்தியத்தை வாங்கிக்கொள், அதை விற்காதே; ஞானத்தையும், போதனையையும், விவேகத்தையும் வாங்கிக்கொள். ²⁴நீதிமானான பிள்ளையின் தகப்பன் மிகவும் களிகூருவான்; ஞானமுள்ள மகனைப் பெறுகிறவன் அவனில் மகிழ்ச்சிகொள்வான். ²⁵உன் தகப்பனும் உன் தாயும் மகிழட்டும்; உன்னைப் பெற்றவள் களிகூரட்டும்.

²⁶என் மகனே, உன் இருதயத்தை எனக்குத் தா, உன் கண்கள் என் வழிகளில் மகிழ்ச்சிகொள்ளட்டும். ²⁷ஏனெனில் வேசி ஒரு ஆழமான குழி, விபசாரி ஒரு நெருக்கமான கிணறு. ²⁸அவள் பதுங்கியிருக்கிறாள் கள்வனைப்போல், அநேக மனிதரை உண்மையற்றநிலைக்குள் வழிநடத்துகிறாள்.

²⁹துயரம் யாருக்கு? சஞ்சலம் யாருக்கு? சண்டை யாருக்கு? முறையீடுகள் யாருக்கு? காரணமில்லாத காயங்கள் யாருக்கு? சிவந்த கண்கள் யாருக்கு? ³⁰மதுவின்மேல் நெடுநேரம் தங்கியிருக்கிறவர்களுக்கே, கலந்த மதுவின் கிண்ணங்களைச் சுவைக்கப் போகிறவர்களுக்கே. ³¹மது சிவப்பாயிருக்கும்போது அதை உற்றுப் பார்க்காதே, அது கிண்ணத்தில் மின்னி மென்மையாய் இறங்கும்போதும். ³²முடிவில் அது சர்ப்பத்தைப்போல் கடிக்கும், விரியன் பாம்பைப்போல் தீண்டும். ³³உன் கண்கள் விசித்திரமானவைகளைக் காணும், உன் இருதயம் புரட்டானவைகளைப் பேசும். ³⁴நீ கடலின் நடுவில் படுத்திருக்கிறவனைப்போல் இருப்பாய், கப்பல் பாய்மரத்தின் உச்சியில் படுத்திருக்கிறவனைப்போலும். ³⁵“அவர்கள் என்னை அடித்தார்கள், ஆனால் எனக்கு வலி தெரியவில்லை; அவர்கள் என்னை நொறுக்கினார்கள், ஆனால் அது எனக்குத் தெரியவில்லை. நான் எப்போது விழிப்பேன்? இன்னும் ஒரு போதை தேடிப்போவேன்.”