Moi Laga Putro, Tumar Mon Moi Ke Dibi

Khana khuwa laga niyom, kintu tolte aru bhi kothin kotha ase. Raja laga misthi khana usorte nijor ke hushiyar rakhibi, aru pankha ulai kene uri jai thaka dhan laga pichete nijor ke thoka na koribi. Ekjon matal manuh laga chobi pora shesh hoi, maar khai kene bhi tai eku nabujhe, aru uthi kene aru ekta piyabole bisare.

Adhyay 23.

Jitia tumi ekjon raja logot te khabole bohe, tumar age te ki ase bhal pora bhabi sabi, aru tumar gola te ekta churi rakhibi, jodi tumi kha-luar itcha pora cholai thaka manuh ase koile. Tar bhal kha-luar jinis khan ke lalach nakoribi, kilemane eitu tu thogai diya khana ase.

Dhoni hobole nijor ke klanto nakoribi; nijor ke rukhabole gyan rakhibi. Jitia tumi dhun ke sa-i, etu harai jai, kilemane etu achanak pakha ulai kene cil nisena akas phale uri jai.

Ekjon kipti manuh laga roti nakhabi, aru tar bhal kha-luar jinis khan ke lalach nakoribi, kilemane tar tu daam ginti kori thaka manuh ekjon ase. “Kha aru pi!” tar pora tumi ke koi, kintu tar mon tumar logot te nai. Tumi khai luwa olop tu bhi okal kori dibo aru tumar modhur kotha khan misa te harai dibo.

Ekjon murkho manuh laga kaan te nakobi, kilemane tumar kotha laga gyan ke tar pora ghin koribo.

Purana simana pathor ke najforabi, nahole baba nathaka bacha khan laga kheti te joborjosti najabi, kilemane tarkhan laga Udhar-korta shaktishali ase; amar Pitri pora tumar bhirodh te tarkhan laga kotha uthai lobo. ^a

Tumar mon ke sikhai diya kotha te lagabi aru tumar kaan khan ke gyan laga kotha te lagabi.

Ekta bacha pora sikhai diya ke narukhabi; jodi tumi tar ke lathi pora marile, tai namoribo. Tar ke lathi pora maribi, aru tumi tar atma ke kobor pora bachai lobo.

Moi laga putro, jodi tumar mon buddhiman ase, tetiya moi laga nijor mon bhi khushi hobo. Jitia tumar oth khan pora thik kotha koi, tetiya moi laga bhitor laga mon tu anondo koribo.

Tumar mon ke paapi khan uporte irsa koribole nadibi, kintu pura din bhorte amar Pitri laga bhoi te thakibi. Hosa pora ekta aha din ase, aru tumar asha ke kati dibo nai.

Huni bi, moi laga putro, aru buddhiman hobi, aru tumar mon ke thik rasta te rakhibi. Angur ros pora nisa kora manuh khan majote nathakibi, nahole gau-mangso lalach pora kha manuh khan majote, kilemane nisa kora aru lalach pora kha manuh tu dukhiya hoi jabo, aru ghum-lod pora tarkhan ke phata kapra pindhai dibo.

Tumi ke jibon diya tumar baba laga kotha huni bi, aru tumar ama buri huwa somoite tai ke ghin nakoribi. Hosa ke kinibi aru etu ke bikri nakoribi; gyan, sikhai, aru buddhi ke kinibi. Dharmik bacha laga baba bisi anondo koribo; kun pora buddhiman putro laga baba hoi, tai tar uporte khushi hobo. Tumar baba aru ama ke khushi hobole dibi; tumi ke jonom diya tai ke anondo koribole dibi.

Moi laga putro, tumar mon moi ke dibi, aru tumar suku khan ke moi laga rasta khan te khushi hobole dibi. Kilemane ekjon beschya tu ekta gobhir gaat ase, aru ekjon bebichari mahila tu ekta huru kuwa ase. Tai ekjon dokait nisena rukhikena thake aru bisi manuh ke biswas-ghati te loi jai.

Kun ke dukh-kosto ase? Kun ke mon-dukh ase? Kun ke jhagara ase? Kun pora biliap kore? Kun ke eku karon nathaki ghao ase? Kun ke lal-lal suku ase? Kun khan angur ros logote deri tak boi thake, kun khan milai diya angur ros laga bati khan chakhi bole jai. Angur ros lal thaka somoite etu ke nasabi, jitia etu kup te chomke aru aram pora bhitorte namijai. Hekh te etu ekta saap nisena kate aru ekta bikhela saap nisena khundai diye. Tumar suku khan ajiba jinis khan dikhibo, aru tumar mon pora bioka kotha khan ulabo. Tumi somundor laga maj te ghumai thaka manuh nisena hobo, jahaj laga khuta uporte ghumai thaka manuh nisena. “Tarkhan pora moi ke marise, kintu moi bikh lagise nai; tarkhan pora moi ke kutise, kintu moi jana nai eitu ke. Moi kitia uthibo? Moi aru ekta dhuri pi bole bisaribo.”