Γιε μου, δώσε μου την καρδιά σου

Τρόποι στο τραπέζι, με κάτι σκληρότερο από κάτω. Πρόσεχε τον εαυτό σου μπροστά στα εδέσματα ενός άρχοντα, και μην εξαντλείσαι κυνηγώντας πλούτο που βγάζει φτερά και πετά. Τελειώνει με το πορτρέτο ενός μέθυσου, δαρμένου που δεν το νιώθει, που ξυπνά μόνο για να ψάξει άλλο ένα ποτό.

Κεφάλαιο 23.

Όταν κάθεσαι να φας με έναν άρχοντα, πρόσεξε καλά τι έχεις μπροστά σου, και βάλε μαχαίρι στον λαιμό σου, αν είσαι άνθρωπος που κυριεύεται από τη λαιμαργία. Μην επιθυμείς τα εκλεκτά του φαγητά, γιατί είναι τροφή που εξαπατά.

Μην εξαντλείσαι για να πλουτίσεις· να έχεις τη σοφία να συγκρατείσαι. Μόλις ρίξεις το βλέμμα σου στον πλούτο, εκείνος χάνεται, γιατί ξαφνικά βγάζει φτερά και πετάει προς τους ουρανούς σαν αετός.

Μην τρως το ψωμί του τσιγκούνη και μην επιθυμείς τα εκλεκτά του φαγητά, γιατί είναι άνθρωπος που όλο λογαριάζει το κόστος. «Φάε και πιες!» σου λέει, αλλά η καρδιά του δεν είναι μαζί σου. Θα ξεράσεις το λίγο που έφαγες και θα έχεις σπαταλήσει τα ευχάριστα λόγια σου.

Μη μιλάς όταν σε ακούει ανόητος, γιατί θα περιφρονήσει τη σοφία των λόγων σου.

Μη μετακινείς παλιό ορόσημο ούτε να καταπατάς τα χωράφια των ορφανών, γιατί ο Λυτρωτής τους είναι δυνατός· ο Πατέρας μας θα υπερασπιστεί την υπόθεσή τους εναντίον σου. ^a

Στρέψε την καρδιά σου στη διδαχή και τα αυτιά σου στα λόγια της γνώσης.

Μη στερείς την παιδεία από το παιδί· αν το χτυπήσεις με τη ράβδο, δεν θα πεθάνει. Χτύπα το με τη ράβδο, και θα γλιτώσεις την ψυχή του από τον τάφο.

Γιε μου, αν η καρδιά σου είναι σοφή, θα χαρεί κι η δική μου η καρδιά. Τα βάθη της ύπαρξής μου θα αγαλλιάσουν, όταν τα χείλη σου λένε το σωστό.

Μην αφήνεις την καρδιά σου να ζηλεύει τους αμαρτωλούς, αλλά μένε στον φόβο του Πατέρα μας όλη τη μέρα. Σίγουρα υπάρχει μέλλον, και η ελπίδα σου δεν θα χαθεί.

Άκουσε, γιε μου, και γίνε σοφός, και κράτα την καρδιά σου στον σωστό δρόμο. Μην είσαι ανάμεσα σ’ εκείνους που μεθούν με το κρασί ή σ’ εκείνους που παραχορταίνουν με το κρέας, γιατί ο μέθυσος και ο λαίμαργος θα φτωχύνουν, και η νύστα θα τους ντύσει με κουρέλια.

Άκουσε τον πατέρα σου, που σου έδωσε τη ζωή, και μην περιφρονείς τη μητέρα σου όταν γεράσει. Αγόρασε την αλήθεια και μην την πουλάς· αγόρασε σοφία, παιδεία και σύνεση. Ο πατέρας του δίκαιου παιδιού θα χαρεί πολύ· όποιος γεννά σοφό γιο θα ευφραίνεται μ’ αυτόν. Ας χαίρονται ο πατέρας σου και η μητέρα σου· ας αγάλλεται εκείνη που σε γέννησε.

Γιε μου, δώσε μου την καρδιά σου, και ας ευχαριστιούνται τα μάτια σου με τους δρόμους μου. Γιατί η πόρνη είναι βαθύς λάκκος, και η μοιχαλίδα γυναίκα είναι στενό πηγάδι. Παραμονεύει σαν ληστής και οδηγεί πολλούς άντρες στην απιστία.

Ποιος έχει δυστυχία; Ποιος έχει θλίψη; Ποιος έχει καβγάδες; Ποιος έχει παράπονα; Ποιος έχει πληγές χωρίς λόγο; Ποιος έχει θολωμένα μάτια; Εκείνοι που αργοπορούν πολύ πάνω στο κρασί, εκείνοι που πηγαίνουν να δοκιμάσουν κύπελλα ανακατεμένου κρασιού. Μην κοιτάζεις το κρασί όταν είναι κόκκινο, όταν αστράφτει μέσα στο ποτήρι και κατεβαίνει απαλά. Στο τέλος δαγκώνει σαν φίδι και κεντρίζει σαν οχιά. Τα μάτια σου θα δουν παράξενα πράγματα, και η καρδιά σου θα λέει διεστραμμένα λόγια. Θα είσαι σαν κάποιον που είναι ξαπλωμένος στην καρδιά της θάλασσας, σαν κάποιον που κοιμάται στην κορυφή του καταρτιού. «Με χτύπησαν, μα δεν πόνεσα· με έδειραν, μα δεν το κατάλαβα. Πότε θα ξυπνήσω; Θα ψάξω για άλλο ένα ποτό».