Ilma koo, Onnee kee naaf kenni

Naamusa maaddii, garuu wanti cimaa tokko jala jira. Nyaata mi'aawaa bulchaa biratti of eegi, qabeenya baallee baafatee barrisu duukaa buʼuudhaaf of hin dadhabsiin. Xumura isaa fakkeenya nama machaa'eeti, rukutamee garuu hin dhaga'amne, dhugaatii biraa barbaaduuf qofa dammaqu.

Boqonnaa 23.

Yeroo bulchaa wajjin nyaata nyaachuuf taa'tu, waan fuula kee duratti jiru of eeggannoodhaan ilaali, yoo nama fedhii nyaataatiin bulfamu taate qoonqoo kee irratti billaa kaa'i. Nyaata isaa mi'aawaa hin hawwin, sababii inni nyaata gowwoomsaa dha.

Sooromuuf jedhee of hin dadhabsiin; of to'achuuf ogummaa qabaadhu. Yeroo qabeenya ilaaltu inni badeera, sababii inni tasa gafaa baasee akka risaatti gara waaqaatti balali'a.

Nyaata nama araadaa hin nyaatin, nyaata isaa mi'aawaas hin hawwin, sababii inni nama gatii waan nyaatamu lakkaa'ee jiruu dha. «Nyaadhu, dhugi!» jedha sitti, garuu onneen isaa si wajjin hin jirtu. Nyaata xiqqoo nyaatte sana garaa kee irraa in kaasta, jechoota kee mi'aawoo sanas wallaaltee jirta.

Gowwaa duratti hin dubbatin, sababii inni ogummaa dubbii kee in tuffata.

Mallattoo daangaa durii hin sosochoosin, lafa ijoollee abbaa hin qabneetii irrattis hin tuqin, sababii Furaan isaanii jabaa dha; Abbaan keenya falmii isaanii sitti in falma. ^a

Onnee kee barsiisa irratti, gurra kee immoo dubbii beekumsaa irratti kenni.

Daa'imaa irraa adaba hin dhoowwin; yoo uleedhaan isa rukutte inni hin du'u. Uleedhaan isa rukuti, lubbuu isaas awwaala irraa in baasta.

Ilma koo, yoo onneen kee ogeessa taate, onneen koos in gammada. Yeroo hidhiin kee waan qajeelaa dubbatu, garaan koo keessaa in gammada.

Onneen kee cubbamtoota hin hinaafin, garuu guyyaa guutuu sodaa Abbaa keenyaa keessa turi. Dhuguma yeroo fuula duraa jira, abdiin kees hin citu.

Ilma koo, dhaggeeffadhu, ogeessas ta'i, onnee kee karaa qajeelaa irra tursi. Warra daadhii wayiniitiin machooman, yookaan warra foon nyaachuun of guutan gidduu hin ta'in, sababii machaa fi nyaattuun hiyyummaatti in dhufu, hirribni immoo huccuu cabaa isaan uffisa.

Abbaa kee isa si dhalche dhaggeeffadhu, haadha kee yeroo dulloomtu hin tuffatin. Dhugaa bitadhu, hin gurguriin; ogummaa, barsiisaa fi hubannaas bitadhu. Abbaan ijoollee qajeelaa baay'ee in gammada; namni ilma ogeessa dhalche isatti in gammada. Abbaan kee fi haati kee haa gammadan; isheen si deesse haa ililchitu.

Ilma koo, onnee kee naaf kenni, ijji kees karaa koo irratti haa gammadu. Sababii sagaagaltuun boolla gad fagoo dha, dubartiin ejjituun immoo boolla dhiphaa dha. Isheen akka hattuutti eegdi, namoota baay'ee amanamummaa dhabuutti geessiti.

Eenyutu rakkina qaba? Eenyutu gaddaa qaba? Eenyutu lolaa qaba? Eenyutu iyyannoo qaba? Eenyutu madaa sababii malee qaba? Eenyutu ija diimaa qaba? Warra daadhii wayiniitti yeroo dheeraa turan, warra daadhii wayinii makame dhandhamuuf deeman. Daadhii wayinii yeroo diimaa ta'e hin ilaalin, yeroo kubbaayyaa keessatti calaqqisuu fi salphaadhaan gad bu'u. Dhuma irratti akka bofaatti in qaba, akka bofa hadhaa'aatti in waraana. Ijji kee waan ajaa'ibaa in arga, onneen kees waan qaxxaamuraa in dubbata. Akka nama garaa galaanaa keessatti ciisuu, akka nama fiixee waannaa dooniitti ciisu in taata. «Na rukutan, garuu dhukkubbii hin dhaga'in; na dhaaban, garuu ani hin beekne. Yoom nan dammaqa? Dhugaatii biraa nan barbaada.»