ลูกเอ๋ย จงมอบใจของเจ้าแก่เรา
มารยาทบนโต๊ะอาหารที่มีบางสิ่งหนักกว่าซ่อนอยู่ข้างใต้ จงระวังตัวต่อหน้าอาหารโอชะของผู้ปกครอง และอย่าเหนื่อยแรงไล่ตามทรัพย์สมบัติที่งอกปีกบินหนีไป บทนี้จบด้วยภาพของคนขี้เมาที่ถูกตีแต่ไม่รู้สึก ตื่นขึ้นมาก็เพียงเพื่อหาเหล้าอีก
23 1เมื่อเจ้านั่งลงรับประทานอาหารกับผู้ปกครอง จงพิจารณาสิ่งที่อยู่ตรงหน้าเจ้าให้ดี 2และจงเอามีดจ่อที่คอของเจ้า ถ้าเจ้าเป็นคนที่ตกอยู่ใต้อำนาจของความอยาก 3อย่าโลภอาหารชั้นเลิศของเขา เพราะมันเป็นอาหารที่ลวงหลอก
4อย่าตรากตรำทำงานเพื่อจะร่ำรวย จงมีปัญญาที่จะยับยั้งตนเอง 5เพียงเจ้าเหลียวมองทรัพย์สมบัติ มันก็หายไป เพราะมันงอกปีกขึ้นมาทันทีและบินหนีขึ้นสู่ท้องฟ้าเหมือนนกอินทรี
6อย่ากินอาหารของคนตระหนี่ และอย่าโลภอาหารชั้นเลิศของเขา 7เพราะเขาเป็นคนประเภทที่คอยคิดคำนวณค่าใช้จ่ายอยู่เสมอ เขาพูดกับเจ้าว่า “จงกินและดื่มเถิด!” แต่ใจของเขาไม่ได้อยู่กับเจ้า 8เจ้าจะอาเจียนอาหารเล็กน้อยที่เจ้ากินเข้าไปออกมา และจะสูญเสียถ้อยคำไพเราะของเจ้าไปโดยเปล่าประโยชน์
9อย่าพูดให้คนโง่ได้ยิน เพราะเขาจะดูหมิ่นปัญญาในถ้อยคำของเจ้า
10อย่าโยกย้ายหลักเขตเก่าแก่ หรือรุกล้ำที่นาของลูกกำพร้าพ่อ 11เพราะผู้ไถ่ของพวกเขาเข้มแข็ง พระบิดาของเราจะว่าความแทนพวกเขาเพื่อต่อสู้กับเจ้า a a v11 เมื่อมีใครทำผิดต่อเด็กกำพร้าซึ่งไม่มีใครปกป้อง พระบิดาของเราเองก็จะเป็นผู้ปกป้องเขา และรับคดีของเขาไว้เป็นคดีของพระองค์เอง
12จงเอาใจใส่ต่อคำสั่งสอน และเงี่ยหูฟังถ้อยคำแห่งความรู้
13อย่าละเว้นการตีสอนเด็ก ถ้าเจ้าตีเขาด้วยไม้เรียว เขาก็จะไม่ตาย 14จงตีเขาด้วยไม้เรียว แล้วเจ้าจะช่วยจิตวิญญาณของเขาให้พ้นจากแดนคนตาย
15ลูกเอ๋ย ถ้าใจของเจ้ามีปัญญา ใจของเราเองก็จะยินดีด้วย 16ส่วนลึกในใจของเรา จะชื่นชมยินดี เมื่อริมฝีปากของเจ้าพูดสิ่งที่ถูกต้อง
17อย่าให้ใจของเจ้าอิจฉาคนบาป แต่จงยำเกรงพระบิดาของเราอยู่เสมอตลอดวัน 18แน่ทีเดียว ย่อมมีอนาคต และความหวังของเจ้าจะไม่ถูกตัดขาด
19ลูกเอ๋ย จงฟังและจงมีปัญญา และจงรักษาใจของเจ้าให้อยู่ในทางที่ถูกต้อง 20อย่าอยู่ร่วมกับพวกที่เมาเหล้าองุ่น หรือพวกที่ตะกละกินเนื้อ 21เพราะคนขี้เมาและคนตะกละจะยากจน และความง่วงเหงาจะห่มกายเขาด้วยผ้าขี้ริ้ว
22จงฟังพ่อของเจ้าผู้ให้ชีวิตแก่เจ้า และอย่าดูหมิ่นแม่ของเจ้าเมื่อนางแก่ชรา 23จงซื้อความจริงและอย่าขายมันไป จงซื้อปัญญา คำสั่งสอน และความเข้าใจ 24พ่อของลูกที่ชอบธรรมจะชื่นชมยินดียิ่งนัก ผู้ที่มีลูกชายฉลาดจะปีติยินดีในตัวเขา 25จงให้พ่อแม่ของเจ้ายินดี ให้หญิงที่คลอดเจ้าได้ชื่นชมยินดี
26ลูกเอ๋ย จงมอบใจของเจ้าแก่เรา และให้ตาของเจ้าพึงพอใจในทางของเรา 27เพราะหญิงโสเภณีเป็นหลุมลึก และหญิงผู้ล่วงประเวณี ก็เป็นบ่อน้ำแคบ 28นางหมอบคอยดักซุ่มเหมือนโจร และชักนำชายหลายคนให้ทรยศนอกใจ
29ใครมีความทุกข์ระทม ใครมีความเศร้าโศก ใครมีการวิวาท ใครมีคำบ่น ใครมีบาดแผลโดยไม่มีเหตุ ใครมีตาช้ำแดง 30คือพวกที่นั่งแช่อยู่กับเหล้าองุ่นนานๆ พวกที่ไปลิ้มลองเหล้าองุ่นผสมเต็มถ้วย 31อย่าจ้องมองเหล้าองุ่นเมื่อมันมีสีแดง เมื่อมันเป็นประกายในถ้วย และไหลลงคอได้อย่างนุ่มนวล 32ในที่สุดมันก็กัดเหมือนงู และฉกเหมือนงูพิษ 33ตาของเจ้าจะเห็นสิ่งแปลกประหลาด และใจของเจ้าจะพูดสิ่งที่วิปริต 34เจ้าจะเป็นเหมือนคนที่นอนอยู่กลางทะเล เหมือนคนที่นอนอยู่บนยอดเสากระโดงเรือ 35“พวกเขาตีข้า แต่ข้าไม่รู้สึกเจ็บ พวกเขาทุบตีข้า แต่ข้าไม่รู้สึกตัวเลย เมื่อไรข้าจึงจะตื่นขึ้น ข้าจะหาเหล้ามาดื่มอีกสักหน่อย”