ए मेरा छोरा, तिम्रो हृदय मलाई देऊ
टेबलको शिष्टाचार, तर भित्र अझ कठोर कुरा। शासकका स्वादिष्ट भोजनमा होसियार रहो, र पखेटा लगाएर उडिजाने धनको पछि लागेर आफूलाई नथकाऊ। यो एउटा मातेको मानिसको चित्रसँग टुङ्गिन्छ, जो कुटिन्छ तर थाहा पाउँदैन, र ब्युँझनेबित्तिकै फेरि अर्को पिउने कुरा खोज्छ।
23 1तिमी कुनै शासकसँग भोजन गर्न बस्दा, तिम्रो अगाडि के छ सो ध्यानपूर्वक विचार गर, 2अनि तिमी भोजनको लालसाले वशमा परेको मानिस हौ भने, आफ्नो घाँटीमा छुरी राख। 3उसका स्वादिष्ट भोजनको लालसा नगर, किनकि ती छल्ने भोजन हुन्।
4धनी हुनलाई आफूलाई नथकाऊ; आफूलाई रोक्ने बुद्धि राख। 5तिमीले धनतिर हेर्ने बित्तिकै, त्यो गइहाल्छ, किनकि त्यसले अचानक पखेटा हालेर चीलझैँ आकाशतिर उडिजान्छ।
6कन्जुस मानिसको रोटी नखाऊ, र उसका स्वादिष्ट भोजनको लालसा नगर, 7किनकि ऊ सधैँ हरहिसाब गर्ने किसिमको मानिस हो। उसले तिमीलाई भन्छ, “खाऊ र पिऊ!” तर उसको हृदय तिमीसँग हुँदैन। 8तिमीले खाएको थोरै भोजन पनि बान्ता गर्नेछौ, र तिम्रा मीठा वचनहरू खेर गएका हुनेछन्।
9मूर्खले सुन्ने गरी नबोल, किनकि उसले तिम्रा वचनहरूको बुद्धिलाई तुच्छ ठान्नेछ।
10पुरानो साँधको ढुङ्गा नसार, न त अनाथहरूका खेतमा अतिक्रमण गर, 11किनकि तिनीहरूका उद्धारक शक्तिशाली हुनुहुन्छ; हाम्रा पिताले तिमीविरुद्ध तिनीहरूको पक्ष लिनुहुनेछ। a a v11 आफ्नो पक्ष लिने कोही नभएको अनाथमाथि कसैले अन्याय गर्दा, हाम्रा पिता आफैँ तिनीहरूका रक्षक बन्नुहुन्छ र तिनीहरूको मुद्दालाई आफ्नै ठान्नुहुन्छ।
12तिम्रो हृदय अर्तीतिर र तिम्रा कान ज्ञानका वचनतिर लगाऊ।
13बालकलाई अनुशासनबाट वञ्चित नगर; तिमीले उसलाई लट्ठीले हिर्काए भने, ऊ मर्दैन। 14उसलाई लट्ठीले हिर्काऊ, र तिमीले उसको प्राणलाई चिहानबाट बचाउनेछौ।
15ए मेरा छोरा, तिम्रो हृदय बुद्धिमान् भयो भने, मेरो आफ्नै हृदय पनि आनन्दित हुनेछ। 16तिम्रा ओठले ठीक कुरा बोल्दा, मेरो अन्तरतम प्रफुल्ल हुनेछ।
17तिम्रो हृदयले पापीहरूको ईर्ष्या नगरोस्, तर दिनभरि हाम्रा पिताको भयमा निरन्तर रह। 18निश्चय नै भविष्य छ, र तिम्रो आशा टुट्नेछैन।
19सुन, ए मेरा छोरा, र बुद्धिमान् बन, अनि तिम्रो हृदयलाई ठीक बाटोमा राख। 20दाखमद्यले मात्तिनेहरू वा धेरै मासु खानेहरूका बीचमा नबस, 21किनकि मतवाला र घिचुवा गरिबीमा पर्नेछन्, र उँघाइले तिनीहरूलाई झुत्रे लुगा पहिराउनेछ।
22तिमीलाई जीवन दिने तिम्रा बुबाको कुरा सुन, र तिम्री आमा वृद्ध हुँदा तिनलाई तुच्छ नठान। 23सत्य किन र त्यो नबेच; बुद्धि, अर्ती र समझशक्ति किन। 24धर्मी सन्तानका बुबा अत्यन्तै आनन्दित हुनेछन्; बुद्धिमान् छोरा जन्माउने जो कोही उसमा रमाउनेछ। 25तिम्रा बुबा र आमा आनन्दित होऊन्; तिमीलाई जन्म दिने आमा हर्षित होऊन्।
26ए मेरा छोरा, तिम्रो हृदय मलाई देऊ, र तिम्रा आँखा मेरा मार्गहरूमा रमाऊन्। 27किनकि वेश्या गहिरो खाडल हो, र व्यभिचारिणी स्त्री साँघुरो इनार हो। 28डाँकुझैँ तिनी ढुकेर बस्छे, र धेरै मानिसलाई बेइमानीमा डोर्याउँछे।
29कसलाई दुःख छ? कसलाई शोक छ? कसलाई झगडा छ? कसलाई गुनासो छ? कसलाई विनाकारण चोटहरू छन्? कसका आँखा रातो भएका छन्? 30जो दाखमद्यमा धेरै बेर बस्छन्, जो मिश्रित दाखमद्यका कचौरा चाख्न जान्छन्। 31दाखमद्य रातो हुँदा त्यसलाई नहेर, त्यो कचौरामा टल्कँदा र सहजै घाँटीबाट ओर्लंदा। 32अन्तमा त्यसले सर्पले झैँ टोक्छ र विषालु सर्पले झैँ डस्छ। 33तिम्रा आँखाले अनौठा कुराहरू देख्नेछन्, र तिम्रो हृदयले टेडा कुराहरू बोल्नेछ। 34तिमी समुद्रको बीचमा सुतिरहेकोजस्तै हुनेछौ, जहाजको मस्तूलको टुप्पामा पल्टिरहेकोजस्तै। 35“तिनीहरूले मलाई हिर्काए, तर मैले पीडा महसुस गरिनँ; तिनीहरूले मलाई कुटे, तर मैले थाहै पाइनँ। म कहिले ब्युँझनेछु? म अर्को पेय खोज्नेछु।”