ହେ ମୋʼ ପୁତ୍ର, ତୁମ୍ଭର ହୃଦୟ ମୋତେ ଦିଅ
ଭୋଜନ ମେଜର ଶିଷ୍ଟାଚାର, ଯାହା ତଳେ କିଛି କଠିନ କଥା ଲୁଚିଛି। ଶାସକଙ୍କ ସୁସ୍ୱାଦୁ ଖାଦ୍ୟ ସାମ୍ନାରେ ସାବଧାନ ରୁହ, ଏବଂ ଡେଣା ଲଗାଇ ଉଡ଼ିଯାଉଥିବା ଧନ ପଛରେ ଦୌଡ଼ି ନିଜକୁ କ୍ଳାନ୍ତ କର ନାହିଁ। ଏହା ଜଣେ ମଦୁଆର ଚିତ୍ର ସହିତ ଶେଷ ହୁଏ, ଯିଏ ମାଡ଼ ଖାଇଲେ ମଧ୍ୟ ଅନୁଭବ କରେ ନାହିଁ, ଏବଂ ଉଠିବା ମାତ୍ରେ ଆଉ ଥରେ ପିଇବାକୁ ଖୋଜେ।
23 1ଯେତେବେଳେ ତୁମ୍ଭେ କୌଣସି ଶାସକଙ୍କ ସହିତ ଭୋଜନ କରିବାକୁ ବସ, ସେତେବେଳେ ତୁମ୍ଭ ସମ୍ମୁଖରେ ଯାହା ଅଛି, ତାହା ଯତ୍ନପୂର୍ବକ ବିବେଚନା କର, 2ଆଉ ଯଦି ତୁମ୍ଭେ ଭୋଜନ ଲୋଭରେ ବଶୀଭୂତ ଲୋକ ଅଟ, ତେବେ ଆପଣା ଗଳାରେ ଛୁରୀ ଲଗାଅ। 3ତାହାର ସୁସ୍ଵାଦୁ ଖାଦ୍ୟ ପ୍ରତି ଲୋଭ କର ନାହିଁ, କାରଣ ତାହା ପ୍ରବଞ୍ଚନାକାରୀ ଖାଦ୍ୟ।
4ଧନବାନ ହେବା ନିମନ୍ତେ ଆପଣାକୁ କ୍ଲାନ୍ତ କର ନାହିଁ; ଆପଣାକୁ ସଂଯତ କରିବାର ଜ୍ଞାନ ରଖ। 5ତୁମ୍ଭେ ଧନ ଉପରେ ଦୃଷ୍ଟି ପକାଉ ପକାଉ ତାହା ଅନ୍ତର୍ହିତ ହୁଏ, କାରଣ ତାହା ହଠାତ୍ ପକ୍ଷ ବାହାର କରି ଉତ୍କ୍ରୋଶ ପକ୍ଷୀ ପରି ଆକାଶ ଆଡ଼କୁ ଉଡ଼ିଯାଏ।
6କୃପଣ ଲୋକର ଅନ୍ନ ଭୋଜନ କର ନାହିଁ, ଆଉ ତାହାର ସୁସ୍ଵାଦୁ ଖାଦ୍ୟ ପ୍ରତି ଲୋଭ କର ନାହିଁ, 7କାରଣ ସେ ଏପ୍ରକାର ଲୋକ, ଯେ ସର୍ବଦା ବ୍ୟୟର ହିସାବ କରୁଥାଏ। ସେ ତୁମ୍ଭକୁ କହେ, “ଭୋଜନ ପାନ କର!” ମାତ୍ର ତାହାର ହୃଦୟ ତୁମ୍ଭ ସହିତ ନ ଥାଏ। 8ତୁମ୍ଭେ ଯାହା ଅଳ୍ପ ଭୋଜନ କରିଅଛ, ତାହା ବାନ୍ତି କରିବ, ପୁଣି ଆପଣା ମନୋହର ବାକ୍ୟ ବୃଥା କରିଥିବ।
9ମୂର୍ଖ ଲୋକର କର୍ଣ୍ଣଗୋଚରରେ କଥା କୁହ ନାହିଁ, କାରଣ ସେ ତୁମ୍ଭ ବାକ୍ୟର ଜ୍ଞାନକୁ ତୁଚ୍ଛ କରିବ।
10ପ୍ରାଚୀନ କାଳର ସୀମାଚିହ୍ନ ଘୁଞ୍ଚାଅ ନାହିଁ, କିଅବା ପିତୃହୀନମାନଙ୍କ କ୍ଷେତ୍ର ଆକ୍ରମଣ କର ନାହିଁ, 11କାରଣ ସେମାନଙ୍କ ମୁକ୍ତିଦାତା ବଳବାନ; ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତୁମ୍ଭ ବିରୁଦ୍ଧରେ ସେମାନଙ୍କ ବିବାଦ ନିଷ୍ପତ୍ତି କରିବେ। a a v11 ଯେତେବେଳେ କେହି ଅନାଥ ବାଳକ ପ୍ରତି ଅନ୍ୟାୟ କରେ, ଯାହାର ପକ୍ଷ ନେବାକୁ କେହି ନ ଥାଏ, ସେତେବେଳେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ସ୍ଵୟଂ ତାହାର ପକ୍ଷ ନିଅନ୍ତି, ପୁଣି ତାହାର ବିବାଦକୁ ଆପଣାର ବୋଲି ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି।
12ଉପଦେଶରେ ଆପଣା ହୃଦୟ ଓ ଜ୍ଞାନର ବାକ୍ୟରେ ଆପଣା କର୍ଣ୍ଣ ନିବେଶ କର।
13ବାଳକଠାରୁ ଶାସନ ବାରଣ କର ନାହିଁ; ଯଦି ତୁମ୍ଭେ ତାହାକୁ ବେତରେ ପ୍ରହାର କର, ତେବେ ସେ ମରିବ ନାହିଁ। 14ତୁମ୍ଭେ ତାହାକୁ ବେତରେ ପ୍ରହାର କର, ତହିଁରେ ତାହାର ପ୍ରାଣ ପାତାଳରୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବ।
15ହେ ମୋʼ ପୁତ୍ର, ଯଦି ତୁମ୍ଭର ହୃଦୟ ଜ୍ଞାନବାନ ହୁଏ, ତେବେ ମୋହର ନିଜର ହୃଦୟ ମଧ୍ୟ ଆନନ୍ଦିତ ହେବ। 16ଯେତେବେଳେ ତୁମ୍ଭ ଓଷ୍ଠାଧର ଯାହା ନ୍ୟାୟ, ତାହା କହିବ, ସେତେବେଳେ ମୋହର ଅନ୍ତରାତ୍ମା ଉଲ୍ଲସିତ ହେବ।
17ତୁମ୍ଭର ହୃଦୟ ପାପୀମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଈର୍ଷା ନ କରୁ, ବରଂ ଦିନସାରା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଭୟରେ ସ୍ଥିର ଥାଅ। 18ନିଶ୍ଚୟ ଭବିଷ୍ୟତ ଅଛି, ପୁଣି ତୁମ୍ଭର ଆଶା ଉଚ୍ଛିନ୍ନ ହେବ ନାହିଁ।
19ହେ ମୋʼ ପୁତ୍ର, ଶୁଣ ଓ ଜ୍ଞାନବାନ ହୁଅ, ପୁଣି ଆପଣା ହୃଦୟକୁ ସଠିକ ପଥରେ ରଖ। 20ଦ୍ରାକ୍ଷାରସରେ ମତ୍ତ ହେଉଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, କିଅବା ମାଂସ ଲୋଭରେ ଉଦରପୂର୍ତ୍ତି କରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥାଅ ନାହିଁ, 21କାରଣ ମଦ୍ୟପ ଓ ପେଟୁକ ଦରିଦ୍ର ହେବେ, ପୁଣି ନିଦ୍ରାଳୁତା ସେମାନଙ୍କୁ ତନ୍ତି ବସ୍ତ୍ର ପରିଧାନ କରାଇବ।
22ଯେ ତୁମ୍ଭକୁ ଜୀବନ ଦେଇଅଛନ୍ତି, ସେହି ଆପଣା ପିତାଙ୍କ କଥା ଶୁଣ, ଆଉ ଆପଣା ମାତା ବୃଦ୍ଧା ହେଲେ ତାହାଙ୍କୁ ତୁଚ୍ଛ କର ନାହିଁ। 23ସତ୍ୟ କିଣ, ପୁଣି ତାହା ବିକ୍ରୟ କର ନାହିଁ; ଜ୍ଞାନ, ଉପଦେଶ ଓ ବୁଦ୍ଧି କିଣ। 24ଧାର୍ମିକ ସନ୍ତାନର ପିତା ମହା ଆନନ୍ଦ କରିବେ; ଯେ ଜ୍ଞାନବାନ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମ ଦିଏ, ସେ ତାହାଠାରେ ଆନନ୍ଦିତ ହେବ। 25ତୁମ୍ଭର ପିତା ଓ ମାତା ଆନନ୍ଦିତ ହେଉନ୍ତୁ; ଯେ ତୁମ୍ଭକୁ ପ୍ରସବ କଲା, ସେ ଉଲ୍ଲସିତ ହେଉ।
26ହେ ମୋʼ ପୁତ୍ର, ତୁମ୍ଭର ହୃଦୟ ମୋତେ ଦିଅ, ପୁଣି ତୁମ୍ଭ ଚକ୍ଷୁ ମୋʼ ପଥରେ ଆନନ୍ଦ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଉ। 27କାରଣ ବେଶ୍ୟା ଏକ ଗଭୀର ଗର୍ତ୍ତ, ପୁଣି ବ୍ୟଭିଚାରିଣୀ ସ୍ତ୍ରୀ ଏକ ସଂକୀର୍ଣ୍ଣ କୂଅ। 28ସେ ଡକାୟତ ପରି ଛକି ବସିଥାଏ, ଆଉ ଅନେକ ଲୋକଙ୍କୁ ବିଶ୍ଵାସଘାତକତା ଆଡ଼କୁ ନେଇଯାଏ।
29କାହାର କ୍ଲେଶ? କାହାର ଶୋକ? କାହାର କଳହ? କାହାର ଅଭିଯୋଗ? ଅକାରଣରେ କାହାର କ୍ଷତ? କାହାର ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ଚକ୍ଷୁ? 30ଯେଉଁମାନେ ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ପାନରେ ଦୀର୍ଘ କାଳ ବିଳମ୍ବ କରନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ମିଶ୍ରିତ ଦ୍ରାକ୍ଷାରସର ପାତ୍ର ଆସ୍ଵାଦନ କରିବାକୁ ଯାଆନ୍ତି। 31ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ଥିବା ବେଳେ, ପାତ୍ରରେ ଚକ୍ମକ୍ କରୁଥିବା ବେଳେ ଓ ସହଜରେ ଗଳାରେ ଓହ୍ଲାଉଥିବା ବେଳେ, ତହିଁ ପ୍ରତି ଦୃଷ୍ଟି ପକାଅ ନାହିଁ। 32ଶେଷରେ ତାହା ସର୍ପ ପରି ଦଂଶନ କରେ ଓ କାଳସର୍ପ ପରି ଛୁରେ। 33ତୁମ୍ଭ ଚକ୍ଷୁ ଅଦ୍ଭୁତ ବିଷୟ ଦେଖିବ, ଆଉ ତୁମ୍ଭ ହୃଦୟ କୁଟିଳ କଥା କହିବ। 34ତୁମ୍ଭେ ସମୁଦ୍ର ମଧ୍ୟରେ ଶୟନକାରୀ ଲୋକ ପରି, କିଅବା ଜାହାଜର ମାସ୍ତୁଲ ଶୀର୍ଷରେ ଶୟନକାରୀ ଲୋକ ପରି ହେବ। 35“ସେମାନେ ମୋତେ ପ୍ରହାର କଲେ, ମାତ୍ର ମୁଁ ବେଦନା ପାଇଲି ନାହିଁ; ସେମାନେ ମୋତେ ମାରିଲେ, ମାତ୍ର ମୁଁ ତାହା ଜାଣିଲି ନାହିଁ। ମୁଁ କେବେ ଜାଗ୍ରତ ହେବି? ମୁଁ ପୁନର୍ବାର ପାନ ଖୋଜିବି।”