ମୁଦ୍ରଣରେ ଉପଲବ୍ଧ
ପୁସ୍ତକ

ଧନୀ ଓ ଦରିଦ୍ର ନିମନ୍ତେ ଜ୍ଞାନ

ଧନ ଅପେକ୍ଷା ସୁନାମ ଅଧିକ ମୂଲ୍ୟବାନ, ଅଥଚ ଧନୀ ଗରିବ ଉପରେ ଶାସନ କରେ ଏବଂ ଋଣୀ ମହାଜନର ଦାସ ହୁଏ। ମଝିରେ ସ୍ୱର ବଦଳିଯାଏ ଓ ଜଣେ ଶିକ୍ଷକ ତିରିଶଟି ବାଣୀ ହସ୍ତାନ୍ତର କରନ୍ତି: ଗରିବ ଗରିବ ବୋଲି ତାକୁ ଲୁଟ କର ନାହିଁ, ଏବଂ କ୍ରୋଧୀ ଲୋକ ସହିତ ବନ୍ଧୁତା କର ନାହିଁ।

ଅଧ୍ୟାୟ 22।

ବହୁ ଧନ ଅପେକ୍ଷା ସୁନାମ ବରଣୀୟ, ପୁଣି ରୂପା ଓ ସୁନା ଅପେକ୍ଷା ଅନୁଗ୍ରହ ଉତ୍ତମ। ଧନୀ ଓ ଦରିଦ୍ର ଏକତ୍ର ମିଳନ୍ତି; ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ସେସମସ୍ତଙ୍କ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଅଟନ୍ତି। ଚତୁର ଲୋକ ବିପଦ ଦେଖି ଆପଣାକୁ ଲୁଚାଏ, ମାତ୍ର ନିର୍ବୋଧ ଲୋକ ଆଗକୁ ଯାଇ ଦଣ୍ଡ ଭୋଗେ। ନମ୍ରତା ଓ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଭୟର ପୁରସ୍କାର ଧନ, ସମ୍ମାନ ଓ ଜୀବନ ଅଟେ। କୁଟିଳ ଲୋକର ପଥରେ କଣ୍ଟା ଓ ଫାନ୍ଦ ଥାଏ; ଯେ ଆପଣା ପ୍ରାଣକୁ ରକ୍ଷା କରେ, ସେ ସେଥିରୁ ଦୂରରେ ରହେ। ବାଳକ ଯେଉଁ ପଥରେ ଯିବା ଉଚିତ, ସେହି ପଥରେ ତାହାକୁ ଶିକ୍ଷା ଦିଅ, ତେବେ ସେ ବୃଦ୍ଧ ହେଲେ ହେଁ ତହିଁରୁ ବିମୁଖ ହେବ ନାହିଁ। ଧନୀ ଦରିଦ୍ର ଉପରେ କର୍ତ୍ତୃତ୍ୱ କରେ, ପୁଣି ଋଣକାରୀ ଋଣଦାତାର ଦାସ ହୁଏ। ଯେ ଅନ୍ୟାୟ ବୁଣେ, ସେ ବିପଦ କାଟିବ, ପୁଣି ତାହାର କ୍ରୋଧର ଦଣ୍ଡ ବିଫଳ ହେବ। ଉଦାର ଦୃଷ୍ଟିସମ୍ପନ୍ନ ଲୋକ ଆଶୀର୍ବାଦ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବ, କାରଣ ସେ ଦରିଦ୍ରକୁ ଆପଣା ଆହାର ବାଣ୍ଟି ଦିଏ। ନିନ୍ଦକକୁ ଦୂର କରିଦିଅ, ତେବେ ବିବାଦ ତାହା ସଙ୍ଗେ ଯିବ; ପୁଣି କଳହ ଓ ଅପମାନ ନିବୃତ୍ତ ହେବ। ଯେ ଶୁଦ୍ଧ ଅନ୍ତଃକରଣ ଭଲ ପାଏ ଓ ଅନୁଗ୍ରହଯୁକ୍ତ କଥା କହେ, ରାଜା ତାହାର ମିତ୍ର ହେବେ। ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ଜ୍ଞାନକୁ ରକ୍ଷା କରେ, ମାତ୍ର ସେ ବିଶ୍ୱାସଘାତକର ବାକ୍ୟସବୁ ବିନଷ୍ଟ କରନ୍ତି। ଅଳସୁଆ ଲୋକ କହେ, “ବାହାରେ ସିଂହ ଅଛି! ମୁଁ ପଥରେ ହତ ହେବି!” ପରସ୍ତ୍ରୀର ମୁଖ ଗଭୀର ଗର୍ତ୍ତ ସ୍ୱରୂପ; ଯେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ କ୍ରୋଧ ଉତ୍ପନ୍ନ କରେ, ସେ ତହିଁରେ ପତିତ ହେବ। ବାଳକର ହୃଦୟରେ ଅଜ୍ଞାନତା ବଦ୍ଧ ଥାଏ, ମାତ୍ର ଶାସନର ଦଣ୍ଡ ତାହା ତାହାଠାରୁ ଦୂର କରିଦିଏ। ଯେ ଆପଣାକୁ ଧନୀ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଦରିଦ୍ର ପ୍ରତି ଅତ୍ୟାଚାର କରେ, ଅବା ଧନୀକୁ ଦାନ କରେ, ସେ କେବଳ ଦରିଦ୍ରତାକୁ ହିଁ ଆସିବ।

ଉତ୍ତମ ରୂପେ ଶୁଣ

ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ବାକ୍ୟ ପ୍ରତି ମନୋଯୋଗ କରି ଶୁଣ, ପୁଣି ମୋହର ଜ୍ଞାନରେ ଆପଣା ମନ ନିବେଶ କର, କାରଣ ତୁମ୍ଭେ ଯଦି ତାହା ଆପଣା ଅନ୍ତରରେ ରଖ, ଯଦି ତାହାସବୁ ତୁମ୍ଭ ଓଷ୍ଠରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଥାଏ, ତେବେ ତାହା ମନୋହର ହେବ। ତୁମ୍ଭର ଭରସା ଯେପରି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କଠାରେ ରହେ, ଏଥିପାଇଁ ଆଜି ମୁଁ ତୁମ୍ଭକୁ, ହଁ ତୁମ୍ଭକୁ ହିଁ ତାହା ଜଣାଇ ଅଛି। ଆମି କʼଣ ତୁମ୍ଭ ନିମନ୍ତେ ମନ୍ତ୍ରଣା ଓ ଜ୍ଞାନର ତିରିଶଟି ବଚନ ଲେଖି ନାହିଁ, ଯାହା ନ୍ୟାୟ ଓ ସତ୍ୟ, ତାହା ତୁମ୍ଭକୁ ଶିକ୍ଷା ଦେବା ନିମନ୍ତେ, ଯେପରି ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ପ୍ରେରଣକାରୀମାନଙ୍କୁ ସତ୍ୟ ଉତ୍ତର ଦେଇ ପାର?

ଦରିଦ୍ର ଲୋକ ଦରିଦ୍ର ବୋଲି ତାହାର ଦ୍ରବ୍ୟ ଲୁଟ କର ନାହିଁ, କିଅବା ନଗରଦ୍ଵାରରେ ଦୁଃଖୀକୁ ଦଳିତ କର ନାହିଁ, a a v22 ପ୍ରାଚୀନ ନଗରସମୂହରେ ନଗରଦ୍ଵାର ହିଁ ବ୍ୟବସ୍ଥାଗତ ବିବାଦ ଓ ସର୍ବସାଧାରଣ କାର୍ଯ୍ୟର ସ୍ଥାନ ଥିଲା। କାରଣ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ସେମାନଙ୍କ ଗୁହାରି ନିଷ୍ପତ୍ତି କରିବେ, ପୁଣି ଯେଉଁମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ଲୁଟନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରାଣ ଲୁଟି ନେବେ।

କ୍ରୋଧୀ ଲୋକ ସଙ୍ଗେ ମିତ୍ରତା କର ନାହିଁ, ପୁଣି ପ୍ରଚଣ୍ଡ-ମିଜାଜ ଲୋକ ସଙ୍ଗେ ଗମନ କର ନାହିଁ, ନୋହିଲେ ତୁମ୍ଭେ ତାହାର ଆଚରଣ ଶିଖିବ, ପୁଣି ଆପଣାକୁ ଫାନ୍ଦରେ ବନ୍ଧିବ।

ଯେଉଁମାନେ ବନ୍ଧକ ଦିଅନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଋଣ ନିମନ୍ତେ ଲଗା ହୁଅନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ହୁଅ ନାହିଁ। ଯଦି ତୁମ୍ଭର ପରିଶୋଧ କରିବାକୁ କିଛି ନ ଥାଏ, ତେବେ ତୁମ୍ଭ ତଳୁ ତୁମ୍ଭ ଶଯ୍ୟା କାହିଁକି ନିଆଯିବ?

ତୁମ୍ଭ ପିତୃପୁରୁଷମାନେ ସ୍ଥାପନ କରିଥିବା ପ୍ରାଚୀନ ସୀମାପ୍ରସ୍ତର ଘୁଞ୍ଚାଅ ନାହିଁ।

ଆପଣା କର୍ମରେ ନିପୁଣ ଲୋକକୁ କʼଣ ତୁମ୍ଭେ ଦେଖୁଅଛ? ସେ ରାଜାମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ହେବ; ସେ ସାଧାରଣ ଲୋକଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ହେବ ନାହିଁ।