நீதிமொழிகள் 22

22 ¹மிகுந்த செல்வத்தைப் பார்க்கிலும் நற்பெயரே தெரிந்துகொள்ளத்தக்கது; வெள்ளியிலும் பொன்னிலும் தயவே மேலானது. ²செல்வந்தனும் ஏழையும் ஒருவரையொருவர் சந்திக்கிறார்கள்; அவர்கள் எல்லாரையும் உண்டாக்கினவர் எங்கள் பிதாவே. ³விவேகி ஆபத்தைக் கண்டு மறைந்துகொள்ளுகிறான், பேதைகளோ முன்னேறிச் சென்று அதற்கான விலையைச் செலுத்துகிறார்கள். ⁴மனத்தாழ்மைக்கும் எங்கள் பிதாவுக்குப் பயப்படுதலுக்கும் உண்டாகும் பலன் செல்வமும் கனமும் ஜீவனுமே. ⁵முள்ளுகளும் கண்ணிகளும் மாறுபாடுள்ளவனுடைய பாதையில் கிடக்கின்றன; தன் ஆத்துமாவைக் காக்கிறவன் அவைகளுக்குத் தூரமாய் விலகியிருக்கிறான். ⁶பிள்ளையானவன் நடக்கவேண்டிய வழியிலே அவனைப் பயிற்றுவி; அப்பொழுது அவன் முதிர்வயதிலும் அதைவிட்டு விலகான். ⁷செல்வந்தன் ஏழைகளை ஆளுகிறான்; கடன் வாங்கினவன் கடன் கொடுத்தவனுக்கு அடிமையாயிருக்கிறான். ⁸அநீதியை விதைக்கிறவன் ஆபத்தை அறுப்பான்; அவனுடைய கோபத்தின் கோலும் ஒழிந்துபோகும். ⁹தாராள மனதுள்ளவன் ஆசீர்வதிக்கப்படுவான்; ஏனெனில் அவன் தன் அப்பத்தை ஏழைகளுக்குப் பகிர்ந்தளிக்கிறான். ¹⁰பரியாசக்காரனைத் துரத்திவிடு; அப்பொழுது வாக்குவாதம் அவனோடே போய்விடும்; சண்டையும் நிந்தையும் ஒழிந்துபோகும். ¹¹சுத்த இருதயத்தை விரும்பி, தயவாய்ப் பேசுகிறவனுக்கு ராஜா நண்பனாயிருப்பான். ¹²எங்கள் பிதாவின் கண்கள் அறிவைக் காத்துக்கொள்ளுகின்றன; ஆனால் துரோகியின் வார்த்தைகளை அவர் தலைகீழாய்ப் புரட்டுகிறார். ¹³சோம்பேறி, “வெளியே ஒரு சிங்கம் இருக்கிறது! நான் வீதிகளில் கொல்லப்படுவேன்!” என்கிறான். ¹⁴விலக்கப்பட்ட ஸ்திரீகளின் வாய் ஆழமான குழி; எங்கள் பிதாவின் கோபத்தை மூட்டுகிறவன் அதில் விழுவான். ¹⁵மதியீனம் பிள்ளையின் இருதயத்தில் கட்டப்பட்டிருக்கிறது; ஆனால் சிட்சையின் கோல் அதைத் தூரமாய்த் துரத்திவிடும். ¹⁶தன்னை செல்வந்தனாக்கிக்கொள்ள ஏழையை ஒடுக்குகிறவனும், செல்வந்தனுக்குக் கொடுக்கிறவனும், தரித்திரத்திற்கே வருவார்கள்.

நன்றாய்க் கேளுங்கள்

¹⁷ஞானிகளின் வார்த்தைகளைக் கவனமாய்க் கேள்; என் அறிவுக்கு உன் இருதயத்தைச் செலுத்து; ¹⁸நீ அவைகளை உன்னுள் காத்துக்கொண்டால் அது இன்பமாயிருக்கும், அவை யாவும் உன் உதடுகளில் ஆயத்தமாயிருந்தால் நலமே. ¹⁹உன் நம்பிக்கை எங்கள் பிதாவின்மேல் இருக்கும்படி, இன்று அவைகளை உனக்கே, ஆம் உனக்கே அறிவித்திருக்கிறேன். ²⁰முப்பது வாக்கியங்களை நான் உனக்காக எழுதவில்லையா, ஆலோசனையும் அறிவும் நிறைந்தவைகளை, ²¹செம்மையானதையும் சத்தியமானதையும் உனக்குப் போதிக்கும்படிக்கு, உன்னை அனுப்பினவர்களுக்கு நீ சத்திய பதிலைக் கொடுக்கும்படிக்கே.

²²ஏழையைக் கொள்ளையிடாதே, அவன் ஏழையாயிருக்கிறான் என்று; வாசலில் சிறுமைப்பட்டவனை நசுக்காதே; ^a a v22 பூர்வகால நகரங்களில் வழக்குகளும் பொது காரியங்களும் நடந்த இடம் நகரவாசல் ஆகும். ²³ஏனெனில் எங்கள் பிதா அவர்களுடைய வழக்கை நடத்தி, அவர்களைக் கொள்ளையிடுகிறவர்களுடைய ஜீவனைக் கொள்ளையிடுவார்.

²⁴கோபக்காரனாகிய மனுஷனோடு சிநேகம் செய்யாதே, முனகோபியோடு நடவாதே, ²⁵நீ அவனுடைய வழிகளைக் கற்றுக்கொண்டு, உன்னைக் கண்ணியில் சிக்கவைத்துக்கொள்வாய்.

²⁶கைகொடுத்து உறுதிபண்ணுகிறவர்களில் ஒருவனாயிராதே, கடன்களுக்குப் பிணைப்படுகிறவர்களிலும் ஒருவனாயிராதே. ²⁷செலுத்துவதற்கு உன்னிடம் ஒன்றுமில்லாதிருந்தால், உன் கீழிருந்து உன் படுக்கை எடுத்துக்கொள்ளப்படுவது ஏன்?

²⁸பூர்வ எல்லைக்கல்லை நகர்த்தாதே, உன் முன்னோர்கள் நாட்டினதை.

²⁹தன் வேலையில் தேர்ச்சியுள்ள மனுஷனைக் காண்கிறாயா? அவன் ராஜாக்களுக்கு முன்பாக நிற்பான்; சாதாரண மனுஷருக்கு முன்பாக நிற்கமாட்டான்.