Kawicaksanan tumrap Wong Sugih lan Wong Mlarat
Jeneng sing becik luwih aji tinimbang kasugihan, déné wong sugih nguwasani wong mlarat lan sing utang dadi baturé sing ngutangi. Ing tengah-tengah swarané salin dadi guru sing masrahaké telung puluh pitutur: aja ngrampok wong mlarat merga dhèwèké mlarat, lan aja kekancan karo wong sing gampang nesu.
22 1Jeneng becik iku luwih pinilih katimbang kasugihan kang akeh, lan sih iku luwih becik tinimbang salaka utawa emas. 2Wong sugih lan wong mlarat padha ketemu; Rama kita iku kang nitahake kabeh. 3Wong kang wicaksana weruh bebaya banjur ndhelik, nanging wong kang tanpa budi terus lumaku banjur nemu akibate. 4Ganjarane andhap asor lan wedi-asih marang Rama kita iku kasugihan, kaurmatan lan urip. 5Eri lan kala-jiret ana ing dalane wong kang laku culika; sapa kang rumeksa nyawane bakal adoh saka iku. 6Gulawenthaha bocah ing dalan kang kudu diambah, temahan nganti tuwa ora bakal nyimpang saka dalan iku. 7Wong sugih mrentah marang wong mlarat, lan wong kang utang dadi bature wong kang ngutangi. 8Sapa kang nyebar piala bakal ngundhuh bilai, lan teken bebendune bakal sirna. 9Wong kang loma iku bakal binerkahan, amarga dheweke andum rejekine marang wong mlarat. 10Tundhungen wong kang seneng memoyok, temah pasulayan bakal lunga; padudon lan pangala-ala bakal sirep. 11Sapa kang tresna marang ati kang suci lan tembunge alus, bakal dadi mitrane raja. 12Tingale Rama kita rumeksa kawruh, nanging tembunge wong cidra diwalik dening Panjenengane. 13Wong kesed kandha: “Ana singa ing njaba! Aku bakal mati dipateni ing dalan!” 14Tutuke wong wadon cabul iku luweng kang jero; sapa kang nukulake bebendune Rama kita bakal tiba ing kono. 15Kabodhoan iku rumasuk ing atine bocah, nanging teken paukuman bakal nyingkirake iku adoh. 16Sapa kang nindhes wong mlarat kanggo nyugihake awake dhewe, utawa menehi marang wong sugih, mung bakal nemu kamlaratan.
Ngrungokna kanthi Becik
17Rungokna kanthi premati tembunge wong wicaksana, lan tujokna atimu marang kawruhku, 18awit bakal nyenengake yen kok simpen ing jeroning atimu, yen kabeh mau tansah cumadhang ing lambemu. 19Supaya pangandelmu dumunung ing Rama kita, kabeh mau wis dakkandhakake marang kowe ing dina iki, iya marang kowe. 20Apa aku ora wis nulisake kanggo kowe telung puluh wewarah bab pitutur lan kawruh, 21kanggo mulang kowe apa kang bener lan nyata, supaya kowe bisa menehi wangsulan kang bener marang wong kang ngutus kowe?
22Aja ngrampas wong mlarat amarga dheweke mlarat, utawa nindhes wong sangsara ana ing gapura, a a v22 Gapuraning kutha iku papan ngrampungake prakara-prakara ukum lan urusan umum ing kutha-kutha jaman kuna. 23amarga Rama kita bakal mbelani prakarane, lan bakal ngrampas nyawane wong kang ngrampas marang dheweke.
24Aja memitran karo wong kang gampang nepsu, lan aja kekancan karo wong kang brangasan, 25supaya kowe ora niru lakune lan nyangkerake awakmu dhewe ing kala-jiret.
26Aja dadi salah siji saka wong kang aweh tanggungan, kang dadi jaminan tumrap utang. 27Yen kowe ora duwe apa-apa kanggo nyaur, yagene paturonmu kudu dijupuk saka ngisormu?
28Aja ngelih watu wates kuna kang wis dipasang dening para leluhurmu.
29Apa kowe weruh wong kang pinter ing pagaweyane? Dheweke bakal ngadeg ana ing ngarsane para raja; ora bakal ngadeg ing ngarep wong lumrah.