امير ۽ غريب لاءِ حڪمت
سٺو نالو دولت کان وڌيڪ وزني آهي، جڏهن ته امير غريبن تي حڪمراني ڪن ٿا ۽ قرض وٺندڙ قرض ڏيندڙ جو غلام آهي. اڌ ۾ آواز بدلجي ٿو ۽ هڪ استاد ٽيهه چوڻيون سونپي ٿو: غريب کي هن ڪري نه لُٽ جو هو غريب آهي، ۽ تيز مزاج ماڻهوءَ سان دوستي نه ڪر.
22 1وڏي دولت کان وڌيڪ چڱو نالو چونڊڻ گھرجي، ۽ مهرباني چاندي يا سون کان بهتر آهي. 2امير ۽ غريب گڏجي ملن ٿا؛ انهن سڀني کي خلقيندڙ اسان جو پيءُ آهي. 3هوشيار ماڻهو خطرو ڏسي پناهه وٺي ٿو، پر ناسمجھ اڳتي هلندا رهن ٿا ۽ ڏنڊ ڀرين ٿا. 4عاجزيءَ ۽ اسان جي پيءُ جي خوف جو اجر دولت، عزت ۽ زندگي آهي. 5ڏنگي ماڻهوءَ جي واٽ ۾ ڪنڊا ۽ ڦاندا پيل آهن؛ جيڪو پنهنجي جان جي حفاظت ڪري ٿو، سو انهن کان پري رهي ٿو. 6ٻار کي انهيءَ واٽ جي تربيت ڏي جنهن تي کيس هلڻ گھرجي، تہ پوڙهو ٿيڻ تي بہ ان کان نہ هٽندو. 7امير غريبن تي حڪمراني ڪري ٿو، ۽ قرض وٺندڙ قرض ڏيندڙ جو غلام آهي. 8جيڪو ظلم پوکي ٿو، سو مصيبت لڻيندو، ۽ سندس ڏمر جي لٺ ٽٽي پوندي. 9جنهن جي اک سخي آهي، سو برڪت وارو ٿيندو، ڇاڪاڻ تہ هو پنهنجي ماني غريبن سان ورهائي ٿو. 10ٺٺوليون ڪندڙ کي ڪڍي ڇڏ، تہ جهيڙو بہ ساڻس هليو ويندو؛ تڪرار ۽ گار گلوچ بند ٿي ويندا. 11جيڪو پاڪ دل کي پسند ڪري ٿو ۽ مهرباني سان ڳالهائي ٿو، تنهن جو دوست بادشاهه ٿيندو. 12اسان جي پيءُ جون اکيون علم جي نگهباني ڪن ٿيون، پر هو دغاباز جي ڳالهين کي اونڌو ڪري ڇڏي ٿو. 13ڪاهل چوي ٿو تہ ”ٻاهر شينهن آهي! آءٌ گهٽين ۾ ماريو ويندس!“ 14ڌاريئن عورتن جو وات ڏونگھو کڏو آهي؛ جيڪو اسان جي پيءُ جي ڪاوڙ جو سبب بڻجي ٿو، سو ان ۾ ڪرندو. 15بيوقوفي ٻار جي دل ۾ ٻڌل آهي، پر تاديب جي لٺ ان کي پري ڪڍي ڇڏي ٿي. 16جيڪو پنهنجي دولت وڌائڻ لاءِ غريب تي ظلم ڪري ٿو، يا اميرن کي ڏئي ٿو، سو رڳو غربت تائين ئي پهچندو.
ڌيان سان ٻڌو
17ڌيان سان ڏاهن جون ڳالهيون ٻڌ، ۽ پنهنجي دل منهنجي علم ڏانهن لڳاءِ، 18ڇاڪاڻ تہ جيڪڏهن تون انهن کي پنهنجي اندر ۾ رکندين، ۽ اهي سڀ تنهنجي چپن تي تيار هوندا، تہ سٺو لڳندو. 19تہ تنهنجو ڀروسو اسان جي پيءُ تي رهي، انهيءَ لاءِ مون اڄ اهي ڳالهيون تو کي، ها تو ئي کي ڄاڻايون آهن. 20ڇا مون تو لاءِ صلاح ۽ علم بابت ٽيهه چوڻيون نہ لکيون آهن، 21تہ توکي سچي ۽ سڌي ڳالهہ سيکاريان، جيئن تون پنهنجي موڪليندڙن کي سچو جواب ڏئي سگهين؟
22غريب کي ان ڪري نہ لُٽ جو هو غريب آهي، ۽ دروازي تي ڏکويل کي نہ چيڀاٽ، a a v22 قديم شهرن ۾ شهر جو دروازو اها جاءِ هو جتي قانوني تڪرار ۽ عوامي معاملا ٿيندا هئا. 23ڇاڪاڻ تہ اسان جو پيءُ سندن مقدمو وڙهندو، ۽ جيڪي کين لُٽين ٿا، تن جي زندگي ڦُرندو.
24ڪاوڙجندڙ ماڻهوءَ سان دوستي نہ ڪر، ۽ تيز مزاج ماڻهوءَ سان گڏ نہ وڃ، 25نہ تہ تون سندس طريقا سکندين ۽ پنهنجي پاڻ کي ڦندي ۾ ڦاسائيندين.
26انهن مان نہ ٿيءُ جيڪي هٿ تي هٿ ڏين ٿا، ۽ قرضن جي ضمانت ڏين ٿا. 27جيڪڏهن تو وٽ ادا ڪرڻ لاءِ ڪجھ نہ آهي، تہ تنهنجو بسترو تو هيٺان ڇو کنيو وڃي؟
28قديم حد جو پٿر نہ کسڪاءِ، جيڪو تنهنجن ابن ڏاڏن اڏيو هو.
29ڇا تون ڪنهن کي پنهنجي ڪم ۾ هوشيار ڏسين ٿو؟ هو بادشاهن جي اڳيان بيهندو؛ هو عام ماڻهن جي اڳيان نہ بيهندو.
