د دولتمندو او غريبانو دپاره حِکمت
ښه نوم تر شتمنۍ دروند دی، په داسې حال کې چې شتمن په غریبانو واکمني کوي او پور اخیستونکی د پور ورکوونکي غلام وي. په نیمايي کې غږ بدلېږي او یو استاد دېرش خبرې سپاري: غریب ځکه مه لوټه چې غریب دی، او له تند مزاجه سړي سره ملګرتیا مه کوه.
22 1ښۀ نوم د ډېر دولت نه غوره دے، او عزت د سپينو زرو او سرو زرو نه ښۀ دے. 2دولتمند او غريب سره ملاقات کوى؛ زمونږ پلار د دې ټولو پېدا کوونکے دے. 3هوښيار سړے خطره ويني او ځان پټوى، خو ناپوهان مخ ته ځى او تاوان يې مومى. 4د عاجزۍ او د زمونږ پلار د ويرې اجر دولت، عزت او ژوند دے. 5د بدکارو په لاره کښې اغزى او جالونه پراتۀ دى؛ څوک چې د خپل ځان حفاظت کوى هغه ترې لرې اوسى. 6ماشوم ته د هغې لارې تعليم ورکړه چې پرې يې بايد لاړ شى، او کله چې بوډا هم شى نو هغه به ترې مخ وانۀ ړوى. 7دولتمند په غريب باندې حکومت کوى، او پوروړے د پور ورکوونکى غُلام وى. 8څوک چې بېانصافى کرى هغه به مصيبت رېبى، او د هغۀ د قهر امسا به ماته شى. 9څوک چې سخى سترګه لرى هغه به برکت مومى، ځکه چې هغه خپله ډوډۍ د غريبانو سره شريکوى. 10ملنډې وهونکے وباسه، نو شخړه به ورسره لاړه شى؛ جګړه او بد وئيل به ختم شى. 11څوک چې د پاک زړۀ سره مينه کوى او په مهربانۍ خبرې کوى، بادشاه به د هغۀ دوست وى. 12د زمونږ پلار سترګې د علم ساتنه کوى، خو هغه د بېوفا سړى خبرې نسکوروى. 13سُست سړے وائى، ”بهر زمرے دے! زۀ به په کوڅو کښې ووژلے شم!“ 14د حرامو ښځو خوله ژوره کُنده ده؛ څوک چې د زمونږ پلار غصه راپاروى هغه به پکښې ولوېږى. 15بېوقوفى د ماشوم په زړۀ کښې تړلې وى، خو د ادب امسا يې لرې شړى. 16څوک چې د خپل دولت دپاره په غريب ظلم کوى، يا دولتمند ته ورکوى، هغه به يواځې غريبۍ ته ورسيږى.
ښۀ غوږ ونيسئ
17د هوښيارو خبرو ته په غور غوږ ونيسه، او خپل زړۀ زما علم ته متوجه کړه، 18ځکه چې خوندور به وى کۀ تۀ دا په خپل اندر کښې وساتې، کۀ دا ټول ستا په شونډو تيار وى. 19دې دپاره چې ستا توکل په زمونږ پلار وى، ما دا نن تا ته ښکاره کړل، هو تا ته. 20آيا ما ستا دپاره دېرش خبرې نۀ دى ليکلې د نصيحت او علم، 21چې تا ته هغه څۀ وښيم چې حق او رښتيا وى، دې دپاره چې تۀ هغه چا ته رښتينے جواب ورکړې چې تۀ يې لېږلے يې؟
22غريب لوټ مۀ کوه ځکه چې هغه غريب دے، او نۀ په دروازه کښې مظلوم لتاړه، a a v22 د ښار دروازه هغه ځائ وو چرته چې په پخوانيو ښارونو کښې عدالتى جګړې او عامه معاملې کېدلې. 23ځکه چې زمونږ پلار به د هغوئ دعوىٰ کوى، او څوک چې هغوئ لوټى د هغوئ به ژوند ترې واخلى.
24د داسې سړى سره دوستى مۀ کوه چې په غصه کښې وى، 25نۀ نو تۀ به د هغۀ طريقې زده کړې او خپل ځان به په جال کښې ښکېل کړې.
26د هغه چا نه مۀ کېږه چې ضمانت ورکوى، چې د نورو د پورونو ضامن کيږى. 27کۀ تۀ د ورکولو دپاره څۀ ونۀ لرې، نو ستا بستره دې ولې ستا د لاندې نه واخستے شى؟
28هغه پخوانے د حد تيږه مۀ خوځوه چې ستا پلرونو ايښے دے.
29آيا تۀ داسې سړے وينې چې په خپل کار کښې ماهر وى؟ هغه به د بادشاهانو په وړاندې ودريږى؛ هغه به د معمولي خلقو په وړاندې نۀ دريږى.
