Kawijaksanaan pikeun nu Beunghar jeung nu Miskin

Ngaran anu hade leuwih ajen batan kabeungharan, sedengkeun jalma beunghar ngawasa jalma miskin, jeung anu nginjeum jadi budak anu nginjeumkeun. Di tengah-tengah sorana robah jadi saurang guru anu masrahkeun tilu puluh paribasa: ulah ngarampog jalma miskin ku sabab manehna miskin, sarta ulah sobat jeung jalma anu gancang ambek.

Pasal 22.

Ngaran nu hade leuwih hade dipilih tinimbang kabeungharan nu loba, sarta dipikameumeut leuwih hade tinimbang perak atawa emas. Nu beunghar jeung nu miskin papanggih babarengan; Rama urang anu ngadamel maranehna kabeh. Jalma nu lantip nenjo bahaya tuluy nyumput, tapi nu belet terus bae nepi ka kudu nanggung balukarna. Ganjaran pikeun handap asor jeung sieun ka Rama urang nya eta kabeungharan, kahormatan, jeung hirup. Cucuk jeung jiret aya di jalan jalma nu teu jujur; sing saha nu ngajaga jiwana bakal jauh ti dinya. Atik budak dina jalan anu saharusna ku manehna diturut, sangkan nepi ka kolotna ge moal nyimpang ti dinya. Nu beunghar ngawasaan nu miskin, sarta nu nginjeum jadi badega nu nginjeumkeun. Sing saha nu melak kateuadilan bakal ngunduh balai, sarta iteuk amukna bakal musna. Sing saha nu panonna balabah bakal meunang berkah, sabab manehna ngabagi kadaharanana ka nu miskin. Usir si tukang moyok, tangtu pacengkadan ge milu indit; parasea jeung panghinaan bakal eureun. Sing saha nu mikaresep hate nu beresih sarta nyarita kalawan hade, bakal jadi sobat raja. Soca Rama urang ngajaga pangaweruh, tapi Mantenna ngabalikkeun omongan si hianat. Ceuk jalma kedul, “Aya singa di luar! Kuring bakal paeh di jalan-jalan!” Baham awewe nu dilarang teh lombang nu jero; sing saha nu ngundang bebendu Rama urang bakal tigebrus ka jerona. Kabodoan napel dina hate budak, tapi iteuk pameperih bakal ngusir eta jauh-jauh. Sing saha nu nindes nu miskin sangkan dirina beunghar, atawa mere ka nu beunghar, bakal ngan nepi ka kamiskinan.

Masing Daria Ngaregepkeun

Regepkeun kalawan daria ucapan jalma nu bijaksana, sarta tumanjakeun hate maneh kana pangaweruh kami, sabab bakal pikaresepeun lamun eta disimpen di jero hate maneh, lamun kabeh geus sadia dina biwir maneh. Sangkan maneh percaya ka Rama urang, poe ieu kami geus ngawanohkeun eta ka maneh, enya ka maneh. Lain kami geus nulis tilu puluh ucapan pikeun maneh nu eusina nasehat jeung pangaweruh, pikeun ngajarkeun ka maneh naon nu bener jeung sajati, sangkan maneh bisa mere jawaban nu bener ka nu ngutus maneh?

Ulah ngarampog nu miskin ku lantaran manehna miskin, atawa ngagencet nu sangsara di lawang kota, ^a sabab Rama urang bakal mela perkarana sarta bakal ngarampas nyawa jalma-jalma nu ngarampog maranehna.

Ulah sosobatan jeung jalma nu gampang ambek, sarta ulah babarengan jeung jalma nu barangasan, bisi maneh niru lampahna tuluy nyangsang kana jiret.

Ulah jadi salah saurang ti jalma nu sok jadi jaminan, nu sok nanggung hutang batur. Lamun maneh teu boga naon-naon keur mayar, naha ranjang maneh kudu dicokot ti handapeun maneh?

Ulah mindahkeun batu wates nu geus kuno, nu dipasang ku karuhun maneh.

Naha maneh nenjo jalma nu parigel dina gawena? Manehna bakal ngadeg di hareupeun raja-raja; moal ngadeg di hareupeun jalma biasa.