Kaunggulan teh Kagungan Rama Urang

Kaadilan jeung napsu. Ngalakukeun anu bener leuwih nyenangkeun Rama urang batan kurban, sarta anu nutup ceuli kana sasambat jalma miskin, sasambatna sorangan moal diwaler. Kahayang anu teu kacumponan bakal maehan jalma kedul. Dua kali dicaritakeun yén cicing di juru hateup leuwih hade batan sabumi jeung pamajikan anu resep pasea.

Pasal 21.

Hate raja teh ibarat walungan cai dina panangan Rama urang; ku Mantenna dibelok-belokkeun saluyu jeung kersa-Na. Unggal jalan nu dipilampah ku jalma katembongna bener dina paningalna sorangan, tapi Rama urang nu nimbang eusining hate. Migawe nu bener jeung nu adil teh leuwih kamanah ku Rama urang tinimbang kurban. Paneuteup nu adigung jeung hate nu angkuh— palita jalma jahat—nya eta dosa. Rarancang jalma getol tangtu nungtun kana kacukupan, tapi sakur nu kabirabengan tungtungna jadi balangsak. Numpuk kabeungharan ku letah nu bohong teh ibarat pepedut nu teu lana, hiji jiret nu maehan. Kakejeman jalma jahat bakal nyered maranehna, lantaran maranehna embung migawe nu adil. Jalan jalma nu salah teh pengkor, tapi lampah jalma nu beresih teh jujur. Mending cicing di juru hateup tinimbang saimah jeung pamajikan nu resep pasea. Jiwa jalma jahat teh ngedul kana kajahatan; ka batur ge taya rasa karunya dina paningalna. Lamun tukang moyok dihukum, jalma belet jadi binangkit; lamun jalma binangkit diwuruk, maranehna beuki nambahan pangaweruh. Rama urang, nu Maha Adil, ningali imah jalma jahat sarta ngagubrugkeun jalma jahat kana karuksakan. Sing saha nu nutupan ceulina kana jerit jalma miskin, manehna oge bakal ngajerit tapi moal aya nu ngawaro. Pamere nu dibikeun cara nyumput bisa ngagentraan amarah, sarta sogok nu diselapkeun kana jubah bisa nengtremkeun amuk nu rongkah. Lamun kaadilan dilaksanakeun, eta jadi kabungah pikeun jalma bener tapi jadi kasieun pikeun nu migawe kajahatan. Jalma nu nyimpang ti jalan pangarti bakal ngaso di pakumpulan nu geus maraot. Sing saha nu resep kana kasenangan bakal jadi miskin; sing saha nu resep kana anggur jeung minyak moal beunghar-beunghar. Jalma jahat jadi tebusan pikeun jalma bener, sarta nu hianat jadi tebusan pikeun nu jujur. Mending cicing di tanah gurun tinimbang jeung pamajikan nu resep pasea jeung resep kukulutus. Banda nu mahal jeung minyak aya di imah jalma binangkit, tapi jalma gejul ngahuapkeun sakabeh nu dipimilikna. Sing saha nu udag-udagan kana kabeneran jeung kanyaah nu satia bakal manggih hirup, kabeneran, jeung kahormatan. Jalma binangkit bisa naek ngarurug kota jalma gagah sarta ngaruntuhkeun benteng nu jadi pangandelna. Sing saha nu ngajaga sungut jeung letahna, manehna ngajauhkeun diri tina karerepet. “Tukang moyok” teh ngaran keur jalma angkuh jeung adigung nu kalakuanana kacida kurangajarna. Kahayang jalma kedul maehan manehna sorangan, sabab leungeunna embung digawe. Sapoe jeput kahayangna beuki nambahan, tapi jalma bener mere jeung teu ngeukeuweuk. Kurban jalma jahat teh pikaijideun—komo deui lamun dibawana ku maksud nu jahat. Saksi palsu bakal binasa, tapi sing saha nu daek ngadengekeun bakal mere panyaksen nu awet bebasna. Jalma jahat masang beungeut nu wani, tapi jalma jujur mikir-mikir heula kana lampahna. Taya kabijaksanaan, taya pangarti, taya pituah nu bisa nangtung ngalawan Rama urang. Kuda disadiakeun pikeun poe perang, tapi kaunggulan teh kagungan Rama urang.