Η νίκη ανήκει στον Πατέρα μας

Δικαιοσύνη και όρεξη. Το να πράττεις το σωστό ευχαριστεί τον Πατέρα μας περισσότερο από τη θυσία, και το να κλείνεις τα αυτιά σου στον φτωχό σημαίνει ότι και η δική σου κραυγή θα μείνει αναπάντητη. Η λαχτάρα σκοτώνει τον οκνηρό επιτόπου. Δύο φορές λέει ότι μια γωνιά στη στέγη είναι καλύτερη από ένα κοινό σπίτι με φιλόνικη γυναίκα.

Κεφάλαιο 21.

Η καρδιά του βασιλιά είναι ρυάκι νερού στο χέρι του Πατέρα μας· τη στρέφει όπου εκείνος θέλει. Κάθε δρόμος του ανθρώπου φαίνεται σωστός στα μάτια του, όμως ο Πατέρας μας ζυγίζει την καρδιά. Το να κάνει κανείς το σωστό και το δίκαιο αρέσει στον Πατέρα μας περισσότερο από θυσία. Τα αλαζονικά μάτια και η υπερήφανη καρδιά —το λυχνάρι των ασεβών— είναι αμαρτία. Τα σχέδια του επιμελούς οδηγούν σίγουρα στην αφθονία, όμως όσοι βιάζονται καταλήγουν στη φτώχεια. Το να αποκτά κανείς πλούτη με ψεύτικη γλώσσα είναι ατμός που χάνεται, θανατερή παγίδα. Η βία των ασεβών θα τους παρασύρει, επειδή αρνούνται να κάνουν το δίκαιο. Ο δρόμος του ένοχου είναι στραβός, όμως η συμπεριφορά του καθαρού είναι ευθεία. Καλύτερα να ζει κανείς σε μια γωνιά της στέγης παρά σε κοινό σπίτι με γυναίκα φιλόνικη. Η ψυχή του ασεβούς λαχταρά το κακό· ο πλησίον του δεν βρίσκει έλεος στα μάτια του. Όταν τιμωρείται ο χλευαστής, ο απλός γίνεται σοφός· όταν διδάσκεται ο σοφός, αποκτά γνώση. Ο Πατέρας μας, ο Δίκαιος, παρατηρεί το σπίτι των ασεβών και οδηγεί τους ασεβείς στην καταστροφή. Όποιος κλείνει τα αυτιά του στην κραυγή του φτωχού, θα φωνάξει κι αυτός και δεν θα του απαντήσουν. Ένα δώρο που δίνεται κρυφά καταπραΰνει τον θυμό, και ένα δωροδόκημα κρυμμένο στον μανδύα κατευνάζει την έντονη οργή. Όταν γίνεται δικαιοσύνη, είναι χαρά για τον δίκαιο, όμως τρόμος για όσους κάνουν το κακό. Ο άνθρωπος που ξεφεύγει από τον δρόμο της σύνεσης θα αναπαυθεί στη σύναξη των νεκρών. Όποιος αγαπά την απόλαυση θα γίνει φτωχός· όποιος αγαπά το κρασί και το λάδι ποτέ δεν θα πλουτίσει. Ο ασεβής γίνεται λύτρο για τον δίκαιο, και ο δόλιος για τον ευθύ. Καλύτερα να ζει κανείς σε έρημη γη παρά με γυναίκα φιλόνικη και γκρινιάρα. Πολύτιμος θησαυρός και λάδι υπάρχουν στο σπίτι του σοφού, όμως ο ανόητος καταβροχθίζει όλα όσα έχει. Όποιος επιδιώκει τη δικαιοσύνη και την πιστή αγάπη θα βρει ζωή, δικαιοσύνη και τιμή. Ο σοφός ανεβαίνει στην πόλη των ισχυρών και γκρεμίζει το οχυρό στο οποίο εμπιστεύονται. Όποιος φυλάει το στόμα και τη γλώσσα του κρατάει τον εαυτό του μακριά από συμφορές. «Χλευαστής» είναι το όνομα του υπερήφανου και αλαζόνα που ενεργεί με υπέρμετρη αυθάδεια. Η λαχτάρα του τεμπέλη τον σκοτώνει, γιατί τα χέρια του αρνούνται να δουλέψουν. Όλη τη μέρα η λαχτάρα μεγαλώνει, όμως ο δίκαιος δίνει και δεν τσιγκουνεύεται. Η θυσία των ασεβών είναι βδελυρή —πόσο μάλλον όταν προσφέρεται με κακό σκοπό. Ο ψευδομάρτυρας θα χαθεί, όμως όποιος ακούει θα μαρτυρήσει με διαρκές αποτέλεσμα. Ο ασεβής παίρνει θρασύ ύφος, όμως ο ευθύς σκέφτεται τους δρόμους του. Δεν υπάρχει σοφία, ούτε σύνεση, ούτε συμβουλή που να μπορεί να σταθεί ενάντια στον Πατέρα μας. Το άλογο ετοιμάζεται για την ημέρα της μάχης, όμως η νίκη ανήκει στον Πατέρα μας.