ಜಯವು ನಮ್ಮ ತಂದೆಗೆ ಸೇರಿದೆ

ನ್ಯಾಯ ಮತ್ತು ಹಂಬಲ. ಯಜ್ಞಕ್ಕಿಂತಲೂ ನೀತಿಯನ್ನು ಮಾಡುವುದೇ ನಮ್ಮ ತಂದೆಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಮೆಚ್ಚಿಕೆ; ಬಡವರ ಮೊರೆಗೆ ಕಿವಿಮುಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವವನ ಸ್ವಂತ ಕೂಗಿಗೂ ಉತ್ತರ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. ಹಂಬಲವೇ ಸೋಮಾರಿಯನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಕೊಲ್ಲುತ್ತದೆ. ಜಗಳಗಂಟಿ ಹೆಂಡತಿಯೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಂಡ ಮನೆಗಿಂತ ಮಾಳಿಗೆಯ ಒಂದು ಮೂಲೆಯೇ ಲೇಸು ಎಂದು ಅದು ಎರಡು ಬಾರಿ ಹೇಳುತ್ತದೆ.

ಅಧ್ಯಾಯ 21.

ಅರಸನ ಹೃದಯವು ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಕೈಯಲ್ಲಿರುವ ನೀರಿನ ಕಾಲುವೆ; ತಮಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ಕಡೆಗೆಲ್ಲಾ ಅವರು ಅದನ್ನು ತಿರುಗಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮನುಷ್ಯನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮಾರ್ಗವೂ ಅವನ ಸ್ವಂತ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಸರಿಯೆಂದು ತೋರುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ನಮ್ಮ ತಂದೆ ಹೃದಯವನ್ನು ತೂಗುತ್ತಾರೆ. ನೀತಿನ್ಯಾಯಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವುದು ಯಜ್ಞಕ್ಕಿಂತ ನಮ್ಮ ತಂದೆಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಮೆಚ್ಚಿಕೆಯಾದದ್ದು. ಗರ್ವದ ಕಣ್ಣುಗಳೂ ಅಹಂಕಾರದ ಹೃದಯವೂ— ದುಷ್ಟರ ದೀಪವೇ—ಪಾಪವಾಗಿವೆ. ಶ್ರಮಶೀಲನ ಯೋಜನೆಗಳು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಸಮೃದ್ಧಿಗೆ ನಡೆಸುತ್ತವೆ; ಆದರೆ ಆತುರಪಡುವವರೆಲ್ಲಾ ಬಡತನಕ್ಕೆ ಗುರಿಯಾಗುತ್ತಾರೆ. ಸುಳ್ಳಿನ ನಾಲಿಗೆಯಿಂದ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಗಳಿಸುವುದು ಕ್ಷಣಿಕ ಆವಿಯೂ ಮರಣಕರ ಬಲೆಯೂ ಆಗಿದೆ. ನ್ಯಾಯವನ್ನು ಮಾಡಲು ದುಷ್ಟರು ನಿರಾಕರಿಸುವುದರಿಂದ, ಅವರ ಹಿಂಸಾಚಾರವೇ ಅವರನ್ನು ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವುದು. ಅಪರಾಧಿಯ ಮಾರ್ಗವು ಡೊಂಕಾಗಿದೆ; ಆದರೆ ಶುದ್ಧನ ನಡತೆಯು ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿದೆ. ಕಲಹಗಾರ್ತಿಯಾದ ಹೆಂಡತಿಯೊಡನೆ ಹಂಚಿಕೊಂಡ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಮಾಳಿಗೆಯ ಒಂದು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವುದು ಲೇಸು. ದುಷ್ಟನ ಆತ್ಮವು ಕೆಟ್ಟದ್ದನ್ನು ಬಯಸುತ್ತದೆ; ಅವನ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಅವನ ನೆರೆಯವನಿಗೆ ಕರುಣೆ ದೊರೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಧರ್ಮನಿಂದಕನಿಗೆ ದಂಡನೆಯಾದಾಗ ಮೂಢನು ಜ್ಞಾನಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ; ಜ್ಞಾನಿಗೆ ಉಪದೇಶವಾದಾಗ ಅವನು ತಿಳಿವಳಿಕೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ನೀತಿವಂತರಾದ ನಮ್ಮ ತಂದೆ ದುಷ್ಟನ ಮನೆಯನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತಾರೆ; ದುಷ್ಟರನ್ನು ನಾಶಕ್ಕೆ ತರುತ್ತಾರೆ. ಬಡವರ ಕೂಗಿಗೆ ತನ್ನ ಕಿವಿಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವವನು ತಾನೂ ಕೂಗಿಕೊಳ್ಳುವನು, ಆದರೆ ಅವನಿಗೆ ಉತ್ತರ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. ಗುಟ್ಟಾಗಿ ಕೊಟ್ಟ ಕಾಣಿಕೆಯು ಕೋಪವನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ; ಮೇಲಂಗಿಯೊಳಗೆ ತುರುಕಿ ಕೊಟ್ಟ ಲಂಚವು ತೀಕ್ಷ್ಣ ರೋಷವನ್ನು ಶಾಂತಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ನ್ಯಾಯವು ನೆರವೇರಿದಾಗ ಅದು ನೀತಿವಂತರಿಗೆ ಸಂತೋಷ; ಆದರೆ ಕೆಟ್ಟದ್ದನ್ನು ಮಾಡುವವರಿಗೆ ಭೀತಿ. ವಿವೇಕದ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ತಪ್ಪಿ ಅಲೆಯುವ ಮನುಷ್ಯನು ಸತ್ತವರ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಮಿಸುವನು. ಭೋಗವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವವನು ಬಡವನಾಗುವನು; ದ್ರಾಕ್ಷಾರಸವನ್ನೂ ಎಣ್ಣೆಯನ್ನೂ ಪ್ರೀತಿಸುವವನು ಎಂದಿಗೂ ಐಶ್ವರ್ಯವಂತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ದುಷ್ಟನು ನೀತಿವಂತನಿಗೆ ಈಡಾಗುತ್ತಾನೆ; ದ್ರೋಹಿಯು ಯಥಾರ್ಥವಂತನಿಗೆ ಈಡಾಗುತ್ತಾನೆ. ಕಲಹಗಾರ್ತಿಯೂ ಗೊಣಗುವವಳೂ ಆದ ಹೆಂಡತಿಯೊಡನೆ ವಾಸಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಮರುಭೂಮಿಯ ನಾಡಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವುದು ಲೇಸು. ಜ್ಞಾನಿಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅಮೂಲ್ಯ ಸಂಪತ್ತೂ ಎಣ್ಣೆಯೂ ಇವೆ; ಆದರೆ ಮೂರ್ಖನು ತನಗಿರುವುದನ್ನೆಲ್ಲಾ ನುಂಗಿಬಿಡುತ್ತಾನೆ. ನ್ಯಾಯನೀತಿಯನ್ನೂ ನಂಬಿಗಸ್ತ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನೂ ಹಿಂಬಾಲಿಸುವವನು ಜೀವವನ್ನೂ ನ್ಯಾಯನೀತಿಯನ್ನೂ ಗೌರವವನ್ನೂ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವನು. ಜ್ಞಾನಿಯು ಬಲಿಷ್ಠರ ಪಟ್ಟಣವನ್ನು ಹತ್ತುತ್ತಾನೆ; ಅವರು ನಂಬಿಕೊಂಡಿರುವ ಕೋಟೆಯನ್ನು ಕೆಡವಿಹಾಕುತ್ತಾನೆ. ತನ್ನ ಬಾಯನ್ನೂ ನಾಲಿಗೆಯನ್ನೂ ಕಾಯುವವನು ತನ್ನನ್ನು ಇಕ್ಕಟ್ಟಿನಿಂದ ದೂರವಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. “ಧರ್ಮನಿಂದಕ” ಎಂಬುದು ಅತಿರೇಕದ ಉದ್ಧಟತನದಿಂದ ವರ್ತಿಸುವ ಗರ್ವಿಷ್ಠನೂ ಅಹಂಕಾರಿಯೂ ಆದವನ ಹೆಸರು. ಸೋಮಾರಿಯ ಆಶೆಯೇ ಅವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಅವನ ಕೈಗಳು ಕೆಲಸಮಾಡಲು ಒಪ್ಪುವುದಿಲ್ಲ. ದಿನವೆಲ್ಲಾ ಆಶೆಯು ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ನೀತಿವಂತನು ಕೊಡುತ್ತಾನೆ, ಹಿಂತೆಗೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ದುಷ್ಟನ ಯಜ್ಞವು ಅಸಹ್ಯವಾಗಿದೆ— ಕೆಟ್ಟ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಅರ್ಪಿಸಿದಾಗ ಮತ್ತೆಷ್ಟೋ ಹೆಚ್ಚು ಅಸಹ್ಯ! ಸುಳ್ಳುಸಾಕ್ಷಿಯು ನಾಶವಾಗುವನು; ಆದರೆ ಕೇಳುವವನು ಶಾಶ್ವತ ಪರಿಣಾಮದೊಂದಿಗೆ ಸಾಕ್ಷಿ ಹೇಳುವನು. ದುಷ್ಟನು ಧಿಟ್ಟತನದ ಮುಖವನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಆದರೆ ಯಥಾರ್ಥವಂತನು ತನ್ನ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಆಲೋಚಿಸುತ್ತಾನೆ. ಜ್ಞಾನವಾಗಲಿ ವಿವೇಕವಾಗಲಿ ಆಲೋಚನೆಯಾಗಲಿ ಯಾವುದೂ ನಮ್ಮ ತಂದೆಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಲಾರದು. ಕುದುರೆಯನ್ನು ಯುದ್ಧದ ದಿನಕ್ಕಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಜಯವು ನಮ್ಮ ತಂದೆಗೆ ಸೇರಿದೆ.