Injifannoon kan Abbaa keenyaa ti

Haqaa fi hawwii. Qajeelummaa raawwachuun Abbaa keenya biratti aarsaa caalaa fudhatama qaba; namni hiyyeessa irraa gurra isaa cufu iyyaan ofii isaa deebii hin argatu. Hawwiin kan tuuta nama dadhabaa guutummaatti ajjeesa. Al lama, golee bantii irra jiraachuun mana niitii wal falmituu wajjin qooddatan caala jedha.

Boqonnaa 21.

Onneen mootichaa harka Abbaa keenyaa keessatti laga bishaanii dha; gara inni fedhetti in geeddarsa. Karaan nama hundaa sirrii in fakkaata ija isaa duratti, Abbaan garuu onnee in madaala. Waan qajeelaa fi haqa ta'e raawwachuun aarsaa caalaa Abbaa keenya in gammachiisa. Ija of-tuultuu fi onnee of-tuultuu, ibsaan hamootaa, cubbuu dha. Karoorri warra cimoo dhugumaan baay'ina in fida, warri ariifatan hundinuu garuu hiyyummaatti in xumuramu. Qabeenya arraba sobaatiin walitti qabuun huuccuu darbu fi kiyyoo du'aa dha. Ariifannaan hamootaa isaan in butata, sababii waan haqa ta'e raawwachuu didaniif. Karaan nama yakkaa jal'aa dha, gochi nama qulqulluu garuu qajeelaa dha. Mana walii wajjin jiraatan keessatti niitii loluu wajjin jiraachuu caalaa, golee mana gubbaa irra jiraachuun wayya. Lubbuun nama hamaa wanta hamaa in hawwa, ollaan isaas ija isaa duratti araara hin argatu. Yeroo tuffataan adabamu, warri hin beekne ogeessa in ta'u, yeroo ogeessi barsiifamu immoo beekumsa in argata. Abbaan keenya, Isa Qajeelaan, mana hamootaa in ilaala, hamoota immoo in balleessa. Namni iyyata hiyyeessaatiif gurra isaa cufu, innis in iyya, garuu hin deebifamu. Kennaan dhoksaan kennamu aarii in tasgabbeessa, mattaan uffata keessatti dhoksamu immoo dheekkamsa jabaa in dhaamsa. Yeroo haqni raawwatamu qajeeltotaaf gammachuu dha, warra hamaa hojjetaniif garuu sodaa dha. Namni karaa hubannoo irraa jallate walga'ii warra du'aniitti in boqota. Namni gammachuu jaallatu hiyyeessa in ta'a, namni daadhii wayinii fi zayita jaallatu gonkumaa hin sooroomu. Hamoonni furii qajeeltotaa in ta'u, warri amanamummaa hin qabne immoo furii warra sirrii in ta'u. Niitii loluu fi komattuu wajjin jiraachuu caalaa lafa gammoojjii keessa jiraachuun wayya. Qabeenyi gatii guddaa qabu fi zayitiin mana ogeessaa keessa jira, gowwaan garuu waan qabu hundumaa in liqimsa. Namni qajeelummaa fi gaarummaa amanamaa hordofu jireenya, qajeelummaa fi ulfina in argata. Namni ogeessi magaalaa jajjaboo ol bu'ee masaraa isaan irratti amanan in diiga. Namni afaan isaa fi arraba isaa eegu of rakkina keessaa in eega. «Tuffataa» maqaa nama of-tuultuu fi of-jajaa, of-tuultummaadhaan daangaa darbee hojjetuu dha. Hawwiin nama botaa isa in ajjeesa, sababii harki isaa hojjechuu didaniif. Guyyaa guutuu hawwiin in guddata, qajeeltonni garuu in kennu, hin qusatanis. Aarsaan hamootaa jibbisiisaa dha— yeroo yaada hamaadhaan dhiyaatu hammam caalaa! Dhuga-baatuun sobaa in bada, namni dhaggeeffatu garuu dhugaa isaa hanga dhumaatti in dhaabata. Hamoonni fuula isaanii in jabeessu, qajeeltonni garuu karaa isaanii in yaadu. Ogummaan tokko iyyuu, hubannoon tokko iyyuu, gorsi tokko iyyuu Abbaa keenya dura dhaabbachuu kan danda'u hin jiru. Fardi guyyaa lolaatiif in qophaa'a, injifannoon garuu kan Abbaa keenyaa ti.