امثال 21

21 ¹دل پادشاه در دست پدر ما همچون جویِ آب است؛ آن را به هر سو که بخواهد می‌گرداند. ²هر راهِ آدمی در نظرِ خودش راست می‌نماید، اما پدر ما دل را می‌سنجد. ³به‌جا آوردنِ عدالت و انصاف نزد پدر ما پسندیده‌تر از قربانی است. ⁴چشمانِ متکبر و دلِ مغرور — چراغِ شریران — گناه است. ⁵تدبیرهای شخصِ کوشا به‌یقین به فراوانی می‌انجامد، اما هر که شتاب‌زده است به فقر می‌رسد. ⁶ثروت اندوختن با زبانِ دروغگو بخاری زودگذر و دامی مرگبار است. ⁷ظلمِ شریران ایشان را به کام خود خواهد کشید، زیرا از به‌جا آوردنِ انصاف سر باز می‌زنند. ⁸راهِ گناهکار کج است، اما رفتارِ پاکدل راست است. ⁹زیستن در گوشهٔ بام بهتر است از هم‌خانه بودن با زنی ستیزه‌جو. ¹⁰جانِ شریر مشتاقِ بدی است؛ همسایه‌اش در نظرِ او رحمتی نمی‌یابد. ¹¹چون استهزاگر مجازات شود، ساده‌دلان دانا می‌گردند؛ و چون حکیم تعلیم یابد، معرفت می‌اندوزد. ¹²پدر ما، آن عادلِ مطلق، خانهٔ شریران را می‌نگرد و شریران را به هلاکت می‌رساند. ¹³هر که گوشِ خود را بر فریادِ فقیر ببندد، خود نیز فریاد برخواهد آورد و پاسخی نخواهد یافت. ¹⁴هدیه‌ای که در نهان داده شود خشم را فرو می‌نشاند، و رشوه‌ای که در آستین نهاده شود غضبِ سخت را آرام می‌سازد. ¹⁵اجرای عدالت مایهٔ شادیِ پارسایان است، اما وحشتِ بدکاران. ¹⁶کسی که از راهِ فهم گمراه شود، در جماعتِ مردگان آرام خواهد گرفت. ¹⁷هر که عیش را دوست بدارد فقیر خواهد شد؛ و هر که شراب و روغن را دوست بدارد، هرگز توانگر نخواهد گشت. ¹⁸شریر فدیهٔ پارسا می‌شود، و خیانتکار فدیهٔ راستان. ¹⁹زیستن در سرزمینِ بیابانی بهتر است از زیستن با زنی ستیزه‌جو و شکوه‌گر. ²⁰گنجِ گرانبها و روغن در خانهٔ حکیم است، اما احمق هرآنچه دارد می‌بلعد. ²¹هر که در پیِ عدالت و محبتِ وفادار باشد، حیات و عدالت و حرمت خواهد یافت. ²²شخصِ حکیم از شهرِ جبّاران بالا می‌رود و دژی را که بدان اعتماد دارند فرو می‌ریزد. ²³هر که دهان و زبانِ خود را نگاه دارد، جانِ خویش را از تنگناها محفوظ می‌دارد. ²⁴«استهزاگر» نامِ شخصِ مغرور و متکبری است که با گستاخیِ بی‌حد رفتار می‌کند. ²⁵آرزوی شخصِ تنبل او را می‌کُشد، زیرا دستانش از کار کردن سر باز می‌زنند. ²⁶تمامِ روز آرزو فزونی می‌گیرد، اما پارسا می‌بخشد و دریغ نمی‌کند. ²⁷قربانیِ شریران نفرت‌انگیز است — چه بسیار بیشتر آنگاه که با نیّتِ بد آورده شود. ²⁸شاهدِ دروغین هلاک خواهد شد، اما هر که گوش فرا دهد، شهادتش پایدار خواهد بود. ²⁹شریر چهره‌ای گستاخ به خود می‌گیرد، اما راستکار در راه‌های خود تأمل می‌کند. ³⁰هیچ حکمتی، هیچ فهمی و هیچ مشورتی نیست که در برابر پدر ما تاب آوَرَد. ³¹اسب برای روزِ جنگ آماده می‌شود، اما پیروزی از آنِ پدر ماست.