Zafer Babamız'ındır

Adalet ve iştah. Doğru olanı yapmak Babamızı kurbandan çok hoşnut eder ve yoksula kulaklarını tıkamak, kendi feryadının yanıtsız kalması demektir. Tembeli öldüren şey kendi arzusudur. İki kez, damın bir köşesinin kavgacı bir kadınla paylaşılan evden iyi olduğunu söyler.

Bölüm 21.

Kralın yüreği Babamız'ın elinde bir su arkıdır; onu dilediği yöne çevirir. İnsanın her yolu kendi gözünde doğru görünür, ama Babamız yürekleri tartar. Doğru ve adil olanı yapmak, Babamız'ı kurbandan daha çok hoşnut eder. Kibirli gözler ve gururlu yürek — kötülerin ışığı— günahtır. Çalışkanın tasarıları kesinlikle bolluğa götürür, ama acele eden herkes yoksulluğa düşer. Yalancı dille servet edinmek uçup giden bir buhardır, ölümcül bir tuzaktır. Kötülerin zorbalığı kendilerini süpürüp götürecek, çünkü adil olanı yapmayı reddediyorlar. Suçlunun yolu eğridir, ama temiz olanın davranışı dürüsttür. Kavgacı bir kadınla paylaşılan bir evde oturmaktansa, damın bir köşesinde yaşamak daha iyidir. Kötünün canı kötülüğe susar; komşusu onun gözünde merhamet bulmaz. Alaycı cezalandırıldığında saf kişi bilgelik kazanır; bilge eğitildiğinde bilgi edinir. Doğru Olan Babamız, kötünün evini gözler ve kötüleri yıkıma uğratır. Yoksulun feryadına kulaklarını tıkayan, kendisi de haykıracak ama yanıt alamayacak. Gizlice verilen armağan öfkeyi yatıştırır, koyna sokuşturulan rüşvet güçlü gazabı dindirir. Adalet yerine geldiğinde, doğru kişi için sevinç, ama kötülük yapanlar için dehşet olur. Anlayış yolundan sapan kişi, ölüler topluluğunda dinlenecek. Zevki seven yoksullaşır; şarabı ve zeytinyağını seven asla zengin olmaz. Kötü, doğru kişi için fidye olur, hain de dürüst kişi için. Kavgacı ve yakınan bir kadınla yaşamaktansa, çöl toprağında yaşamak daha iyidir. Bilgenin evinde değerli hazine ve zeytinyağı bulunur, ama akılsız elindeki her şeyi yiyip bitirir. Doğruluğun ve vefalı sevginin ardından giden, yaşam, doğruluk ve onur bulur. Bilge kişi güçlülerin kentine tırmanır ve güvendikleri kaleyi yıkar. Ağzını ve dilini koruyan, kendini beladan uzak tutar. «Alaycı», küstahça bir azgınlıkla davranan kibirli ve mağrur kişinin adıdır. Tembelin arzusu kendini öldürür, çünkü elleri çalışmayı reddeder. Gün boyu arzu büyür durur, ama doğru kişi verir ve esirgemez. Kötünün kurbanı iğrençtir —kötü niyetle sunulduğunda çok daha iğrençtir. Yalancı tanık yok olacak, ama dinleyen kişi kalıcı etkiyle tanıklık edecek. Kötü kişi cüretkâr bir yüz takınır, ama dürüst kişi yollarını iyi düşünür. Babamız'a karşı durabilecek ne bilgelik, ne anlayış, ne de öğüt vardır. At savaş günü için hazırlanır, ama zafer Babamız'ındır.