فتح اسان جي پيءُ جي آهي
انصاف ۽ خواهش. صحيح ڪم ڪرڻ اسان جي پيءُ کي قربانيءَ کان وڌيڪ وڻندو آهي، ۽ جيڪو غريب جي فرياد کان ڪن بند ڪري ٿو، ان جي پنهنجي دانهن جو ڪو جواب نه ٿو ملي. هوَس سست ماڻهوءَ کي سراسر ماري ڇڏي ٿي. ٻه ڀيرا چوي ٿو ته ڇت جو ڪنڍو جھيڙالو زال سان گڏيل گھر کان بهتر آهي.
21 1بادشاهه جي دل اسان جي پيءُ جي هٿ ۾ پاڻيءَ جي نهر آهي؛ جتي چاهي ٿو، اُتي ئي ان کي موڙي ٿو. 2ماڻهوءَ جو هر رستو پنهنجين اکين ۾ سڌو ٿو لڳي، پر اسان جو پيءُ دل کي توري ٿو. 3سچائي ۽ انصاف ڪرڻ اسان جي پيءُ کي قربانيءَ کان وڌيڪ پسند آهي. 4مغرور اکيون ۽ هٺيلو دل—شرير جو ڏيئو—گناهه آهن. 5محنتي ماڻهوءَ جا منصوبا ضرور گهڻائيءَ ڏانهن وٺي وڃن ٿا، پر جيڪو بہ تڪڙ ڪري ٿو، سو غربت ۾ ئي پوي ٿو. 6ڪوڙيءَ زبان سان دولت ڪمائڻ اُڏامي ويندڙ ڀاپ ۽ موتمار ڦندو آهي. 7شرير جو ظلم کين گهلي ويندو، ڇاڪاڻ تہ اهي انصاف ڪرڻ کان انڪار ڪن ٿا. 8ڏوهاريءَ جو رستو ڏنگو آهي، پر پاڪ ماڻهوءَ جو ڪردار سڌو آهي. 9ڇت جي هڪ ڪنڊ ۾ رهڻ، جهيڙالو زال سان گڏيل گهر ۾ رهڻ کان بهتر آهي. 10شرير جو جيءُ برائيءَ لاءِ ترسي ٿو؛ سندس پاڙيسريءَ کي سندس اکين ۾ ڪو رحم نہ ٿو ملي. 11جڏهن ٺٺولي کي سزا ملي ٿي، تڏهن سادا ماڻهو سياڻا ٿين ٿا؛ جڏهن دانائن کي تعليم ملي ٿي، تڏهن اهي علم حاصل ڪن ٿا. 12اسان جو پيءُ، جيڪو سچار آهي، شرير جي گهر تي نظر رکي ٿو ۽ شريرن کي تباهيءَ ۾ وجهي ٿو. 13جيڪو غريبن جي دانهن تي پنهنجا ڪن بند ڪري ٿو، سو پاڻ بہ دانهن ڪندو ۽ کيس ڪو جواب نہ ملندو. 14ڳجهي ۾ ڏنل تحفو ڪاوڙ کي ٿڌو ڪري ٿو، ۽ چوغي ۾ لڪايل رشوت سخت غضب کي ٺاري ٿي. 15جڏهن انصاف ٿئي ٿو، تڏهن سچارن لاءِ خوشي آهي پر بدي ڪندڙن لاءِ دهشت. 16جيڪو ماڻهو عقل جي رستي کان ڀٽڪي ٿو، سو مئلن جي جماعت ۾ آرام ڪندو. 17جيڪو عيش عشرت سان پيار ڪري ٿو، سو غريب ٿيندو؛ جيڪو شراب ۽ تيل سان پيار ڪري ٿو، سو ڪڏهن بہ مالدار نہ ٿيندو. 18شرير سچارن جو فديو ٿين ٿا، ۽ دغاباز سڌن ماڻهن جو. 19ريگستان ۾ رهڻ، جهيڙالو ۽ شڪايتي زال سان رهڻ کان بهتر آهي. 20دانا ماڻهوءَ جي گهر ۾ قيمتي خزانو ۽ تيل آهي، پر بيوقوف ماڻهو پنهنجو سڀ ڪجهه کائي ٿو ڇڏي. 21جيڪو سچائي ۽ وفادار پيار جي پٺيان لڳي ٿو، سو زندگي، سچائي ۽ عزت حاصل ڪندو. 22دانا ماڻهو زورآورن جي شهر تي چڙهي ٿو ۽ جنهن قلعي تي اهي ڀروسو ڪن ٿا، تنهن کي ڊاهي ٿو ڇڏي. 23جيڪو پنهنجي وات ۽ زبان جي حفاظت ڪري ٿو، سو پاڻ کي ڏکن کان بچائي ٿو. 24”ٺٺولي“ ان مغرور ۽ متڪبر جو نالو آهي، جيڪو بي حد گستاخيءَ سان ڪم ڪري ٿو. 25سست ماڻهوءَ جي خواهش کيس ماري ٿي، ڇاڪاڻ تہ سندس هٿ ڪم ڪرڻ کان انڪار ڪن ٿا. 26سڄو ڏينهن خواهش وڌندي رهي ٿي، پر سچار ماڻهو ڏين ٿا ۽ هٿ نہ ٿا روڪين. 27شرير جي قرباني نفرت جوڳي آهي—جڏهن اها بڇڙي نيت سان آندي وڃي، تڏهن ڪيترو وڌيڪ. 28ڪوڙو شاهد ناس ٿيندو، پر جيڪو ٻڌي ٿو سو هميشه قائم رهندڙ شاهدي ڏيندو. 29شرير پنهنجو منهن سخت ڪري ٿو، پر سڌا ماڻهو پنهنجي رستن تي سوچ ويچار ڪن ٿا. 30ڪا حڪمت ناهي، نڪو فهم، نڪا صلاح، جيڪا اسان جي پيءُ جي مقابلي ۾ قائم رهي سگهي. 31گهوڙو جنگ جي ڏينهن لاءِ تيار ڪيو وڃي ٿو، پر فتح اسان جي پيءُ جي آهي.