اسان جي پيءُ جو ڏيئو
پيمانن ۽ مقصدن جو باب: شراب جيڪو مذاق اڏائي ٿو، ايماندار ترازو، خريدار جيڪو قيمت گهٽائي ٿو پوءِ سودي تي فخر ڪري ٿو، وراثتون جيڪي ڏاڍو جلدي ڦُرجن ٿيون. اهو مڃي ٿو ته ڪو به صاف دل جو دعويٰ نٿو ڪري سگهي، ۽ انساني روح کي اسان جي پيءُ جو ڏيئو سڏي ٿو، جيڪو اندرين حصن کي ڳولي ٿو.
20 1شراب ٺٺولي ڪندڙ آهي، تيز شراب جهيڙو ڪندڙ آهي، ۽ جيڪو ان جي ڪري ٿاٻا کائي ٿو سو ڏاهو ناهي. 2بادشاهه جي هيبت شينهن جي گجڻ وانگر آهي؛ جيڪو کيس ڪاوڙائي ٿو سو پنهنجي جان وڃائي ٿو. 3ماڻهوءَ لاءِ جهيڙي کان پاسو ڪرڻ عزت جي ڳالهه آهي، پر هر بي عقل جهيڙي ڪرڻ ۾ تڪڙو آهي. 4سست ماڻهو خزان ۾ هر نہ هلائيندو؛ تنهنڪري لڻڻ جي مند ۾ فصل ڳولهيندو، پر ڪجهه بہ نہ لهندس. 5ماڻهوءَ جي دل جا ارادا اونها پاڻي آهن، پر سمجهه وارو انهن کي ٻاهر ڪڍي ٿو. 6گھڻا ماڻهو پنهنجي لافاني شفقت جو اعلان ڪن ٿا، پر وفادار ماڻهو ڪير لهي سگھي ٿو؟ 7سچار ماڻهو پنهنجي ديانتداري ۾ هلن ٿا؛ سندن پوءِ ايندڙ ٻار مبارڪ آهن! 8بادشاهه جيڪو عدالت جي تخت تي ويٺو آهي، سو پنهنجين اکين سان سڀ برائي کي ڇاڻي ڪڍي ٿو. 9ڪير چئي سگھي ٿو تہ ”مون پنهنجي دل کي پاڪ رکيو آهي؛ آءٌ پنهنجي گناهه کان صاف ٿيو آهيان“؟ 10اڻبرابر وزن ۽ اڻبرابر ماپا—ٻنهي کان اسان جو پيءُ نفرت ڪري ٿو. 11ٻار بہ پنهنجن ڪمن مان سڃاتو وڃي ٿو، تہ سندس چال چلت پاڪ ۽ سڌي آهي يا نہ. 12ٻڌندڙ ڪن ۽ ڏسندڙ اک—ٻئي اسان جي پيءُ ٺاهيا آهن. 13ننڊ سان پيار نہ ڪر، نہ تہ غريب ٿي پوندين؛ اکيون کول، تہ تو وٽ ماني گھڻي هوندي. 14خريدار چوي ٿو تہ ”بيڪار، بيڪار!“—پوءِ هليو وڃي ٿو ۽ پنهنجي سودي تي فخر ڪري ٿو. 15سون ۽ جواهرن جي گھڻائي آهي، پر علم جون ڳالهيون ڪندڙ چپ ناياب خزانو آهن. 16جيڪو اجنبيءَ لاءِ ضمانت ٿو ڏئي، تنهن جو ڪپڙو کڻي وٺ؛ جڏهن هو پرديسين لاءِ ائين ڪري، تڏهن اهو ڪپڙو گروي طور رک. 17ٺڳيءَ سان حاصل ڪيل ماني مٺي لڳي ٿي، پر پوءِ وات ڪنڪرن سان ڀرجي وڃي ٿو. 18منصوبا صلاح سان پختا ٿين ٿا؛ تنهنڪري جنگ فقط ڏاهي رهنمائيءَ سان ڪر. 19چغلخور راز ظاهر ڪري ٿو؛ تنهنڪري بڪواسيءَ سان صحبت نہ رک. 20جيڪو پنهنجي پيءُ يا ماءُ کي ڦٽڪار ڏئي ٿو—تنهن جو ڏيئو گھري اونداهيءَ ۾ وسامي ويندو. 21شروعات ۾ تمام جلدي حاصل ڪيل ميراث آخر ۾ برڪت وارو نہ ٿيندو. 22نہ چئو تہ ”آءٌ برائيءَ جو بدلو برائيءَ سان ڏيندس.“ اسان جي پيءُ جو انتظار ڪر، تہ هو توکي بچائيندو. 23اسان جو پيءُ اڻبرابر وزن کان نفرت ڪري ٿو، ۽ ٺڳيءَ وارو ترازو سٺو ناهي. 24ماڻهوءَ جا قدم اسان جي پيءُ جي هدايت سان هلن ٿا؛ پوءِ ڪو بہ پنهنجي واٽ ڪيئن سمجهي سگھي؟ 25تڪڙ ۾ ڪا شيءِ وقف ڪرڻ ۽ پوءِ نذر تي ٻيهر سوچڻ ڦندو آهي. 26ڏاهو بادشاهه بڇڙن کي ڇاڻي ڪڍي ٿو ۽ مٿن داڻا ڪڍڻ جو ڦيٿو ڦيرائي ٿو. 27انساني روح اسان جي پيءُ جو ڏيئو آهي، جيڪو هر اندريون حصو ڳولهي ٿو. 28لافاني شفقت ۽ وفاداري بادشاهه کي سلامت رکن ٿا؛ لافاني شفقت سان سندس تخت قائم رهي ٿو. 29جوانن جو جلوو سندن طاقت آهي، پر پوڙهن جو شان اڇا وار آهن. 30زخمي ڪندڙ ڌڪ برائيءَ کي ڌوئي صاف ڪن ٿا، ۽ مار اندريان حصا پاڪ ڪري ٿي.