د زمونږ پلار څراغ
د پیمانو او انګېزو څپرکی: هغه شراب چې ملنډې وهي، رښتیني تلې، یو پېرودونکی چې بیه ټیټوي بیا په خپله سودا ویاړي، او هغه میراثونه چې ډېر ژر ونیول شي. دا مني چې هېڅوک نه شي ویلی چې زړه یې پاک دی، او د انسان روح زموږ د پلار څراغ بولي چې تر ټولو دننه برخې لټوي.
20 1شراب ملنډې وهوونکى دى، تېزه نشه جګړې راپاروونکې ده، او څوک چې په دې سره لار ورکوى هغه هوښيار نۀ دے. 2د بادشاه وېره د زمرى د غُرهار په شان ده، څوک چې هغه په غصه کوى هغه خپل ژوند بايلى. 3د اِنسان دپاره دا عزت دے چې د جګړې نه ليرې پاتې شى، خو هر بېوقوف ژر جګړې ته چمتو وى. 4سست سړے د منئ په موسم کښې قلبه نۀ کوى، نو د فصل په وخت کښې فصل لټوى خو هيڅ نۀ مومى. 5د اِنسان د زړۀ اِرادې ژورې اوبۀ دى، خو هوښيار سړے هغه راوباسى. 6ډېر خلق په خپله وفاداره مينه ووياړى، خو وفادار سړے څوک موندلے شى؟ 7صادق سړے په خپله راستۍ کښې ګرځى، د هغۀ اولاد به د هغۀ نه پس بختور وى! 8بادشاه چې د اِنصاف په تخت باندې ناست وى، هغه په خپلو سترګو سره ټوله بدى بېلوى. 9څوک وئيلے شى چې، ”ما خپل زړۀ پاک ساتلے دے، زۀ د خپلې ګناه نه پاک شوے يم“؟ 10نابرابر تول او نابرابر پېمانې — زمونږ پلار د دواړو نه کرکه کوى. 11ان ماشوم هم د خپلو کارونو نه پېژندلے شى، چې آيا د هغۀ چال چلن پاک او سم دے کۀ نه. 12اورېدونکے غوږ او ليدونکې سترګه — زمونږ پلار دا دواړه جوړ کړل. 13د خوب سره مينه مۀ کوه، ګنې غريب به شې، سترګې خلاصې کړه، نو ډوډۍ به دې بس وى. 14اخستونکے وائى چې، ”دا بېقدره شے دے، بېقدره!“ خو بيا چې لاړ شى نو په خپل سودا ووياړى. 15سره زر شته او د جواهراتو ډېرے شته، خو هغه شونډې چې علم وائى هغه قيمتى خزانه ده. 16د هغه سړى جامې واخله چې د اجنبى دپاره ضامن شوے وى، او کله چې د پردو دپاره داسې کوى نو هغه د ګرو په توګه وساته. 17په دوکه سره لاس ته راغلې ډوډۍ خوږه ښکارى، خو بيا پس خوله د کاڼو نه ډکه شى. 18منصوبې په مشورې سره پخې کيږى، نو جنګ هم د هوښيارۍ په رهنمائۍ سره وکړه. 19چغلى کوونکے رازونه فاش کوى، نو د بکواسى سره مۀ ناسته والاړه کوه. 20څوک چې خپل پلار يا مور ته کنځل کوى — د هغۀ څراغ به په تک تيارۀ کښې مړ شى. 21هغه ميراث چې په شروع کښې ډېر ژر لاس ته راشى، د هغې په آخر کښې به برکت نۀ وى. 22مۀ وايه چې، ”زۀ به بدى د بدۍ په بدل کښې ورکوم.“ زمونږ پلار ته انتظار کوه، نو هغه به دې خلاص کړى. 23زمونږ پلار د نابرابرو تولونو نه کرکه کوى، او دوکه بازه تله هيڅ ښه نۀ ده. 24د اِنسان قدمونه زمونږ پلار په لار اچوى، نو بيا اِنسان څنګه خپله لار پوهېدے شى؟ 25دا يو دام دے چې اِنسان بېسوچه يو شے وقف کړى او بيا پس د خپلې نذر په حقله سوچ وکړى. 26هوښيار بادشاه بدکاران بېلوى، او په هغوئ باندې د دانو مښلو پاړے چلوى. 27د اِنسان روح د زمونږ پلار څراغ دے، چې د زړۀ هره ژوره برخه پلټى. 28وفاداره مينه او وفادارى بادشاه ساتى، د هغۀ تخت په وفاداره مينه سره ټينګيږى. 29د ځوانانو لوئى د هغوئ طاقت دے، خو د بوډاګانو ښائست د هغوئ سپين وېښتۀ دى. 30د ټپونو ګذارونه بدى پاکوى، او وهل د زړۀ ژورې برخې صفا کوى.