متلونه 19 FHB Father's Heart Bible™

19 ¹هغه غريب چې په خپله ايماندارۍ کښې ګرځى، هغه چا نه ښۀ دے چې خبرې يې کږې وى او احمق وى. ²همدا شان، د علم نه بغير خواهش ښۀ نۀ دے، او څوک چې په تلوار کار کوى هغه لار ورکوى. ³د انسان خپله حماقت د هغۀ لار برباد کوى، خو د هغۀ زړۀ د زمونږ پلار په خلاف قهر کوى. ⁴دولت ډېر ملګرى زياتوى، خو غريب د خپل ملګرى نه جلا کيږى. ⁵دروغجن ګواه به بې سزا نۀ پاتې کيږى، او څوک چې دروغ وائى هغه به بچ نۀ شى. ⁶ډېر خلق د سخى سړى مهربانى لټوى، او هر څوک د هغه چا ملګرے وى چې سوغاتونه ورکوى. ⁷د غريب ټول وروڼه ترې کرکه کوى؛ نو د هغۀ ملګرى به څومره نور ترې لرې وى! هغه ورپسې اواز کوى، خو هغوئ تللى وى. ⁸څوک چې حکمت حاصلوى هغه د خپل ځان سره مينه کوى؛ څوک چې فهم ساتى هغه به ښۀ شے ومومى. ⁹دروغجن ګواه به بې سزا نۀ پاتې کيږى، او څوک چې دروغ وائى هغه به هلاک شى. ¹⁰احمق له عيش و عشرت نۀ ښائى — نو نوکر له به د اميرانو باندې حکومت کول څومره نور نۀ ښائى. ¹¹د انسان عقلمندى هغه په غصه کښې ورو کوى، او د قصور نظر انداز کول د هغۀ لوئى ده. ¹²د بادشاه قهر د زمرى د غُر په شان دے، خو د هغۀ مهربانى د واښو باندې د پرخې په شان ده. ¹³احمق زوئ د خپل پلار دپاره بربادى دے، او د ښځې جګړې کول د دوامداره څاڅکو په شان دى. ¹⁴کور او دولت د اجدادو نه ميراث دے، خو عقلمنده ښځه د زمونږ پلار له طرفه ده. ¹⁵سُستى په ژور خوب کښې اچوى، او بې کاره سړے به وږے شى. ¹⁶څوک چې حُکم ساتى هغه خپل ژوند ساتى؛ خو څوک چې خپلې لارې حقيروى هغه به مړ شى. ¹⁷څوک چې په غريبانو مهربانى کوى هغه زمونږ پلار له اُدهار ورکوى، او زمونږ پلار به هغۀ ته د هغۀ د کار بدله ورکړى. ¹⁸خپل زوئ ته تربيت ورکوه څو چې اُميد شته، او د هغۀ د بربادۍ دپاره خپل زړۀ مۀ ږده. ¹⁹د ډېر قهر سړے بايد جرمانه ورکړى؛ ځکه کۀ تۀ هغه يو ځل خلاص کړې، نو دا به دې بيا بيا کول پکار شى. ²⁰مشورې ته غوږ ونيسه او تربيت قبول کړه، دې دپاره چې په راتلونکو ورځو کښې حکمت حاصل کړې. ²¹د انسان په زړۀ کښې ډېر منصوبې وى، خو د زمونږ پلار مشوره ده چې قائمه به پاتې کيږى. ²²په انسان کښې چې څۀ مطلوب وى هغه وفاداره مينه ده، او غريب سړے د دروغجن نه ښۀ دے. ²³د زمونږ پلار وېره ژوند ته رسوى، او څوک چې دا لرى هغه په اطمينان آرام کوى، او کوم نقصان ورته نۀ رسيږى. ²⁴سُست سړے خپل لاس په تالۍ کښې ننباسى او هغه خپلې خولې ته هم بيا نۀ راوړى. ²⁵ملنډه مار ووهه، نو ناپوهه به هوشيارى زده کړى؛ عقلمند سړے ملامت کړه، نو هغه به علم حاصل کړى. ²⁶څوک چې په خپل پلار ظلم کوى او خپله مور شړى، هغه داسې زوئ دے چې شرم او رُسوائى راولى. ²⁷اے زما زويه، د تعليم اورېدل پرېږده، نو د علم د خبرو نه به بې لارې شې. ²⁸بې کاره ګواه په انصاف پورې ملنډې وهى، او د بدکارو خوله بدى تېروى. ²⁹د ملنډه مارانو دپاره سزا تياره ده، او د احمقانو د شا دپاره وهل تيار دى.