நீதிமொழிகள் 19

19 ¹உத்தமத்தில் நடக்கிற தரித்திரனே நல்லவன், வார்த்தைகள் மாறுபாடுள்ள மூடனைப்பார்க்கிலும். ²மேலும், அறிவில்லாத ஆசை நல்லதல்ல; அவசரப்பட்டு நடக்கிறவன் வழிதவறுகிறான். ³மனிதனுடைய சொந்த மூடத்தனம் அவனுடைய வழியைக் கெடுக்கிறது; ஆயினும் அவனுடைய இருதயம் எங்கள் பிதாவுக்கு விரோதமாய்ச் சினமடைகிறது. ⁴செல்வம் அநேக சிநேகிதரைப் பெருகப்பண்ணுகிறது; தரித்திரனோ தன் சிநேகிதனைவிட்டுப் பிரிக்கப்படுகிறான். ⁵பொய்ச்சாட்சிக்காரன் தண்டனைக்குத் தப்பான்; பொய்களை ஊதுகிறவன் தப்பித்துக்கொள்ளமாட்டான். ⁶தாராள குணமுள்ளவனுடைய தயவை அநேகர் தேடுகிறார்கள்; வெகுமதி கொடுக்கிறவனுக்கு எல்லாரும் சிநேகிதர். ⁷தரித்திரனுடைய சகோதரர் யாவரும் அவனைப் பகைக்கிறார்கள்; அவனுடைய சிநேகிதர் அவனுக்கு எத்தனை அதிகமாய்த் தூரமாய் விலகுவார்கள்! அவன் அவர்களைப் பின்தொடர்ந்து கூப்பிடுகிறான், ஆனால் அவர்கள் போய்விட்டார்கள். ⁸ஞானத்தைச் சம்பாதிக்கிறவன் தன் ஆத்துமாவை நேசிக்கிறான்; புத்தியைக் காத்துக்கொள்ளுகிறவன் நன்மையைக் கண்டடைவான். ⁹பொய்ச்சாட்சிக்காரன் தண்டனைக்குத் தப்பான்; பொய்களை ஊதுகிறவன் அழிந்துபோவான். ¹⁰சுகபோகம் மூடனுக்குத் தகுதியல்ல; பிரபுக்களை ஆளும் அடிமைக்கு எத்தனை அதிகமாய்த் தகாது. ¹¹மனிதனுடைய நல்லறிவு அவனைக் கோபத்தில் தாமதிக்கச் செய்கிறது; குற்றத்தை மன்னித்துவிடுவது அவனுக்கு மகிமையாயிருக்கிறது. ¹²ராஜாவின் கோபம் சிங்கத்தின் கெர்ச்சிப்புக்குச் சமானம்; அவனுடைய தயவோ புல்லின்மேல் பெய்யும் பனிபோலிருக்கிறது. ¹³மூடனான மகன் அழிவு தன் தகப்பனுக்கு; மனைவியின் சண்டை இடைவிடாது ஒழுகும் நீர்த்துளிபோலிருக்கிறது. ¹⁴வீடும் செல்வமும் முன்னோர்களால் வரும் சுதந்தரம்; புத்தியுள்ள மனைவியோ எங்கள் பிதாவினால் வருகிறாள். ¹⁵சோம்பல் ஆழ்ந்த நித்திரையில் தள்ளுகிறது; சோம்பேறியான ஆத்துமா பட்டினியாயிருக்கும். ¹⁶கற்பனையைக் கைக்கொள்ளுகிறவன் தன் ஜீவனைக் காக்கிறான்; தன் வழிகளை அசட்டைபண்ணுகிறவன் மரிப்பான். ¹⁷தரித்திரனுக்குத் தயவாய்க் கொடுக்கிறவன் எங்கள் பிதாவுக்குக் கடன் கொடுக்கிறான்; அவனுடைய செய்கைக்குத்தக்கதாக எங்கள் பிதா அவனுக்குச் சரிக்கட்டுவார். ¹⁸நம்பிக்கை இருக்கும்போதே உன் மகனை சிட்சைபண்ணு; அவனை அழிவுக்கு ஒப்புக்கொடுக்க உன் மனதை வையாதே. ¹⁹மிகுந்த கோபமுள்ளவன் தண்டனையைச் சுமக்கவேண்டும்; நீ அவனை விடுவித்தால், திரும்பவும் அப்படிச் செய்யவேண்டியதாயிருக்கும். ²⁰ஆலோசனையைக் கேட்டு, புத்திமதியை ஏற்றுக்கொள்; அப்பொழுது வருங்காலத்தில் நீ ஞானமடைவாய். ²¹மனிதனுடைய இருதயத்தில் அநேக யோசனைகள் உண்டு; எங்கள் பிதாவின் ஆலோசனையே நிலைநிற்கும். ²²மனிதனில் விரும்பப்படுவது உடன்படிக்கை அன்பே; பொய்யனைப்பார்க்கிலும் தரித்திரனே நல்லவன். ²³எங்கள் பிதாவுக்குப் பயப்படுதல் ஜீவனுக்கு ஏதுவாயிருக்கிறது; அது உள்ளவன் தீங்கு தட்டாமல் திருப்தியாய் இளைப்பாறுகிறான். ²⁴சோம்பேறி தன் கையைக் கலத்தில் விடுகிறான்; அதைத் திரும்பத் தன் வாய்க்குக் கொண்டுபோகவும் மாட்டான். ²⁵பரியாசக்காரனை அடித்தால், பேதை புத்திமானாவான்; புத்தியுள்ளவனைக் கடிந்துகொண்டால், அவன் அறிவைக் கற்றுக்கொள்வான். ²⁶தன் தகப்பனை வருத்தி, தன் தாயைத் துரத்திவிடுகிறவன் இலச்சையையும் நிந்தையையும் உண்டாக்குகிற மகன். ²⁷என் மகனே, புத்திமதியைக் கேட்பதை நிறுத்திவிடு, அப்பொழுது நீ அறிவின் வார்த்தைகளைவிட்டு விலகி அலைவாய். ²⁸பயனற்ற சாட்சிக்காரன் நியாயத்தை நிந்திக்கிறான்; துன்மார்க்கருடைய வாய் அக்கிரமத்தை விழுங்குகிறது. ²⁹பரியாசக்காரருக்கு நியாயத்தீர்ப்புகள் ஆயத்தமாயிருக்கிறது; மூடருடைய முதுகுக்கு அடிகளும் ஆயத்தம்.