Babamız'ın Öğüdü Baki Kalır

Yoksulluk ve dostluk, duygusallığa kaçmadan anlatılır: servet dost çoğaltır, yoksulun ise öz kardeşleri bile ondan kaçar. Bunun yanında ölçülülük durur, çünkü sağduyu insanı öfkede yavaşlatır ve bir kusuru görmezden gelmek onun onuru sayılır. Yoksula vermek Babamıza ödünç vermektir.

Bölüm 19.

Dürüstlük içinde yürüyen bir yoksul, sözleri çarpık olan bir akılsızdan iyidir. Ayrıca, bilgisiz istek iyi değildir; aceleyle davranan da yoldan sapar. İnsanın kendi akılsızlığı yolunu mahveder, yine de yüreği Babamız'a öfkelenir. Zenginlik birçok dost katar, ama yoksul dostundan ayrı düşer. Yalancı tanık cezasız kalmaz, yalan soluyan da kurtulamaz. Birçokları cömert kişinin gönlünü kazanmaya çalışır; armağan veren herkesin dostudur. Yoksul kişiden bütün kardeşleri nefret eder; dostları ondan daha da uzak durur! Onların ardından seslenir, ama gitmişlerdir. Bilgelik edinen kendi canını sever; anlayışı koruyan iyilik bulur. Yalancı tanık cezasız kalmaz, yalan soluyan da yok olur. Akılsıza lüks yakışmaz—kölenin önderlere egemen olması ise hiç yakışmaz. İnsanın sağduyusu onu öfkede yavaş kılar; bir suçu görmezden gelmek onun onurudur. Kralın gazabı aslanın kükremesi gibidir, ama lütfu çimen üstündeki çiy gibidir. Akılsız oğul babasının yıkımıdır, kadının kavgacılığı ise durmadan damlayan sudur. Ev ve zenginlik atalardan kalan mirastır, ama sağgörülü kadın Babamız'dandır. Tembellik insanı derin uykuya daldırır, aylak kişi de aç kalır. Buyruğu tutan canını korur; yollarını hor gören ölür. Yoksula eli açık olan Babamız'a ödünç vermiş olur, Babamız da onun yaptığının karşılığını ödeyecektir. Umut varken oğlunu terbiye et, onun yıkımına gönül verme. Büyük öfkeli kişi cezasını çekmeli; çünkü onu kurtarırsan, bunu yine yapman gerekecek. Öğüdü dinle, terbiyeyi kabul et ki gelecek günlerde bilgelik kazanasın. İnsanın yüreğinde birçok tasarı vardır, ama baki kalacak olan Babamız'ın öğüdüdür. İnsanda istenen şey antlaşma sevgisidir, yoksul kişi de yalancıdan iyidir. Babamız korkusu yaşama götürür; buna sahip olan doygun bir huzurla dinlenir, zarara uğramaz. Tembel elini sahana daldırır, ama onu ağzına bile götürmez. Alaycıyı döv ki bön kişi sağduyu öğrensin; anlayışlı kişiyi azarla ki bilgi kazansın. Babasına zorbalık eden ve annesini kovan, utanç ve rezalet getiren bir oğuldur. Oğlum, öğüt dinlemeyi bırakırsan bilgi sözlerinden saparsın. Değersiz tanık adaletle alay eder, kötülerin ağzı da kötülüğü yudumlar. Alaycılar için ceza, akılsızların sırtı için de sopa hazırdır.