Księga Przysłów 19

19 ¹Lepszy jest ubogi, który postępuje w swej prawości, niż ten, którego słowa są przewrotne, a który jest głupcem. ²Również żądza bez poznania nie jest dobra, a kto działa w pośpiechu, chybia drogi. ³Własna głupota człowieka rujnuje jego drogę, a jego serce wpada w gniew na naszego Ojca. ⁴Bogactwo przysparza wielu przyjaciół, lecz ubogi zostaje odłączony od swego przyjaciela. ⁵Fałszywy świadek nie ujdzie kary, a kto zionie kłamstwem, nie umknie. ⁶Wielu zabiega o względy człowieka szczodrego, i każdy jest przyjacielem tego, kto daje dary. ⁷Wszyscy bracia ubogiego go nienawidzą; o ileż bardziej stronią od niego jego przyjaciele! Woła za nimi, lecz ich już nie ma. ⁸Kto zdobywa mądrość, miłuje swoją duszę; kto strzeże rozumu, znajdzie dobro. ⁹Fałszywy świadek nie ujdzie kary, a kto zionie kłamstwem, zginie. ¹⁰Nie przystoi głupcowi życie w zbytku — tym mniej słudze, by panował nad książętami. ¹¹Rozsądek człowieka czyni go nieskorym do gniewu, a jego chwałą jest darować przewinienie. ¹²Gniew króla jest jak ryk lwa, lecz jego łaskawość jak rosa na trawie. ¹³Głupi syn jest zgubą dla swego ojca, a kłótliwość żony jest jak nieustanne kapanie. ¹⁴Dom i bogactwo są dziedzictwem po przodkach, lecz roztropna żona pochodzi od naszego Ojca. ¹⁵Lenistwo pogrąża w głębokim śnie, a człowiek próżniaczy będzie głodował. ¹⁶Kto strzeże przykazania, strzeże swego życia; kto gardzi swymi drogami, umrze. ¹⁷Kto jest hojny dla ubogiego, pożycza naszemu Ojcu, a nasz Ojciec odpłaci mu za jego uczynek. ¹⁸Karć swego syna, póki jest nadzieja, lecz nie kieruj serca ku jego zgubie. ¹⁹Człowiek wielkiego gniewu musi ponieść karę; bo jeśli go wyratujesz, będziesz musiał czynić to znowu. ²⁰Słuchaj rady i przyjmij karność, abyś zmądrzał w dniach, które nadejdą. ²¹Wiele jest zamysłów w sercu człowieka, lecz to rada naszego Ojca się ostoi. ²²Tym, czego się pragnie w człowieku, jest wierna miłość, a ubogi jest lepszy niż kłamca. ²³Bojaźń naszego Ojca prowadzi do życia, a kto ją ma, spoczywa syty i nietknięty złem. ²⁴Leniwiec zanurza rękę w misie i nawet nie podnosi jej z powrotem do ust. ²⁵Uderz szydercę, a prostaczek nabierze rozwagi; upomnij człowieka rozumnego, a zyska poznanie. ²⁶Kto znęca się nad swym ojcem i przepędza matkę, jest synem, który przynosi wstyd i hańbę. ²⁷Przestań słuchać pouczeń, mój synu, a zboczysz od słów poznania. ²⁸Nikczemny świadek drwi ze sprawiedliwości, a usta bezbożnych pochłaniają nieprawość. ²⁹Dla szyderców przygotowane są kary, a razy dla grzbietów głupców.