Ny Torohevitr’i Raintsika no Haharitra

Ny fahantrana sy ny fisakaizana, lazaina tsy misy fihaonam-po: ny harena mampitombo namana, fa ny mahantra dia halan'ny rahalahiny aza. Eo anilan'izany ny fahononana, satria ny saina tsara mampahay ho miadana amin'ny fahatezerana ary voninahitra ny mandefitra ny fahadisoana. Ny manome ho an'ny mahantra dia mampanto ho an'ny Rayntsika.

Toko 19.

Tsara kokoa ny mahantra izay mandeha amin’ny fahitsiany noho ny olona miolakolaka ny teniny sady adala. Ary koa, ny filàna tsy misy fahalalana dia tsy tsara, ary izay maika manao zavatra dia diso lalana. Ny hadalan’ny olona ihany no manimba ny lalany, nefa ny fony kosa dia tezitra amin’i Raintsika. Ny harena mampitombo namana maro, fa ny mahantra kosa dia misaraka amin’ny namany. Ny vavolombelona sandoka dia tsy ho afa-tsazy, ary izay mamoaka lainga dia tsy ho afa-mandositra. Maro no mitady ny fankasitrahan’ny olona malala-tanana, ary ny olona rehetra dia namana ho an’izay manome fanomezana. Ny rahalahin’ny mahantra rehetra dia mankahala azy; koa mainka fa ny namany no miala lavitra azy! Miantso azy ireo izy, nefa lasa ireo. Izay mahazo fahendrena dia tia ny fanahiny; izay mitandrina fahalalana dia hahita soa. Ny vavolombelona sandoka dia tsy ho afa-tsazy, ary izay mamoaka lainga dia ho levona. Tsy mendrika ho an’ny adala ny fiainana mamin-javatra—ka mainka fa ny mpanompo no hanapaka ny andriana. Ny saina ananan’ny olona no mahatonga azy ho lava fanahy, ary voninahiny ny mandalo ny fahadisoana. Ny fahatezeran’ny mpanjaka dia tahaka ny fierin’ny liona, fa ny fankasitrahany kosa dia tahaka ny ando eo amin’ny ahitra. Ny zanaka adala dia fahasimbana ho an’ny rainy, ary ny fifandirana'ny vady dia tahaka ny fitete tsy mitsahatra. Trano sy harena dia lova avy amin’ny razana, fa ny vady hendry kosa dia avy amin’i Raintsika. Ny fiketrehana mampirohotra amin’ny torimaso lalina, ary ny kamo dia hosaintsainin’ny hanoanana. Izay mitandrina ny didy dia mitandrina ny fiainany; izay manamavo ny lalany kosa dia ho faty. Izay mamindra fo amin’ny mahantra dia mampindrana an’i Raintsika, ary i Raintsika no hamaly azy noho ny asany. Anaro ny zanakao raha mbola misy fanantenana, ary aza apetrakao amin’ny fahafatesany ny fonao. Ny olona be fahatezerana dia tsy maintsy mandoa sazy; fa raha vonjenao izy, dia tsy maintsy hataonao indray ihany. Henoy ny torohevitra ary raiso ny fananarana, mba hahazo fahendrena ianao amin’ny andro ho avy. Maro ny tetika ao am-pon’ny olona, fa ny torohevitr’i Raintsika no haharitra. Ny irina amin’ny olona dia ny famindrampo, ary ny mahantra dia aleo noho ny mpandainga. Ny fahatahorana an’i Raintsika dia mitondra amin’ny fiainana, ary izay manana azy dia mitoetra voky, tsy voakasik’ny loza. Ny kamo dia manafina ny tanany ao anaty lovia, ary tsy mba mamerina azy ho eo am-bavany akory. Kapohy ny mpananaratsy, dia hianatra fahendrena ny tsotra; teneno ny olona manan-tsaina, dia hahazo fahalalana izy. Izay manao herisetra amin’ny rainy ary mandroaka ny reniny dia zanaka mitondra henatra sy fahafaham-baraka. Mitsahara mihaino fampianarana, anaka ô, dia hania ianao ka hiala amin’ny tenin’ny fahalalana. Ny vavolombelona tsy misy dikany dia manevateva ny rariny, ary ny vavan’ny ratsy fanahy dia mitelina faharatsiana. Efa voaomana ho an’ny mpananaratsy ny sazy, ary ny kapoka ho an’ny lamosin’ny adala.