Gorsi Abbaa keenyaa in dhaabata

Hiyyummaa fi hiriyummaa, mi'a hin qabne: qabeenyi hiriyyaa dabala, obboleewwan hiyyeessaa mataa isaa irraayyuu isa jalaa baqatu. Kanaan wal qabatee of too'achuun jira, hubannaan gaariin nama dheekkamsaaf suuta godha, yakka dhiisuun ulfina isaa jedhama. Hiyyeessaaf kennuun Abbaa keenyaaf liqeessuu dha.

Boqonnaa 19.

Hiyyeessi amanamummaa isaatiin deemu nama dubbiin isaa jallate fi gowwaa ta'e caalaa wayya. Akkasumas fedhiin beekumsa malee gaarii miti; kanariifatee hojjetu immoo karaa dhabata. Gowwummaan nama tokkoo karaa isaa balleessa; garuu onneen isaa Abbaa keenya irratti in aara. Qabeenyi michuu baay'ee in dabala; hiyyeessi garuu michuu isaarraa addaan ba'a. Dhuga baatuun sobaa adabbii malee hin hafu; kan soba afuufu hin miliqu. Namoonni baay'een fuula nama arjaa in barbaadu; namni hundinuus nama kennaa kennuuf michuu dha. Obboleewwan hiyyeessaa hundinuu isa in jibbu; michoonni isaa hammam caalaa isarraa fagaatu! Inni isaan duukaa in waama, isaan garuu hin jiran. Namni ogummaa argatu lubbuu isaa in jaallata; namni hubannoo eegu gaarummaa in argata. Dhuga baatuun sobaa adabbii malee hin hafu; kan soba afuufu in bada. Jireenyi mijaa'aan gowwaaf hin malu; garbichi bulchitoota irratti mootuun hammam caalaa hin malu! Hubannoon gaariin nama tokkoo aariitti suuta isa godha; yakka irra darbuun ulfina isaa dha. Dheekkamsi mootii bulbula leencaa fakkaata; surraan isaa garuu cabbii margaa irra jiru fakkaata. Ilmi gowwaan abbaa isaatiif badiisa dha; wal falmuun niitii immoo tuqaa yeroo hundaa kan hin dhaabanne dha. Mana fi qabeenyi dhaala abbootii ti; niitiin ogeettii garuu kan Abbaa keenyaa ti. Hanqinni hojii hirribaa gadi fagoo keessa nama buusa; nama hojii hin qabne immoo beela'a. Namni ajaja eegu lubbuu isaa eega; kan karaa isaa tuffatu in du'a. Namni hiyyeessaaf arjaa ta'e Abbaa keenyaaf in liqeessa; Abbaan keenyas gatii hojii isaa isaaf in deebisa. Yeroo abdiin jirutti ilma kee adaba; badiisa isaatiif garuu onnee kee hin kaa'in. Namni aariin guddaa qabu adabbii in baata; yoo ati isa baraarte, deddeebitee isa baraaruu qabda. Gorsa dhaggeeffadhu, adaba fudhadhu, akka bara dhufuu keessa ogummaa argattuuf. Yaadni onnee namaa keessa jiru baay'ee dha; garuu gorsi Abbaa keenyaa isa in dhaabata. Waan nama keessatti fedhamu gaarummaa kakuu dha; hiyyeessi sobduu caalaa wayya. Sodaan Abbaa keenyaa jireenyatti nama geessa; kan sodaa kana qabu quufee in boqota, hammeenyi hin tuqu. Dadhabaan harka isaa saanii keessa awwaala; gara afaan isaattis deebisuu hin barbaadu. Qoosaa dha'i, gowwaan ogummaa in baratu; nama hubannoo qabu ceepha'i, inni beekumsa in argata. Kan abbaa isaa miidhee haadha isaas ari'u ilma qaanii fi salphina fidu dha. Ilma koo, barsiisa dhaggeeffachuu dhiisi, ergasii dubbii beekumsaa irraa in jal'ata. Dhuga baatuun faayidaa hin qabne haqa in tuffata; afaan nama hamaa immoo hammeenya in liqimsa. Adabbiin qoosaaf in qophaa'a; dha'amni immoo dugda gowwootaatiif.