چوڻيون 19 FHB Father's Heart Bible™

19 ¹اهو غريب بهتر آهي جيڪو پنهنجي ايمانداريءَ ۾ هلي ٿو، ان کان جنهن جون ڳالهيون ٽيڙيون آهن ۽ جيڪو بيوقوف آهي. ²ان کان سواءِ علم کانسواءِ خواهش چڱي ناهي، ۽ جيڪو جلدبازيءَ ۾ ڪم ڪري ٿو سو رستو وڃائي ٿو. ³ماڻهوءَ جي پنهنجي بيوقوفي سندس رستو برباد ڪري ٿي، تڏهن بہ سندس دل اسان جي پيءُ خلاف ڪاوڙجي ٿي. ⁴دولت گھڻا دوست وڌائي ٿي، پر غريب پنهنجي دوست کان جدا ٿي وڃي ٿو. ⁵ڪوڙو شاهد بي سزا نہ رهندو، ۽ جيڪو ڪوڙ ڦوڪي ٿو سو ڇٽي نہ سگھندو. ⁶گھڻا ماڻهو سخي ماڻهوءَ جي مهرباني گھرن ٿا، ۽ هر ڪو تحفا ڏيندڙ جو دوست آهي. ⁷غريب ماڻهوءَ جا سڀ ڀائر کانئس نفرت ڪن ٿا؛ تہ پوءِ سندس دوست ڪيترو نہ وڌيڪ کانئس پرڀرو رهن ٿا! هو انهن جي پٺيان سڏي ٿو، پر اهي هليا ويا آهن. ⁸جيڪو حڪمت حاصل ڪري ٿو سو پنهنجي جان کي پيار ڪري ٿو؛ جيڪو سمجھ سنڀالي ٿو سو چڱائي لهندو. ⁹ڪوڙو شاهد بي سزا نہ رهندو، ۽ جيڪو ڪوڙ ڦوڪي ٿو سو برباد ٿيندو. ¹⁰بيوقوف لاءِ عيش عشرت سونهندڙ ناهي — نوڪر جو شهزادن تي حڪومت ڪرڻ تہ ان کان بہ گھٽ سونهندڙ آهي. ¹¹ماڻهوءَ جي سمجھ کيس ڪاوڙ ۾ دير ڪندڙ بڻائي ٿي، ۽ ڏوهه کان اکيون پوري ڇڏڻ سندس جلوو آهي. ¹²بادشاهه جو غضب شينهن جي گجگوڙ جهڙو آهي، پر سندس مهرباني گاھ تي اوس جهڙي آهي. ¹³بيوقوف پٽ پنهنجي پيءُ لاءِ تباهي آهي، ۽ زال جو جھيڙو لڳاتار ٽمندڙ ڦڙا آهي. ¹⁴گھر ۽ دولت ابن ڏاڏن کان ورثو آهن، پر سياڻي زال اسان جي پيءُ وٽان آهي. ¹⁵سستي گھري ننڊ ۾ وجھي ٿي، ۽ ڪاهل ماڻهو بکيو رهندو. ¹⁶جيڪو حڪم تي عمل ڪري ٿو سو پنهنجي جان سنڀالي ٿو؛ جيڪو پنهنجين واٽن کي حقير ڄاڻي ٿو سو مرندو. ¹⁷جيڪو غريب تي مهربان آهي سو اسان جي پيءُ کي قرض ٿو ڏئي، ۽ اسان جو پيءُ کيس سندس عمل جو بدلو ڏيندو. ¹⁸جيستائين اميد آهي، پنهنجي پٽ کي ادب سيکار، ۽ سندس تباهيءَ تي دل نہ لڳاءِ. ¹⁹سخت ڪاوڙ وارو ماڻهو سزا ڀوڳيندو؛ ڇاڪاڻ تہ جيڪڏهن تون کيس ڇڏائيندين، تہ توکي ٻيهر اهو ئي ڪرڻو پوندو. ²⁰صلاح ٻڌ ۽ ادب قبول ڪر، تہ جيئن ايندڙ ڏينهن ۾ تون حڪمت حاصل ڪرين. ²¹ماڻهوءَ جي دل ۾ ڪيترائي منصوبا آهن، پر اسان جي پيءُ جي صلاح ئي قائم رهندي. ²²ماڻهوءَ ۾ جيڪا شيءِ گھرجي ٿي سا لافاني شفقت آهي، ۽ غريب ماڻهو ڪوڙي کان بهتر آهي. ²³اسان جي پيءُ جو خوف زندگيءَ ڏانهن وٺي وڃي ٿو، ۽ جنهن وٽ اهو آهي سو مطمئن ٿي آرام ڪري ٿو، نقصان کيس ڇهي نہ ٿو. ²⁴ڪاهل پنهنجو هٿ ٿاريءَ ۾ ٻوڙي ٿو، ۽ ان کي واپس پنهنجي وات تائين بہ آڻڻ نہ ٿو گھري. ²⁵ٺٺولي ڪندڙ کي مار هڻ، تہ نادان هوشياري سکندو؛ سمجھدار ماڻهوءَ کي ملامت ڪر، تہ هو علم حاصل ڪندو. ²⁶جيڪو پنهنجي پيءُ سان زيادتي ڪري ٿو ۽ پنهنجي ماءُ کي ڪڍي ٿو، سو شرم ۽ بي عزتي آڻيندڙ پٽ آهي. ²⁷اي منهنجا پٽ، نصيحت ٻڌڻ ڇڏي ڏي، تہ تون علم جي ڳالهين کان ڀٽڪي ويندين. ²⁸نڀاڳو شاهد انصاف جو ٺٺول ڪري ٿو، ۽ بدڪارن جو وات بدي ڳڙڪائي ٿو. ²⁹ٺٺولي ڪندڙن لاءِ سزا تيار آهي، ۽ بيوقوفن جي پٺين لاءِ مار.