Mga Kawikaan 19

19 ¹Higit na mabuti ang isang dukha na lumalakad nang tapat kaysa sa isang baluktot ang mga salita at hangal. ²Gayundin, ang pagnanasa na walang kaalaman ay hindi mabuti, at ang gumagawa nang padalus-dalos ay napapariwara. ³Ang sariling kahangalan ng tao ang sumisira sa kaniyang landas, gayon pa man ang kaniyang puso ay naghihimagsik laban sa ating Ama. ⁴Ang kayamanan ay nagdaragdag ng maraming kaibigan, ngunit ang dukha ay nahihiwalay sa kaniyang kaibigan. ⁵Ang saksing sinungaling ay hindi makaliligtas sa parusa, at ang bumubuga ng kasinungalingan ay hindi makatatakas. ⁶Marami ang naghahanap ng lingap ng isang mapagbigay na tao, at ang bawat isa ay kaibigan ng nagbibigay ng mga kaloob. ⁷Ang lahat ng kapatid ng isang dukha ay napopoot sa kaniya; gaano pa kaya ang kaniyang mga kaibigan na lumalayo sa kaniya! Tinatawag niya sila, ngunit sila ay wala na. ⁸Ang nagtatamo ng karunungan ay nagmamahal sa kaniyang sariling kaluluwa; ang nag-iingat ng pang-unawa ay makatatagpo ng kabutihan. ⁹Ang saksing sinungaling ay hindi makaliligtas sa parusa, at ang bumubuga ng kasinungalingan ay mapapahamak. ¹⁰Ang karangyaan ay hindi nababagay sa isang hangal—lalo nang hindi sa isang alipin na mamuno sa mga prinsipe. ¹¹Ang mabuting kaisipan ng tao ay nagpapabagal sa kaniyang pagkagalit, at kaluwalhatian niya ang magpaumanhin sa isang kasalanan. ¹²Ang poot ng hari ay tulad ng atungal ng leon, ngunit ang kaniyang lingap ay tulad ng hamog sa damuhan. ¹³Ang anak na hangal ay kapahamakan sa kaniyang ama, at ang pakikipagtalo ng asawang babae ay tulad ng patuloy na tulo. ¹⁴Ang bahay at kayamanan ay pamana mula sa mga ninuno, ngunit ang mabait na asawang babae ay mula sa ating Ama. ¹⁵Ang katamaran ay naghahatid sa mahimbing na pagtulog, at ang taong tamad ay magugutom. ¹⁶Ang tumutupad sa utos ay nag-iingat ng kaniyang buhay; ang humahamak sa kaniyang mga daan ay mamamatay. ¹⁷Ang mapagbigay sa dukha ay nagpapautang sa ating Ama, at gagantihin siya ng ating Ama sa kaniyang ginawa. ¹⁸Disiplinahin mo ang iyong anak habang may pag-asa pa, at huwag mong itakda ang iyong puso sa kaniyang kapahamakan. ¹⁹Ang taong labis na magagalitin ay dapat magbayad ng parusa; sapagkat kung iyong sasagipin siya, muli mo lamang itong gagawin. ²⁰Makinig ka sa payo at tanggapin ang disiplina, upang magkamit ka ng karunungan sa mga araw na darating. ²¹Marami ang mga balak sa puso ng tao, ngunit ang payo ng ating Ama ang mananatili. ²²Ang ninanais sa isang tao ay ang pag-ibig ng tipan, at ang isang dukha ay higit na mabuti kaysa sa isang sinungaling. ²³Ang pagkatakot sa ating Ama ay naghahatid sa buhay, at ang nagtataglay nito ay namamahingang kuntento, hindi nagagalaw ng kapahamakan. ²⁴Ibinabaon ng tamad ang kaniyang kamay sa pinggan at hindi na ito ibinabalik man lamang sa kaniyang bibig. ²⁵Paluin mo ang mapanuya, at ang musmos ay matututo ng kabaitan; sawayin mo ang taong nakauunawa, at siya ay magkakamit ng kaalaman. ²⁶Ang gumagawa ng karahasan sa kaniyang ama at nagtataboy sa kaniyang ina ay anak na nagdadala ng kahihiyan at kasiraang-puri. ²⁷Kapag itinigil mo ang pakikinig sa aral, anak ko, ikaw ay maliligaw mula sa mga salita ng kaalaman. ²⁸Ang saksing walang kabuluhan ay nanunuya sa katarungan, at ang bibig ng masasama ay lumalamon ng kasamaan. ²⁹Ang parusa ay inihanda para sa mga mapanuya, at ang mga hampas para sa likod ng mga hangal.