Księga Przysłów 18

18 ¹Kto się odłącza, idzie za własnym pragnieniem; wybucha gniewem przeciw wszelkiej zdrowej mądrości. ²Głupiec nie ma upodobania w zrozumieniu, lecz tylko w wygłaszaniu własnych poglądów. ³Gdy przychodzi niegodziwość, przychodzi też pogarda, a z hańbą przychodzi urąganie. ⁴Słowa z ust człowieka są głębokimi wodami; źródło mądrości jest płynącym strumieniem. ⁵Nie jest dobrze być stronniczym wobec niegodziwego, odmawiając sprawiedliwości prawemu. ⁶Wargi głupca wywołują spory, a jego usta ściągają razy. ⁷Usta głupca są jego zgubą, a jego wargi są sidłem dla jego duszy. ⁸Słowa plotkarza są jak smaczne kąski; schodzą aż do głębi wnętrza. ⁹Kto jest niedbały w swojej pracy, jest bratem tego, który niszczy. ¹⁰Imię naszego Ojca jest potężną wieżą; prawy wbiega do niej i jest bezpieczny. ¹¹Bogactwo bogacza jest jego warownym miastem; w jego wyobraźni jest jak wysoki mur. ¹²Przed zgubą serce człowieka jest wyniosłe, lecz pokora poprzedza cześć. ¹³Jeśli ktoś odpowiada, zanim wysłucha, jest to jego głupotą i jego hańbą. ¹⁴Duch człowieka może go podtrzymać w chorobie, lecz złamanego ducha któż zniesie? ¹⁵Rozumne serce zdobywa wiedzę, a ucho mądrych jej szuka. ¹⁶Dar człowieka otwiera mu drogę i wprowadza go przed możnych. ¹⁷Ten, kto pierwszy przedstawia swoją sprawę, wydaje się prawy, dopóki nie przyjdzie drugi i go nie zbada. ¹⁸Rzucenie losu rozstrzyga spory i rozdziela silnych przeciwników. ¹⁹Obrażonego brata trudniej pozyskać niż warowne miasto, a spory są jak rygle twierdzy. ²⁰Z owocu ust człowieka nasyca się jego żołądek; plonem swoich warg jest napełniony. ²¹Śmierć i życie są we władzy języka, a ci, którzy go miłują, będą jeść jego owoc. ²²Kto znajduje żonę, znajduje dobro i otrzymuje przychylność od naszego Ojca. ²³Ubogi błaga o litość, lecz bogaty odpowiada szorstko. ²⁴Człowiek o wielu towarzyszach może popaść w zgubę, lecz jest przyjaciel, który trzyma się bliżej niż brat.