Θάνατος και ζωή στη γλώσσα

Λόγος και απομόνωση. Τα λόγια είναι βαθιά νερά που φέρνουν θάνατο ή ζωή, το στόμα του άφρονα είναι η δική του παγίδα, και το να απαντάς πριν ακούσεις είναι ντροπή. Σημειώνει ότι όποιος εκθέτει πρώτος την υπόθεσή του φαίνεται να έχει δίκιο ώσπου να τον εξετάσουν, και ότι ο αδελφός που προσβλήθηκε δύσκολα κερδίζεται.

Κεφάλαιο 18.

Όποιος απομονώνεται κυνηγά τη δική του επιθυμία· ξεσπά ενάντια σε κάθε ορθή σοφία. Ο ανόητος δεν βρίσκει ευχαρίστηση στη σύνεση, παρά μόνο στο να εκθέτει τις δικές του απόψεις. Όταν έρχεται η κακία, έρχεται και η περιφρόνηση, και μαζί με την ατίμωση έρχεται η ντροπή. Τα λόγια από το στόμα του ανθρώπου είναι νερά βαθιά· η πηγή της σοφίας είναι ρυάκι που τρέχει. Δεν είναι καλό να δείχνει κανείς εύνοια στον κακό, αρνούμενος το δίκιο στον δίκαιο. Τα χείλη του ανόητου φέρνουν φιλονικία, και το στόμα του προκαλεί ξυλοδαρμό. Το στόμα του ανόητου είναι η καταστροφή του, και τα χείλη του είναι παγίδα για την ψυχή του. Τα λόγια του κουτσομπόλη είναι σαν νόστιμες μπουκιές· κατεβαίνουν βαθιά μέσα στα σωθικά. Όποιος είναι αμελής στη δουλειά του είναι αδελφός εκείνου που καταστρέφει. Το όνομα του Πατέρα μας είναι πύργος ισχυρός· ο δίκαιος τρέχει σ’ αυτόν και είναι ασφαλής. Ο πλούτος του πλουσίου είναι η οχυρωμένη του πόλη· στη φαντασία του είναι σαν ψηλό τείχος. Πριν από την καταστροφή η καρδιά του ανθρώπου υπερηφανεύεται, μα η ταπεινοφροσύνη προηγείται της τιμής. Αν κάποιος απαντά προτού ακούσει, είναι ανοησία του και ντροπή του. Το πνεύμα του ανθρώπου μπορεί να τον στηρίξει στην αρρώστια, μα το τσακισμένο πνεύμα—ποιος μπορεί να το αντέξει; Η συνετή καρδιά αποκτά γνώση, και το αυτί του σοφού την αναζητά. Το δώρο του ανθρώπου του ανοίγει τον δρόμο και τον φέρνει μπροστά σε σπουδαίους ανθρώπους. Ο πρώτος που εκθέτει την υπόθεσή του φαίνεται να έχει δίκιο, ώσπου έρχεται άλλος και τον εξετάζει. Η ρίψη του κλήρου διευθετεί τις διαφορές και χωρίζει ισχυρούς αντιπάλους. Ο προσβεβλημένος αδελφός κερδίζεται πιο δύσκολα από οχυρωμένη πόλη, και οι διαφορές είναι σαν τους μοχλούς ενός φρουρίου. Από τον καρπό του στόματος του ανθρώπου χορταίνει το στομάχι του· με τη σοδειά των χειλιών του γεμίζει. Θάνατος και ζωή είναι στην εξουσία της γλώσσας, και όσοι την αγαπούν θα φάνε τον καρπό της. Όποιος βρίσκει σύζυγο βρίσκει το καλό και δέχεται εύνοια από τον Πατέρα μας. Ο φτωχός ικετεύει για έλεος, μα ο πλούσιος απαντά σκληρά. Ο άνθρωπος με πολλούς συντρόφους μπορεί να καταστραφεί, μα υπάρχει φίλος που μένει πιο κοντά κι από αδελφό.