ਕਹਾਉਤਾਂ 18

18 ¹ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਉਹ ਆਪਣੀ ਹੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਭੱਜਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਹਰ ਪੱਕੀ ਬੁੱਧ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਭੜਕ ਉੱਠਦਾ ਹੈ। ²ਮੂਰਖ ਸਮਝ ਵਿੱਚ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ, ਸਗੋਂ ਕੇਵਲ ਆਪਣੇ ਹੀ ਵਿਚਾਰ ਪਰਗਟ ਕਰਨ ਵਿੱਚ। ³ਜਦ ਦੁਸ਼ਟਤਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਨਿਰਾਦਰ ਵੀ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਬੇਇੱਜ਼ਤੀ ਨਾਲ ਨਿੰਦਿਆ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ⁴ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਮੂੰਹ ਦੇ ਬਚਨ ਡੂੰਘੇ ਪਾਣੀ ਹਨ; ਬੁੱਧ ਦਾ ਸੋਤਾ ਵਗਦੀ ਨਦੀ ਹੈ। ⁵ਦੁਸ਼ਟ ਦਾ ਪੱਖ ਲੈਣਾ ਅਤੇ ਧਰਮੀ ਦਾ ਨਿਆਂ ਮੋੜ ਦੇਣਾ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ। ⁶ਮੂਰਖ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਝਗੜਾ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਦਾ ਮੂੰਹ ਮਾਰ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ⁷ਮੂਰਖ ਦਾ ਮੂੰਹ ਉਹ ਦੀ ਬਰਬਾਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਉਹ ਦੀ ਜਾਨ ਲਈ ਫੰਦਾ ਹਨ। ⁸ਚੁਗ਼ਲਖ਼ੋਰ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਆਦਲੇ ਬੁਰਕਿਆਂ ਵਰਗੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਓਹ ਢਿੱਡ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਤਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ⁹ਜੋ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਢਿੱਲਾ ਹੈ ਉਹ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦਾ ਭਰਾ ਹੈ। ¹⁰ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਦਾ ਨਾਮ ਇੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬੁਰਜ ਹੈ; ਧਰਮੀ ਉਸ ਵਿੱਚ ਦੌੜ ਕੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ¹¹ਧਨਵਾਨ ਦੀ ਦੌਲਤ ਉਹ ਦਾ ਪੱਕਾ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ; ਉਹ ਦੀ ਕਲਪਨਾ ਵਿੱਚ ਇਹ ਉੱਚੀ ਕੰਧ ਵਰਗੀ ਹੈ। ¹²ਨਾਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਮਨ ਹੰਕਾਰੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਆਦਰ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨਮਰਤਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ¹³ਜੇ ਕੋਈ ਸੁਣਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉੱਤਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਉਹ ਦੀ ਮੂਰਖਤਾ ਅਤੇ ਉਹ ਦੀ ਸ਼ਰਮ ਹੈ। ¹⁴ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਆਤਮਾ ਬੀਮਾਰੀ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਕੌਣ ਸਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈ? ¹⁵ਸਮਝਦਾਰ ਦਾ ਮਨ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਬੁੱਧਵਾਨ ਦਾ ਕੰਨ ਉਸ ਨੂੰ ਭਾਲਦਾ ਹੈ। ¹⁶ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਦਾਤ ਉਸ ਲਈ ਰਾਹ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲੈ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ¹⁷ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣਾ ਪੱਖ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਉਹ ਠੀਕ ਜਾਪਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਤੱਕ ਦੂਜਾ ਆ ਕੇ ਉਹ ਦੀ ਜਾਂਚ ਨਾ ਕਰੇ। ¹⁸ਗੁਣੇ ਪਾਉਣ ਨਾਲ ਝਗੜੇ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਬਲਵਾਨ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ¹⁹ਨਾਰਾਜ਼ ਹੋਇਆ ਭਰਾ ਪੱਕੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਔਖਾ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਝਗੜੇ ਗੜ੍ਹ ਦੇ ਅਰਲਾਂ ਵਰਗੇ ਹਨ। ²⁰ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਮੂੰਹ ਦੇ ਫਲ ਤੋਂ ਉਹ ਦਾ ਢਿੱਡ ਰੱਜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਪਜ ਨਾਲ ਉਹ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ²¹ਮੌਤ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਜੀਭ ਦੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਓਹ ਇਸ ਦਾ ਫਲ ਖਾਣਗੇ। ²²ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਤਨੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਉਸ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਚੀਜ਼ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਵੱਲੋਂ ਕਿਰਪਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ²³ਗ਼ਰੀਬ ਤਰਸ ਲਈ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਧਨਵਾਨ ਕਠੋਰਤਾ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ²⁴ਬਹੁਤ ਸਾਥੀਆਂ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਬਰਬਾਦ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਮਿੱਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਭਰਾ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਨੇੜੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।