ምሳሌ 18

18 ¹ራሱን የሚያገል ሰው የገዛ ምኞቱን ይከተላል፤ በጤናማ ጥበብ ሁሉ ላይም ይነሣል። ²ተላላ ሰው በማስተዋል ደስ አይለውም፤ የገዛ ሐሳቡን በመግለጥ እንጂ። ³ክፋት ሲመጣ፣ ንቀትም አብሮ ይመጣል፤ ከውርደትም ጋራ ነቀፋ ይመጣል። ⁴ከሰው አፍ የሚወጣ ቃል ጥልቅ ውሃ ነው፤ የጥበብ ምንጭ የሚፈስ ወንዝ ነው። ⁵ለክፉ ሰው አድልዎ ማሳየት፣ ለጻድቁም ፍርድ መንሣት መልካም አይደለም። ⁶የተላላ ሰው ከንፈር ጠብን ያመጣል፤ አፉም ድብደባን ይጋብዛል። ⁷የተላላ ሰው አፍ ጥፋቱ ነው፤ ከንፈሩም ለነፍሱ ወጥመድ ነው። ⁸የሐሜተኛ ቃል እንደ ጣፋጭ ጉርሻ ነው፤ ወደ ውስጠኛው ሆድም ጥልቅ ይወርዳል። ⁹በሥራው የሚዝል ሰው ለሚያጠፋ ሰው ወንድም ነው። ¹⁰የአባታችን ስም የጸና ግንብ ነው፤ ጻድቁ ወደ እርሱ ሮጦ ይጠበቃል። ¹¹የሀብታም ሰው ሀብት የተመሸገ ከተማው ነው፤ በሐሳቡም እንደ ረጅም ቅጥር ነው። ¹²ከጥፋት በፊት የሰው ልብ ይታበያል፤ ትሕትና ግን ከክብር ይቀድማል። ¹³ሳይሰማ የሚመልስ ሰው፣ ይህ ሞኝነቱና ውርደቱ ነው። ¹⁴የሰው መንፈስ በበሽታው ጊዜ ይደግፈዋል፤ የተሰበረ መንፈስን ግን ማን ሊሸከመው ይችላል? ¹⁵አስተዋይ ልብ ዕውቀትን ያገኛል፤ የጥበበኛም ጆሮ ይፈልገዋል። ¹⁶የሰው ስጦታ መንገድ ይከፍትለታል፤ በታላላቅ ሰዎችም ፊት ያቀርበዋል። ¹⁷ነገሩን መጀመሪያ የሚያቀርብ ትክክል ይመስላል፤ ሌላው መጥቶ እስኪመረምረው ድረስ። ¹⁸ዕጣ መጣል ክርክርን ይፈታል፤ ኀያላን ተከራካሪዎችንም ይለያያል። ¹⁹የተከፋ ወንድም ከተመሸገ ከተማ ይልቅ ለማግባባት ይከብዳል፤ ክርክርም እንደ ምሽግ መወርወሪያ ነው። ²⁰ከሰው አፍ ፍሬ ሆዱ ይጠግባል፤ በከንፈሩ ምርትም ይረካል። ²¹ሞትና ሕይወት በምላስ ኀይል ውስጥ ናቸው፤ ምላስን የሚወድዱም ፍሬዋን ይበላሉ። ²²ሚስት የሚያገኝ መልካም ነገርን ያገኛል፤ ከአባታችንም ሞገስን ይቀበላል። ²³ድኻ ሰው ምሕረትን ይለምናል፤ ሀብታም ግን በብርቱ ይመልሳል። ²⁴ብዙ ባልንጀሮች ያሉት ሰው ወደ ጥፋት ሊመጣ ይችላል፤ ከወንድም ይልቅ ተጠግቶ የሚኖር ወዳጅ ግን አለ።