Palita ti Rama Urang
Bab ngeunaan ukuran jeung motif: anggur nu ngahina, timbangan nu jujur, nu meuli nu nawar murah tuluy ngagul-ngagulkeun hasil tawaranana, warisan nu dicokot saméméh waktuna. Diaku yén taya saurang ogé bisa ngaku haténa beresih, sarta sumanget manusa disebut palita Rama urang, nu nalungtik bagian nu panglebetna.
20 1Anggur teh matak nyleod, inuman keras matak garelut, sarta sing saha anu ginggiapeun ku eta lain jalma binangkit. 2Kagimirna ka raja teh ibarat gaurna singa; sing saha anu nyieun ambekna bakal kaleungitan nyawana sorangan. 3Nyingkahan pacengkadan teh jadi kahormatan pikeun jalma, tapi unggal nu gejul mah geuwat garelut. 4Jalma kedul moal ngawuluku dina usum tirisan; nepi ka waktu panen manehna neangan hasil tapi teu manggih nanaon. 5Maksud dina hate jalma teh ibarat cai nu jero, tapi jalma nu boga pangarti bisa ngagayot eta ka luar. 6Loba jalma anu ngagul-ngagul kasatiaan asihna sorangan, tapi jalma nu satuhu—saha nu bisa manggih? 7Jalma bener lumampah dina kajujuranana; bagja anak-anakna anu nuturkeun ti tukang! 8Raja nu calik dina korsi pangadilan bisa nyaring sagala kajahatan ku socana. 9Saha nu bisa ngomong, “Hate kami geus beresih; kami geus diberesihan tina dosa”? 10Timbangan nu teu sarua jeung takeran nu teu sarua—Rama urang ngiruhan duanana. 11Malah budak ge katara tina kalakuanana, naha paripolahna beresih jeung lempeng. 12Ceuli nu ngadenge jeung mata nu nenjo—Rama urang nu nyiptakeun duanana. 13Ulah resep sare, bisi jadi malarat; beuntakeun panon maneh, tangtu seubeuh ku kadaharan. 14“Teu payus, teu payus!” ceuk nu meuli—tapi sanggeus indit manehna ngagulkeun hasil paregotna. 15Aya emas jeung loba inten, tapi biwir nu nyarita pangaweruh teh harta nu pohara langkana. 16Cokot pakean jalma nu jadi jaminan keur nu teu wawuh; tahan eta jadi gadaian waktu manehna nyanggupan keur nu asing. 17Kadaharan nu kahontal ku tipu daya mimitina karasa amis, tapi tungtungna sungut pinuh ku keusik. 18Rarancang jadi mantep ku nasehat; ku sabab eta perangan teh ngan ku pituduh nu bijaksana. 19Tukang ngupat ngabukakeun rasiah; ku sabab eta ulah campur jeung jalma nu calawak. 20Sing saha nu nyumpahan bapa atawa indungna— palitana bakal pareum dina poek nu panggeulisna. 21Warisan nu kahontal buru-buru teuing dina mimitina moal diberkahan dina tungtungna. 22Ulah ngomong, “Kami rek males kajahatan ku kajahatan.” Dago Rama urang, tangtu Mantenna nulungan maneh. 23Rama urang ngiruhan timbangan nu teu sarua, sarta neraca nu teu jujur teh teu hade. 24Lengkah jalma teh dituyun ku Rama urang; atuh kumaha jalma bisa ngarti kana jalanna sorangan? 25Jadi hiji jiret lamun gagabah ngabaktikeun hiji perkara terus kakara mikir deui kana jangjina. 26Raja nu binangkit mibuang nu jarahat, sarta ngagilindingkeun kikiriwuk panggilesan ka maranehna. 27Roh manusa teh palita Rama urang, nu nalungtik sagala rohangan nu pangjerona. 28Kasatiaan asih jeung kajujuran ngajaga raja; ku kasatiaan asih tahtana jadi kukuh. 29Kamulyaan nu ngora teh tanaga maranehna, tapi kaendahan nu kolot teh huis. 30Tapak raheut nu nyageur ngagosok leungiteun kajahatan, sarta pangrangketna ngaberesihan nu pangjerona.