Ang Suga sang Aton Amay

Kapitulo sang mga takus kag mga motibo: alak nga nagayaguta, matarong nga timbangan, manugbakal nga nagapanawad tapos nagapabugal sang iya baratilyo, mga panublion nga gin-agaw sing temprano. Ginakilala sini nga wala sing bisan sin-o nga makasiling nga tinlo ang iya tagipusuon, kag ginatawag ang espiritu sang tawo nga suga sang aton Amay, nga nagausisa sang pinakasulod nga mga bahin.

Kapitulo 20.

Ang alak manugyaguta, ang mabaskug nga ilimnon manug-away, kag ang bisan sin-o nga nagakasandad tungud sini indi maalam. Ang kahadluk sa hari kaangay sang pagngurob sang leon; ang bisan sin-o nga nagapaakig sa iya nagadula sang iya kaugalingon nga kabuhi. Dungug sa tawo nga maglikaw sa pag-away, apang ang tagsa ka buangbuang madali mag-away. Ang tawo nga matamad indi magdaro kon tigtulugnaw; gani sa tig-alani nagapangita sia sang patubas apang wala sing may makita. Ang mga katuyoan sang tagiposoon sang tawo kaangay sang madalum nga tubig, apang ang tawo nga may paghangup nagasag-ub sini. Madamu nga tawo ang nagapahayag sang ila kaugalingon nga matutum nga paghigugma, apang sin-o bala ang makakita sang tawo nga masaligan? Ang mga matarung nagalakat sa ila pagkatampad; bulahan ang ila mga anak sa tapus nila! Ang hari nga nagapungko sa trono sang paghukom nagatahup sang tanan nga kalautan paagi sa iya mga mata. Sin-o bala ang makasiling, “Gintipigan ko nga putli ang akon tagiposoon; natinloan ako sa akon sala”? Ang indi tunay nga mga kilohan kag ang indi tunay nga mga talaksan—ginakangil-aran ini sang aton Amay sila nga duha. Bisan ang bata nakilala paagi sa iya mga buhat, kon bala ang iya paggawi putli kag matadlung. Ang dulunggan nga nagapamati kag ang mata nga nagatan-aw—gintuga ini sang aton Amay sila nga duha. Dili mo paghigugmaa ang katulugon, kay basi mangin imol ka; buksi ang imo mga mata, kag may bugana ka nga tinapay. “Walay pulos, walay pulos!” siling sang manugbakal—niyan nagalakat sia kag nagapabugal sang iya barato nga nabakal. May bulawan kag kadamuan sang mga hiyas, apang ang mga bibig nga nagahambal sang ihibalo bilidhon nga bahandi nga talagsahon. Kuhaa ang panapton sang nagapanaka para sa dumuloong; tipigi ini subong garantiya kon himoon niya ini para sa mga dumuloong. Ang tinapay nga nakuha paagi sa pagdaya matam-is sa panlasa, apang sa ulihi ang baba mapuno sang balas. Ang mga plano napalig-on paagi sa laygay; gani maggubat ka lamang paagi sa maalam nga pagtuytoy. Ang manuglibak nagabutyag sang mga sekreto; gani dili ka mag-upod sa tawo nga maestorya. Ang bisan sin-o nga nagapakamalaut sa iya amay ukon iloy—ang iya suga pagapatyon sa kadulom nga labing madulum. Ang panublion nga nakuha sing madasig sa umpisa indi pakamaayohon sa katapusan. Dili ka magsiling, “Pagabalusan ko ang kalautan sang kalautan.” Hulata ang aton Amay, kag luwason niya ikaw. Ginakangil-aran sang aton Amay ang indi tunay nga mga kilohan, kag ang indi matarung nga mga talaksan indi maayo. Ang mga tikang sang tawo ginatuytoyan sang aton Amay; gani paano bala mahangpan sang tawo ang iya kaugalingon nga dalan? Siod ini nga sa pagpadasudaso magdedikar sang isa ka butang kag sa ulihi lamang hunahunaon liwat ang panaad. Ang maalam nga hari nagatahup sang mga malaut kag nagapaligid sang galingan nga igaliligis sa ila. Ang espiritu sang tawo amo ang suga sang aton Amay, nga nagausisa sang tagsa ka labing sulod nga bahin. Ang matutum nga paghigugma kag ang pagkamatutum nagatipig sa hari; paagi sa matutum nga paghigugma napalig-on ang iya trono. Ang himaya sang mga pamatan-on amo ang ila kusug, apang ang katahum sang mga tigulang amo ang ubanon nga buhok. Ang mga pilas nga nagahatag sang balatian nagahugas sang kalautan, kag ang mga hampak nagatinlo sang labing sulod nga mga bahin.