നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ദീപം
അളവുകളുടെയും ഉദ്ദേശ്യങ്ങളുടെയും ഒരു അധ്യായം: പരിഹസിക്കുന്ന വീഞ്ഞ്, സത്യസന്ധമായ ത്രാസ്, വില പേശി താഴ്ത്തിയിട്ട് പിന്നെ തന്റെ ലാഭത്തെക്കുറിച്ച് വമ്പു പറയുന്ന വാങ്ങുന്നവൻ, വളരെ നേരത്തേ കൈക്കലാക്കിയ അവകാശങ്ങൾ. ശുദ്ധഹൃദയം ആർക്കും അവകാശപ്പെടാനാവില്ലെന്ന് അത് സമ്മതിക്കുന്നു; മനുഷ്യന്റെ ആത്മാവിനെ ഉള്ളറകളെ ശോധന ചെയ്യുന്ന നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ വിളക്ക് എന്ന് വിളിക്കുന്നു.
20 1വീഞ്ഞ് പരിഹാസിയും മദ്യം കലഹക്കാരനും ആകുന്നു, അതിനാൽ ചാഞ്ചാടുന്നവൻ ആരും ജ്ഞാനിയല്ല. 2രാജാവിന്റെ ഭീതി സിംഹത്തിന്റെ അലർച്ചപോലെയാകുന്നു; അദ്ദേഹത്തെ കോപിപ്പിക്കുന്നവൻ തന്റെ ജീവൻ നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്നു. 3കലഹം ഒഴിവാക്കുന്നത് മനുഷ്യന് ബഹുമതിയാകുന്നു, എന്നാൽ ഏതു ഭോഷനും കലഹത്തിന് തിടുക്കമാണ്. 4അലസൻ ശരത്കാലത്ത് ഉഴുകയില്ല; അതിനാൽ കൊയ്ത്തുകാലത്ത് വിളവ് അന്വേഷിച്ചിട്ടും ഒന്നും കാണുന്നില്ല. 5മനുഷ്യഹൃദയത്തിലെ ഉദ്ദേശ്യങ്ങൾ ആഴമുള്ള ജലംപോലെയാകുന്നു, എന്നാൽ വിവേകമുള്ളവൻ അവയെ കോരിയെടുക്കുന്നു. 6അനേകർ തങ്ങളുടെ വിശ്വസ്തസ്നേഹം ഘോഷിക്കുന്നു, എന്നാൽ വിശ്വസ്തനായ ഒരുവനെ ആർക്കു കണ്ടെത്താനാകും? 7നീതിമാൻ തന്റെ സത്യസന്ധതയിൽ നടക്കുന്നു; അവനുശേഷം അവന്റെ മക്കൾ അനുഗൃഹീതർ! 8ന്യായവിധിയുടെ സിംഹാസനത്തിൽ ഇരിക്കുന്ന രാജാവ് തന്റെ കണ്ണുകൾകൊണ്ട് സകല തിന്മയെയും പാറ്റിക്കളയുന്നു. 9“എന്റെ ഹൃദയം ഞാൻ നിർമലമായി കാത്തുസൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു; എന്റെ പാപത്തിൽനിന്ന് ഞാൻ ശുദ്ധനായിരിക്കുന്നു” എന്ന് ആർക്കു പറയാനാകും? 10ഒത്തുവരാത്ത തൂക്കങ്ങളും ഒത്തുവരാത്ത അളവുകളും — ഇവ രണ്ടും നമ്മുടെ പിതാവിന് വെറുപ്പാകുന്നു. 11കുട്ടിപോലും തന്റെ പ്രവൃത്തികളാൽ അറിയപ്പെടുന്നു, തന്റെ നടത്ത നിർമലവും നേരുള്ളതുമാണോ എന്നതിനാൽതന്നെ. 12കേൾക്കുന്ന ചെവിയും കാണുന്ന കണ്ണും — ഇവ രണ്ടും നമ്മുടെ പിതാവ് ഉണ്ടാക്കിയിരിക്കുന്നു. 13ഉറക്കത്തെ സ്നേഹിക്കരുത്, അല്ലെങ്കിൽ നീ ദരിദ്രനായിത്തീരും; നിന്റെ കണ്ണുകൾ തുറക്കുക, എന്നാൽ നിനക്ക് വേണ്ടുവോളം ആഹാരമുണ്ടാകും. 14“വിലയില്ല, വിലയില്ല!” എന്ന് വാങ്ങുന്നവൻ പറയുന്നു — പിന്നെ അവൻ പോയി തന്റെ വിലപേശലിൽ പ്രശംസിക്കുന്നു. 15പൊന്നും രത്നങ്ങളുടെ സമൃദ്ധിയും ഉണ്ട്, എന്നാൽ അറിവ് സംസാരിക്കുന്ന അധരങ്ങൾ അപൂർവമായ നിധിയാകുന്നു. 16അപരിചിതന് ജാമ്യം നില്ക്കുന്നവന്റെ വസ്ത്രം എടുത്തുകൊള്ളുക; അവൻ അന്യർക്കുവേണ്ടി അങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ അത് പണയമായി പിടിച്ചുവെക്കുക. 17വഞ്ചനയാൽ നേടിയ ആഹാരം മധുരമായി തോന്നുന്നു, എന്നാൽ പിന്നീട് വായ് ചരൽകൊണ്ട് നിറയുന്നു. 18ആലോചനയാൽ പദ്ധതികൾ ഉറയ്ക്കുന്നു; അതിനാൽ ജ്ഞാനപൂർവമായ നിർദേശത്തോടെ മാത്രം യുദ്ധം ചെയ്യുക. 19ഏഷണിക്കാരൻ രഹസ്യം ഒറ്റിക്കൊടുക്കുന്നു; അതിനാൽ വായാടിയുമായി കൂട്ടുകൂടരുത്. 20തന്റെ അപ്പനെയോ അമ്മയെയോ ശപിക്കുന്നവന്റെ ദീപം കൂരിരുളിൽ കെടുത്തപ്പെടും. 21തുടക്കത്തിൽ അതിവേഗം നേടിയ അവകാശം ഒടുവിൽ അനുഗ്രഹിക്കപ്പെടുകയില്ല. 22“തിന്മയ്ക്കു പകരം തിന്മ ഞാൻ ചെയ്യും” എന്ന് പറയരുത്. നമ്മുടെ പിതാവിനായി കാത്തിരിക്കുക, അവിടുന്ന് നിന്നെ രക്ഷിക്കും. 23ഒത്തുവരാത്ത തൂക്കങ്ങൾ നമ്മുടെ പിതാവിന് വെറുപ്പാകുന്നു, വ്യാജമായ തുലാസ് നല്ലതല്ല. 24മനുഷ്യന്റെ കാലടികൾ നമ്മുടെ പിതാവിനാൽ നയിക്കപ്പെടുന്നു; പിന്നെ തന്റെ സ്വന്തം വഴി ആർക്കെങ്കിലും എങ്ങനെ ഗ്രഹിക്കാനാകും? 25ധൃതിയിൽ എന്തെങ്കിലും സമർപ്പിച്ചശേഷം നേർച്ചയെപ്പറ്റി പിന്നീട് മാത്രം പുനർവിചിന്തനം ചെയ്യുന്നത് ഒരു കെണിയാകുന്നു. 26ജ്ഞാനിയായ രാജാവ് ദുഷ്ടന്മാരെ പാറ്റിക്കളയുന്നു, അവരുടെമേൽ മെതിവണ്ടിയുടെ ചക്രം ഉരുട്ടുന്നു. 27മനുഷ്യന്റെ ആത്മാവ് നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ദീപമാകുന്നു, അത് അന്തരംഗത്തിന്റെ ഓരോ ഭാഗവും ശോധന ചെയ്യുന്നു. 28വിശ്വസ്തസ്നേഹവും വിശ്വസ്തതയും രാജാവിനെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നു; വിശ്വസ്തസ്നേഹത്താൽ അവന്റെ സിംഹാസനം ഉറച്ചുനില്ക്കുന്നു. 29യൗവനക്കാരുടെ മഹത്ത്വം അവരുടെ ബലമാകുന്നു, എന്നാൽ വൃദ്ധരുടെ ശോഭ നരച്ച തലമുടിയാകുന്നു. 30മുറിവേല്പിക്കുന്ന അടികൾ തിന്മയെ ഉരച്ചുകളയുന്നു, അടികൾ അന്തരംഗത്തെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു.