Fitilar Ubanmu

Babi na ma'aunai da manufofi: ruwan inabi mai ba'a, ma'aunai na gaskiya, mai saye wanda ya rage farashi sa'an nan ya yi taƙama da cinikinsa, gādon da aka ƙwace da wuri. Ya yarda cewa babu wanda zai iya cewa zuciyarsa tsabtatacciya ce, ya kuma kira ruhun mutum fitilar Ubanmu, mai bincika zurfafan ciki.

Babi na 20.

Giya mai ba'a ce, barasa kuma mai hargitsi ce, duk wanda ya yi tangaɗi saboda ita ba mai hikima ba ne. Tsoron sarki yana kama da rurin zaki; duk wanda ya tsokane shi ya yi fushi, yana hasarar ransa. Abin daraja ne ga mutum yă nisanci jayayya, amma kowane wawa yana da saurin yin faɗa. Rago ba ya noma a lokacin noma; saboda haka a lokacin girbi yakan nemi amfani amma ba ya samun kome. Nufe-nufen zuciyar mutum ruwa ne mai zurfi, amma mai basira yakan jawo su fito. Mutane da yawa sukan yi shelar ƙaunarsu ta aminci, amma wa zai sami mai aminci? Masu adalci suna tafiya cikin kamalarsu; masu albarka ne 'ya'yansu a bayansu! Sarki da yake zaune a kursiyin shari'a yana shekar dukan mugunta da idanunsa. Wa zai iya cewa, “Na tsarkake zuciyata; na kuɓuta daga zunubina”? Ma'auni marar daidaito da mudu marar daidaito— Ubanmu yana ƙyamar dukansu. Ko yaro ma ana gane shi ta ayyukansa, ta ko halinsa mai tsabta ne da madaidaici. Kunnen da yake ji da idon da yake gani—Ubanmu ne ya yi dukansu. Kada ka so barci, don kada ka talauce; ka buɗe idanunka, za ka kuwa sami abinci a yalwace. “Ba shi da amfani, ba shi da amfani!” in ji mai saye—sa'an nan sai ya tafi yana taƙama da cinikinsa. Akwai zinariya da lu'ulu'u masu yawa, amma leɓɓan da suke magana da sani dukiya ce mai wuyar samu. Ka karɓi rigar wanda ya ɗauki lamunin baƙo; ka riƙe ta jingina sa'ad da ya yi haka saboda baƙi. Abincin da aka samu ta hanyar yaudara yana da zaƙi, amma daga baya bakin mutum zai cika da tsakuwa. Ana kafa shirye-shirye ta wurin shawara; saboda haka ka yi yaƙi sai da jagoranci mai hikima. Mai gulma yana tona asiri; saboda haka kada ka yi abota da mai yawan surutu. Duk wanda ya la'anci mahaifinsa ko mahaifiyarsa— za a kashe fitilarsa cikin matuƙar duhu. Gādon da aka samu da garaje da farko ba zai zama mai albarka a ƙarshe ba. Kada ka ce, “Zan rama mugunta da mugunta.” Ka jira Ubanmu, shi kuwa zai cece ka. Ubanmu yana ƙyamar ma'auni marar daidaito, sikelin zamba kuma ba shi da kyau. Ubanmu ne yake bi da takawar mutum; to yaya mutum zai iya fahimtar hanyarsa? Tarko ne mutum yă yi garaje yă keɓe wani abu, sa'an nan daga baya yă sāke tunani a kan alkawarin. Sarki mai hikima yana shekar mugaye yana kuma bi da keken sussuka a kansu. Ruhun mutum fitilar Ubanmu ne, yana bincika kowane sashe na ciki. Madawwamiyar ƙauna da aminci suna kiyaye sarki; ta wurin madawwamiyar ƙauna ake tabbatar da kursiyinsa. Ɗaukakar samari ita ce ƙarfinsu, amma darajar tsofaffi furfura ce. Dūkan da suke sa ciwo suna share mugunta, bugu kuma yana tsarkake sassan ciki.